Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2010 r., II FZ 332/10

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2010 r., II FZ 332/10

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia WSA del. Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2010 r. sygn. akt III SA/Wa 1650/09 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 17 lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 20 maja 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 1650/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił E. P. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 17 lipca 2009 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r.

3 Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie Sąd pierwszej instancji wskazał, że E. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 17 lipca 2009 r. nr [...], w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. Pismem z dnia 2 kwietnia 2010 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. Skarżąca wskazała, że z uwagi na jej stan zdrowia oraz brak jakichkolwiek dochodów nie jest w stanie wykonać zaskarżonej decyzji w ogóle, a tym bardziej bez nieodwracalnego uszczerbku dla siebie lub rodziny.

4 W ocenie Sądu pierwszej instancji zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej: P.p.s.a.) wykazanie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do skarżącego. Strona postępowania sądowoadministracyjnego, składając wniosek zobowiązana jest do wykazania zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem sądu pierwszej instancji skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oraz nie przedstawiła żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Skarżąca poprzestała jedynie na złożeniu wniosku nie wskazując okoliczności, które ten wniosek uzasadniają. Podała jedynie, że nie może podjąć stałego zatrudnienia z uwagi na stan zdrowia. Skarżąca nie podjęła próby wykazania, że wykonanie decyzji wiąże się z obawą wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

5 W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu między innymi podniesiono, że skarżąca nie ma możliwości zarobkowania z uwagi na stan zdrowia, wykonanie zaskarżonej decyzji doprowadzi do utraty przez skarżącą całego posiadanego majątku, którego z uwagi na swój stan zdrowia nie będzie mogła odzyskać. Ponadto skarżąca wskazuje na fakt zaskarżenia do Trybunału Konstytucyjnego przepisów stanowiących podstawę do wydania decyzji. Wykonanie decyzji może spowodować dla skarżącej nieodwracalne skutki, a podstawa prawna zaskarżonej decyzji jest wątpliwa. Wstrzymanie wykonania decyzji w ocenie skarżącej powinno być naturalną konsekwencją zawieszenia postępowania.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

7 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

8 Jak wynika z treści art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Zauważyć zatem należy, że sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 8 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06). Z tych uwag wynika, że użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia -znaczna szkoda" lub -trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności przedstawić wnioskodawca. Samo powołanie się przez niego na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku. Obowiązkiem sądu jest wszechstronna i wnikliwa ocena argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę, jak również wynikających z akt sprawy. W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie można przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd pierwszej instancji. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w istocie ogólnie powołuje się na prawne przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Skarżąca nie wskazała i nie wyjaśniła na czym miałoby polegać spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oraz na czym ma polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.

9 Mając powyższe na uwadze należy w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjąć, że postanowienie Sądu pierwszej instancji odmawiające na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z powodu braku uzasadnienia wniosku strony w tym zakresie, należy uznać za zgodne prawem. Nie można bowiem przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżąca nie uzasadnia we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności.

10 Twierdzenia strony, które stanowią jedynie powtórzenie art. 61 § 3 P.p.s.a nie przesądzają o spełnieniu wskazanych w tym przepisie przesłanek (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 598/06). W celu wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających stwierdzić, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne. Twierdzenia te powinny być poparte stosownymi dokumentami (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06). Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 P.p.s.a.

11 Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy występują w sprawie przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie, od zaistnienia których ustawodawca uzależnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

12 Odnosząc się natomiast do podniesionych w zażaleniu okoliczności mających uzasadniać wstrzymanie wykonania zakażonej decyzji, to należy przyjąć, że wstrzymanie wykonania decyzji nie jest konsekwencją zawieszenia postępowania. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określają odrębnie przesłanki do zawieszenia postępowania i do wstrzymania wykonania decyzji. Samo przekonanie skarżącej o zasadności podniesionych w skardze zarzutów nie jest wystarczającym argumentem, aby uznać, że zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji. Argumentem przemawiającym za wstrzymaniem wykonania decyzji nie jest potencjalna nielegalność zaskarżonej decyzji, ocena tej legalności w ramach badania zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji byłaby przedwczesna (postanowienie naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2006 r., sygn. akt I FZ 525/06).

13 Sąd pierwszej instancji dokonał oceny sprawy o czym świadczy treść uzasadnienia zaskarżonego postanowienia i nie znalazł okoliczności uzasadniających wstrzymanie zaskarżonego aktu.

14 W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.