Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2015 r., II FZ 433/15

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2015 r., II FZ 433/15

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Zborzyński, , , po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia H. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 10 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Bk 345/15 w przedmiocie wpisu od skargi w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku z dnia 10 lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2015 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, działając na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), wezwał H. K. do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku z dnia 10 lutego 2015 r. w przedmiocie nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu. Kwotę należnego wpisu ustalono w oparciu o § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej: rozporządzenie RM).

3 W zażaleniu na powyższe zarządzenie skarżąca wniosła o jego uchylenie lub zmianę kwoty wpisu sądowego. Wskazała, że przedmiotem skargi są odsetki od nadpłaty powstałej wskutek uchylenia decyzji organów podatkowych i umorzenia postępowania podatkowego w trybie wznowienia z uwagi na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2013 r., SK 18/09 (Dz. U. z 2013 r., poz. 985). Argumentowała, że skoro sprawa dotyczy decyzji wydanej w trybie wznowienia postępowania, to wpis winien zostać ustalony w oparciu o § 2 ust. 5 rozporządzenia RM w wysokości 200 zł.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

6 W pierwszej kolejności wskazać należy, że sprawa ze skargi skarżącej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie określenia wysokości nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu nie dotyczy decyzji wydanej w trybie wznowienia postępowania. Decyzją wydaną w tym trybie była bowiem ostateczna decyzja Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 27 października 2014 r. uchylająca w wyniku wznowienia postępowania decyzje wymiarowe organów podatkowych obu instancji i umarzająca postępowanie w sprawie. Decyzja w przedmiocie określenia wysokości nadpłaty zapadła zaś w odrębnym postępowaniu w sprawie określenia stronie wysokości nadpłaty, będącym jedynie konsekwencją postępowania wznowieniowego. Nie ulega więc wątpliwości, że w sprawie tej nie mamy do czynienia z sytuacją wskazaną w § 2 ust. 5 rozporządzenia RM. Zgodnie z tym przepisem wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy wynosi 200 zł. Sprawy ze skarg na akty administracyjne wydane w trybie wznowienia obejmują tylko rozstrzygnięcia kończące (formalnie lub merytorycznie) postępowanie w takiej sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 25 czerwca 2014 r., II FZ 843/14).

7 Przechodząc do oceny, czy zasadne było w tej sprawie ustalenie wpisu stałego na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia RM, przypomnieć trzeba, że zgodnie z tym przepisem wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu zobowiązań podatkowych wynosi 500 zł.

8 W świetle art. 231 P.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, w pozostałych sprawach zaś pobierany jest wpis stały. Znaczne uproszczenie zastosowane w powołanym przepisie P.p.s.a. budzi poważne wątpliwości interpretacyjne. Przedmiotem zaskarżenia w sprawach sądowoadministracyjnych nie są wszak należności pieniężne, ale akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 i 3 P.p.s.a. Z tego względu należy przyjąć, że ustawodawca miał na myśli sprawy, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określoną należność pieniężną, bądź stwierdzające jej istnienie lub nieistnienie. Z powyższego wynika bez wątpienia, że zasadą w takich sprawach w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest pobieranie wpisu stosunkowego. Uregulowanie zawarte w zdaniu pierwszym § 1 rozporządzenia RM lepiej oddaje istotę wpisu stosunkowego w sprawach rozpatrywanych przed sądem administracyjnym. W tym przepisie, określającym procentowo wysokość wpisu stosunkowego w zależności od wartości przedmiotu zaskarżenia, jest mowa o tym, że "wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem" (vide B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II.).

9 W praktyce orzeczniczej sprawy z zakresu zobowiązań podatkowych w przeważającej części dotyczą właśnie należności pieniężnych objętych zaskarżonymi aktami i z tego względu pobierany jest od skarg wnoszonych w tych sprawach wpis stosunkowy. Dotyczy to również spraw w przedmiocie określenia wysokości nadpłaty lub odmowy stwierdzenia nadpłaty, których istotą jest stwierdzenie istnienia bądź nieistnienia należności pieniężnej w określonej wysokości (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2013 r., II FZ 828/13).

10 W realiach niniejszej sprawy nie ulega wątpliwości, że organ określił w decyzji wysokość nadpłaty w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2005 r. Oznacza to, że sprawa ta należy do zakresu zobowiązań podatkowych i dotyczy należności pieniężnej. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów z dnia 28 stycznia 2008 r., I FPS 7/07 – w świetle art. 231 w związku z art. 215 i art. 216 P.p.s.a. wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi tylko ta część należności pieniężnej, która została zakwestionowana w skardze. W niniejszej sprawie w skardze strona nie kwestionuje jednak ani kwoty należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem, ani też zasadności jej określenia, a jedynie neguje podstawę prawną określenia nadpłaty, określenie terminu zwrotu nadpłaty i wyłączenie z zakresu tej sprawy kwestii oprocentowania nadpłaty. W tej sytuacji nie można zatem uznać, że należny jest wpis stosunkowy, bowiem istotą sporu nie jest stwierdzenie istnienia bądź nieistnienia należności pieniężnej w określonej wysokości. Warto wskazać w tym miejscu, że również organ określając wartość przedmiotu zaskarżenia w odpowiedzi na skargę podał kwotę 0 zł. W sprawach nieobjętych zaś wpisem stosunkowym, a będących sprawami z zakresu zobowiązań podatkowych, pobiera się wpis stały zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia RM. Jak słusznie wskazano w postanowieniu NSA z 21 sierpnia 2013 r., I FZ 356/13 sformułowanie "z zakresu zobowiązań podatkowych" oznacza, że ustawodawca rozszerzył obszar przypadków (spraw), do których znajdzie zastosowanie wpis stały od skargi w kwocie 500 zł na wszelkie te spory sądowoadministracyjne, które pozostają w związku z zobowiązaniem podatkowym.

11 Naczelny Sąd Administracyjny w tym składzie zgadza się z takim właśnie rozumieniem spraw z zakresu zobowiązań podatkowych objętych wpisem stałym i zalicza do nich sprawę niniejszą jako pozostającą w związku z zobowiązaniem podatkowym. Wobec tej konstatacji przyjąć należy na gruncie niniejszej sprawy, że zasadne było wezwanie skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia RM.

12 Uznając w rezultacie, że zaskarżone zarządzenie nie narusza prawa, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 198 i art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.