Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 sierpnia 2011 r., II FZ 390/11

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 sierpnia 2011 r., II FZ 390/11

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Sędzia NSA Teresa Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 kwietnia 2011 r., sygn. akt I SA/Gl 215/11 w zakresie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi T. S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 19 stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 215/11 działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne prowadzone w sprawie ze skargi T. S.A. w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 19 stycznia 2011 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2008 r.

3 Sąd pierwszej instancji wskazał, że pismem z dnia 12 kwietnia 2011 r. skarżąca spółka wniosła o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na to, że rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku postępowania w sprawie skargi konstytucyjnej P. S.A. (sygn. akt SK 21/07), skarg konstytucyjnych E. "R." S.A. (sprawy o sygn. akt SK 19/10, SK 20/10, SK 21/10, SK 24/10), od wyniku postępowania w sprawie pytania prawnego, jakie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach skierował do Trybunału Konstytucyjnego postanowieniem w sprawie o sygn. I SA/Gl 110/09, a także skargi konstytucyjnej, jaką w zakresie art. 1a ust. 1 pkt 2 oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, złożyła T. S.A. w dniu 23 września 2010 r.

4 W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie zachodzi podstawa do zastawania unormowania wynikającego z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. bowiem w postępowaniu toczącym się pod sygn. akt I SA/Gl 110/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, postanowieniem z dnia 1 czerwca 2009 r. przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne dotyczące zgodności art. 1a ust. 1 pkt 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 9, poz. 84 ze zm.) z art. 217 w związku z art. 84 i art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

5 Ponadto przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się postępowanie ze skargi konstytucyjnej P. S.A. (sygn. akt SK 21/07) o zbadanie zgodności art. 1 a ust. 1 pkt. 2 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z art. 64 ust. 1 i 3, art. 20, art. 22, art. 45 ust. 1 oraz art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, oraz zgodności art. 4 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 3 i art. 5 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z art. 64 ust. 1 i 3, art. 64 ust. 1, 2 i 3 w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji oraz skargi konstytucyjnej jaką w zakresie art. 1a ust. 1 pkt 2 oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych złożyła T. S.A. w W. w dniu 23 września 2010 r. Sąd uznał, że rozstrzygnięcie ww. kwestii będzie miało istotne znaczenie dla niniejszego postępowania.

6 Na powyższe postanowienie zażalenie wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Autor zażalenia kwestionowanemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie przepisów postępowania tj. art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez jego nieuzasadnione zastosowanie polegające na przyjęciu, że w sprawie wystąpiło zagadnienie wstępne stanowiące podstawę do zawieszenia postępowania sądowego.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Zażalenie jest zasadne.

9 Stosownie do unormowań zawartych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Ponieważ art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi jedną z fakultatywnych podstaw zawieszenia postępowania, zatem rozstrzygniecie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. W szczególności zawieszając postępowanie w sprawie, Sąd powinien mieć na uwadze możliwość wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub aktem (art. 240 § 1 pkt 8 Ordynacji podatkowej). Powyższe okoliczności Sąd podejmujący rozstrzygnięcie w sprawie zawieszenia postępowania powinien jednak oceniać w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Zagwarantowane stronie takie prawo Sąd uznał za priorytetowe względem ewentualnego wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie. Skoro bowiem spółka ma możliwość złożenia wniosku o wznowienie postępowania w przypadku gdyby TK stwierdził niekonstytucyjność przepisu, na podstawie którego wydano zaskarżony przez stronę akt, to tym samym jej interes prawny pozostaje zabezpieczony, gdyż posiada instrument prawny służący eliminacji z obrotu prawnego aktu wydanego na podstawie niekonstytucyjnego przepisu. Z tych względów zawieszenie postępowania w sprawie Sąd odwoławczy uznał za niecelowe.

10 Ze wskazanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.