Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2015 r., II FZ 2135/14

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2015 r., II FZ 2135/14

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 27 października 2014 r., sygn. akt I SAB/Sz 11/14 w przedmiocie wyłączenia sędziów w sprawie ze skargi J. C. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 stycznia 2014 r. sygn. akt I SAB/Sz 14/13 w sprawie ze skargi J. C. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 1. Postanowieniem z 27 października 2014 r., I SAB/Sz 11/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek J. C. o wyłączenie sędziów I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie od rozpoznania sprawy z jego skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA w Szczecinie w sprawie I SAB/Sz 14/13 w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji.

3 W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia sąd pierwszej instancji wskazał, że wniosek skarżącego nie zawiera takiej argumentacji, która wskazywałaby na uzasadnioną wątpliwość, co do bezstronności sędziów wskazanych we wniosku w rozpoznaniu sprawy. W ocenie sądu, wniosek skarżącego nie uzasadnia wyłączenia wszystkich sędziów Wydziału I WSA w Szczecinie, z mocy samego prawa (art. 18 stawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "P.p.s.a.") lub na wniosek (art. 19 P.p.s.a.), od rozpoznania sprawy.

4 2. W zażaleniu od powyższego postanowienia skarżący zarzucił naruszenie art. 19 P.p.s.a. poprzez dokonanie błędnej oceny stanu faktycznego i przyjęcie, że w niniejszej sprawie nie zaszła okoliczności tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

7 Stosownie do treści art. 19 P.p.s.a., wyłączenie sędziego na wniosek strony następuje wówczas, gdy zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Przepis ten łącznie z art. 18 P.p.s.a. ustanawia instytucję wyłączenia sędziego, będącą gwarancją procesową zasady obiektywizmu i bezstronności, a więc gwarancją tego, że rozstrzygnięcie w sprawie zawisłej przed sądem nie będzie determinowane przez osobiste zapatrywania, uprzedzenia lub interesy osoby je wydającej. Stosownie zaś do treści art. 20 P.p.s.a., strona składająca wniosek o wyłączenie sędziego obowiązana jest wskazać i jednocześnie uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Na stronie spoczywa zatem obowiązek wskazania przyczyny wyłączenia oraz powołania okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie tej przyczyny.

8 W rozpoznawanej sprawie WSA w Szczecinie zasadnie oddalił wniosek skarżącego, gdyż nie uprawdopodobnił on przesłanek wyłączenia sędziego, odwołując się głównie do wydawanych w jego sprawach rozstrzygnięć. Subiektywne przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, nie może być uznane za okoliczność uzasadniającą wyłączenie sędziego. Nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziego tylko z tego powodu, iż wnioskodawca kwestionuje zasadność i prawidłowość rozstrzygnięć podejmowanych z udziałem sędziego objętego wnioskiem. Rozstrzygnięcia te mogą być kwestionowane jedynie w drodze właściwych środków zaskarżenia, przysługujących stronie w toku postępowania (por. postanowienie NSA z 29 maja 2012 r., I OZ 368/12).

9 Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego "wątpliwości co do bezstronności sędziego muszą mieć charakter realny, a nie tylko potencjalny. Nie mogą one wynikać tylko z subiektywnego przekonania strony, ale z istnienia ważnych powodów, które obiektywnie potwierdzają istnienie okoliczności, wskazanych w art. 19 P.p.s.a." (por. postanowienie NSA z 24 lipca 2012 r., I OZ 490/12). Tymczasem w rozpoznawanej sprawie skarżący, zarówno we wniosku, jak i w zażaleniu, nie przedstawił żadnych obiektywnych okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę uwzględnienia żądania. Za taką okoliczność nie można uznać podnoszonego przez skarżącego argumentu, że "Sąd wraz z Adwokat E. J. dokonują zaocznie samosądu i represji pokrzywdzonego". Ponadto w dniu 5 września 2014 r. sędziowie WSA: Joanna Wojciechowska, Kazimierz Maczewski, Marzena Kowalewska, Anna Sokołowska, Nadzieja Kaczarczyk-Gawęcka, Elżbieta Woźniak, Alicja Polańska i Ewa Wojtysiak złożyli do akt sprawy oświadczenia z których wynika, że ze skarżącym nie pozostają w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą okoliczności w rozumieniu przepisów art. 18 i art. 19 P.p.s.a., z powodu których zachodziłyby wątpliwości co do ich bezstronności przy orzekaniu w tej sprawie. Z oświadczeń tych jednoznacznie wynika, że nie istnieje okoliczność tego rodzaju w odniesieniu do ww. sędziów, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności w sprawie. Skarżący nie podważył skutecznie wiarygodności tych oświadczeń, wobec czego, jakkolwiek nie przesądza ono o kierunku rozstrzygnięcia, stanowi istotny argument za oddaleniem wniosku.

10 W konsekwencji, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sąd pierwszej instancji zasadnie przyjął, że w sprawie nie zaistniały przesłanki wyłączenia sędziego.

11 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.