Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2008 r., II FZ 203/08

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2008 r., II FZ 203/08

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Nowak po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Dyrektora Izby Skarbowej w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zawarte w punkcie drugim wyroku z dnia 26 marca 2008 r., sygn. akt I SA/Lu 799/07 w zakresie nakazania ściągnięcia od Dyrektora Izby Skarbowej w L. na rzecz Skarbu Państwa – kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie – kwoty 500 złotych tytułem wpisu od skargi, od uiszczenia którego skarżący był zwolniony w sprawie ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 5 listopada 2007 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 26 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie uchylił zaskarżoną przez K. S. decyzję oraz nakazał ściągnąć od Dyrektora Izby Skarbowej w L. na rzecz Skarbu Państwa – kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie – kwotę 500 zł tytułem wpisu od skargi, od uiszczenia, którego skarżąca była zwolniona.

3 Na powyższe, zawarte w punkcie drugim orzeczenia z 26 marca 2008 r., postanowienie Dyrektor Izby Skarbowej w L. wniósł zażalenie domagając się jego uchylenia i zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 223 § 1 w związku z art. 239 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; w skrócie: p.p.s.a.) oraz art. 223 § 2 w związku z art. 239 pkt 4 p.p.s.a., poprzez jego niezastosowanie, a to on winien być podstawą do orzekania w sprawie z uwagi, że nie została uiszczona należna opłata sądowa przez skarżącego z tytułu wpisu od skargi, ponieważ zostało mu przyznane prawo pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym. Pomimo tego WSA nakazał ściągnąć od organu kwotę w wysokości 500 zł tytułem wpisu od skargi, od uiszczenia którego skarżący był zwolniony. Organ wskazał, że ponieważ skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, nie można przyjąć, iż na organie spoczywał obowiązek zwrotu nieponiesionych przez stronę kosztów. Organ podniósł również, że tak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w swych postanowieniach – z 14 marca 2008 r., II FZ 77/08 i z 4 kwietnia 2008 r., II FZ 107/08.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zażalenie podlega uwzględnieniu.

6 Wskazać przede wszystkim należy, iż zaskarżone postanowienie nie spełnia wymogów określonych przez art. 141 § 4 p.p.s.a., uzasadnienie wyroku z dnia 26 marca 2008 r. nie zawiera bowiem ani podstawy prawnej kwestionowanego rozstrzygnięcia ani jakiegokolwiek uzasadnienia w tym zakresie, co należy ocenić negatywnie. Niemniej z brzmienia zaskarżonego postanowienia ("nakazuje ściągnąć [...] tytułem wpisu od skargi, od uiszczenia którego skarżący był zwolniony") wnioskować należy, iż, jak zauważył autor zażalenia, Sąd I instancji kierował się brzmieniem art. 223 § 2 p.p.s.a., który stanowi, iż w przypadku, gdy nie została uiszczona należna opłata "sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie w danej instancji nakaże ściągnąć tę opłatę od strony, która obowiązana była ją uiścić albo od innej strony, gdy z orzeczenia tego wynika obowiązek poniesienia kosztów postępowania przez tę stronę". Tymczasem art. 223 § 2 p.p.s.a. nie ma w przedmiotowej sprawie zastosowania, gdyż z racji przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie można przyjąć, że na organie spoczywał obowiązek zwrotu nieponiesionych przez stronę kosztów. Skoro bowiem za stronę zobowiązaną do poniesienia nieuiszczonej opłaty w rozumieniu art. 223 § 2 p.p.s.a. uznać można organ w przypadku uwzględnienia skargi, gdy na tym organie spoczywa obowiązek zwrotu kosztów postępowania skarżącemu, to w niniejszej sprawie obowiązek taki na organie nie spoczywał, choćby z powodu braku złożenia przez skarżącego wniosku o zasądzenie kosztów postępowania, który to wniosek jest przesłanką niezbędną do rozstrzygnięcia o kosztach w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 200 w zw. z art. 209 p.p.s.a.).

7 Kierując się przytoczonymi względami Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w związku art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.