Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2014 r., II FZ 281/14

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2014 r., II FZ 281/14

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Bogdan Lubiński, , , po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "C." Sp. z o. o. z siedzibą w R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. akt I SA/Gd 633/13 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "C." Sp. z o. o. z siedzibą w R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 28 czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2004 r. postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2013 r., sygn. akt I SA/Gd 633/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniosek "C." Sp. z o. o. z siedzibą w R. (zwanej dalej "spółką") o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 28 lutego 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2004 r.

3 Spółka wniosła zażalenie na to postanowienie.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z § 2 tegoż artykułu postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

6 Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że wyrokiem z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I SA/Gd 633/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku 1) uchylił zaskarżoną decyzję; 2) określil, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; 3) zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku na rzecz strony skarżącej kwotę 10.849 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

7 Podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest środkiem ochrony tymczasowej. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji zgodnie z art. 61 § 6 p.p.s.a. W konsekwencji, po wydaniu przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku, bezprzedmiotowe staje się rozpoznawanie zażalenia na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Pogląd, że w takim przypadku występuje bezprzedmiotowość postępowania zażaleniowego znajduje oparcie w orzecznictwie (patrz m. in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 12 grudnia 2011 r., sygn. akt II FZ 737/11 i z dnia 1 lutego 2012 r., sygn. akt II FZ 55/12 – treść orzeczeń dostępna w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie www.nsa.gov.pl).

8 W świetle powyższego niniejsze postępowanie wszczęte na skutek zażalenia należało ocenić jako bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 61 § 6 p.p.s.a., gdyż przed rozpoznaniem tego zażalenia przez Naczelny Sąd Administracyjny został wydany przez Sąd pierwszej instancji wyrok, a wykonanie zaskarżonej decyzji zostało wstrzymane.

9 W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 193 i art. 197 § 2 p.p.s.a., umorzył postępowanie zażaleniowe