Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2011 r., II FZ 360/11

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lipca 2011 r., II FZ 360/11

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak, po rozpoznaniu w dniu 08 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 05 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Go 116/11 w zakresie odmowy przywrócenia terminu w sprawie ze skargi R. A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 15 grudnia 2010 r., nr [...], [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu umowy sprzedaży prawa użytkowania wieczystego postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 5 maja 2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu wskazano art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) i wyjaśniono, że skarżący nieuprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego.

3 W zażaleniu na powyższe postanowienie wniesiono o jego uchylenie w całości. Skarżący wyjaśnił, że nie mógł skorzystać z pomocy dotychczasowego profesjonalnego pełnomocnika, ponieważ był chory i nie mógł nadzorować spraw. Podniósł także, że przedłużenie pobytu w Bośni spowodowane było długą rozłąką z rodziną.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

6 Należy zauważyć, że strona i podejmowane przez nią czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym są ograniczone terminami procesowymi, które służyć mają zdyscyplinowaniu postępowania, potrzebie rozstrzygnięcia sprawy w rozsądnym czasie oraz stabilizacji już podjętego rozstrzygnięcia. Z treści art. 85 p.p.s.a. wynika, że czynności w postępowaniu sądowym podjęte przez stronę po upływie terminu są bezskuteczne. Aby uniknąć negatywnych następstw uchybienia terminowi strona może skorzystać z przewidzianej w art. 86 p.p.s.a. instytucji przywrócenia terminu. W myśl § 1 ww. przepisu jeżeli strona nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jak wynika z kolejnych przepisów omawianej ustawy, wniosek o przywrócenie terminu składa się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). We wniosku strona powinna uprawdopodobnić, iż niedokonanie czynności w ustawowo zakreślonym terminie nie wynikało z jej winy (art. 87 § 2 p.p.s.a.).

7 Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela pogląd wyrażony przez Sąd pierwszej instancji, zgodnie z którym skarżąca nie dochowała ustawowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wskazana przez stronę przyczyna uchybienia terminu, tzn choroba pełnomocnika oraz przedłużający się wyjazd za granicę, nie stanowią okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

8 Kryterium braku winy jako przesłanki zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia stronie terminu do dokonania czynności procesowej, jest zatem uprawdopodobnienie przez nią, że nie mogła dokonać czynności w terminie, na skutek okoliczności od niej niezależnych, którym nie mogła zapobiec mimo dołożenia należytej staranności. Należy wyjaśnić, że okoliczności, o których pisze skarżąca (choroba pełnomocnika, wyjazd za granicę) nie zostały w jakikolwiek sposób uprawdopodobnione.

9 W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przyjmując obiektywny miernik staranności, której należy wymagać od każdego pełnomocnika należycie dbającego o interesy swojego mandanta, w tym od adwokata będącego pełnomocnikiem strony skarżącej, właściwego zorganizowania swojej pracy. W pojęciu tym niewątpliwie mieści się także odpowiednia organizacja zastępstwa, na czas braku możliwości wypełniania swoich obowiązków zawodowych. Wiąże się to przecież z odpowiedzialnością, za prowadzenie sprawy strony skarżącej oraz odpowiedzialnością za prawidłowy przebieg całego postępowania sądowego.

10 Odnosząc się do przedłużającego się wyjazdu strony poza granice kraju, to należyta dbałość w prowadzeniu własnych spraw wymaga, aby przed wyjazdem podjąć odpowiednie działania, gwarantujące zabezpieczenie swoich interesów. W tym kontekście trzeba zwrócić uwagę, że strona planując wyjazd za granicę miała świadomość, że złożenie przez nią skargi skutkować będzie wszczęciem określonych procedur.

11 Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny – na podstawie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.