Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2012 r., II FZ 174/12

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2012 r., II FZ 174/12

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak, po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia "J." sp. z o. o. z siedzibą w S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 grudnia 2011 r. sygn. akt I SA/Po 59/11 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu w sprawie ze skargi "J." sp. z o. o. z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 5 listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2005 r. postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 19 grudnia 2011 r., I SA/Po 59/11, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu pozostawił bez rozpoznania wniosek J. sp. z o.o. w S. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Podstawę prawną zarządzenia stanowił art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej Ppsa.

3 Jak wywiedziono w motywach zarządzenia, pełnomocnik spółki został wezwany do uzupełnienia braku formalnego ww. wniosku przez złożenie pełnomocnictwa procesowego oraz dokumentu wykazującego umocowanie i określenie sposobu reprezentacji strony skarżącej.

4 W odpowiedzi na wezwanie złożono pełnomocnictwo podpisane tylko przez prezesa zarządu (J. P.), podczas gdy z odpisu z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego wynika, że spółkę reprezentują dwaj członkowie zarządu działający łącznie lub jeden członek zarządu działający łącznie z prokurentem. Ani prokurent spółki (D. P.), ani drugi członek zarządu (W. N.) nie złożyli swojego podpisu na nadesłanym pełnomocnictwie.

5 Mając powyższe na względzie Przewodniczący stwierdził, że nieprzedłożenie pełnomocnictwa potwierdzającego umocowanie do zastępowania strony, które czyniłoby zadość zasadom reprezentowania osoby prawnej ujawnionym w Krajowym Rejestrze Sądowym, stanowi brak formalny przedmiotowego wniosku (art. 28 § 1, art. 29, art. 37 § 1, art. 46 § 3, art. 49 § 1 Ppsa). Jego nieuzupełnienie powoduje niemożność rozpoznania wniosku spółki (art. 49 § 2 Ppsa).

6 W zażaleniu na powyższe zarządzenie strona wniosła o jego uchylenie wskazując, że niepodpisanie pełnomocnictwa przez dwie osoby uprawnione do działania w imieniu spółki stanowi brak formalny ww. wniosku, podlegający uzupełnieniu na wezwanie Sądu.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

8 Twierdzenie spółki, że w przedstawionej powyżej sytuacji mamy do czynienia z brakiem formalnym wniosku o przywrócenie terminu, jest w istocie zbieżne ze stanowiskiem wyrażonym w zaskarżonym zarządzeniu i nie nasuwa zastrzeżeń w świetle przytoczonych wyżej przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

9 Błędny jest jednak wyprowadzony stąd wniosek, że w okolicznościach sprawy strona powinna (ponownie) zostać wezwana do uzupełnienia ww. braku poprzez złożenie podpisu na przedłożonym pełnomocnictwie przez drugą osobę uprawnioną do działania w imieniu spółki, zgodnie z zasadami reprezentacji określonymi w odpisie z rejestru przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego (k. 111 akt sądowych).

10 Należy bowiem zauważyć, że strona miała obowiązek przedłożyć prawidłowo udzielone pełnomocnictwo już w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 listopada 2011 r. (k. 106-108 akt sądowych), wzywającego do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu. W zarządzeniu tym wskazano, że należy złożyć "pełnomocnictwo procesowe do działania w imieniu skarżącej spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym (...) w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej bez rozpoznania." Natomiast złożenie pełnomocnictwa nieczyniącego zadość ustawowym wymogom, tj. udzielonego niezgodnie z zasadami reprezentacji osoby prawnej, jest w istocie równoznaczne z brakiem jego złożenia, gdyż nie sposób na takiej podstawie przyjąć, że pełnomocnik został skutecznie umocowany do zastępowania strony (art. 28 § 1 w zw. z art. 37 § 1 i art. 46 § 3 Ppsa). Zgodnie z kolei z art. 49 § 2 Ppsa, jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.

11 Zastosowanie tego ostatniego przepisu, w świetle opisanych wyżej okoliczności faktycznych sprawy, nie nasuwa wątpliwości, toteż zażalenie spółki należało oddalić, stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa.