Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2014 r., II FZ 1703/14

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2014 r., II FZ 1703/14

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Jerzy Rypina, , , po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. S.A. z siedzibą w G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 sierpnia 2014 r. sygn. akt I SA/Gd 832/14 w zakresie zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi P. S.A. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 6 czerwca 2014 r. nr ... w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku dochodowego od osób prawnych za 1999 r. postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (sygn. akt I SA/Gd 832/14) w sprawie ze skargi P. S.A. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 6 czerwca 2014 r. w przedmiocie odmowy uchylenie decyzji ostatecznej zawiesił postępowanie w sprawie.

3 W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że spółka wniosła skargę na przedmiotową decyzję na podstawie art. 245 § 1 pkt 2 w zw. z art. 240 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) od decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 28 sierpnia 2007 r., nr ....

4 Decyzja została wydana w postępowaniu wszczętym na wniosek strony z dnia 22 listopada 2013 r. o wznowienie postępowania.

5 W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej poinformował, że akta administracyjne postępowania w sprawie określenia spółce wysokości zobowiązania oraz akta postępowania zabezpieczającego i egzekucyjnego zostały przekazane do Naczelnego Sądu Administracyjnego w związku z wniesieniem przez stronę skarżącą skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem NSA z dnia 25 marca 2009 r. (sygn. akt II FSK 1309/08), którym oddalono skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 marca 2008 r. (sygn. akt I SA/Gd 1028/07) oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 28 sierpnia 2007 r. nr ...

6 Podejmując działanie z urzędu Sąd ustalił, że postanowieniem z dnia 7 maja 2014 r. (sygn. akt II FSK 494/14) Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu wyżej opisanego wniosku o wznowienie postępowania postanowił na podstawie art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wobec niedostrzeżenia braków skargi wyznaczyć rozprawę z urzędu.

7 W świetle powyższego Sąd stwierdził, że aktualnie na wniosek strony skarżącej prowadzone są w trybie nadzwyczajnym dwa postępowania, których konsekwencją może być uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 28 maja 2007 r., nr .... W ocenie Sądu rozstrzygnięcie przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem w sprawie sygn. akt II FSK 1309/08 stanowi prejudykat uzasadniający zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny w sytuacji stwierdzenia naruszenia prawa materialnego może rozpoznać skargę dokonując oceny legalności decyzji, której odmowa uchylenia ma zostać poddana kontroli tut. Sądu. Wobec powyższego zasadne jest stwierdzenie, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania prowadzonego przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie sygn. akt II FSK 494/14.

8 W zażaleniu na powyższe rozstrzygniecie spółka wniosła o uchylenie postanowienia z uwagi na naruszenie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej: P.p.s.a. poprzez błędną wykładnię prowadzącą do jego niewłaściwego zastosowania, polegającą na przyjęciu, iż istnienie nierozstrzygniętej przez Naczelny Sąd Administracyjny skargi o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem, którego podstawą prawną był przepis niezgodny z Konstytucją RP stanowi prejudykat uzasadniający zawieszenie postępowania przed sądem pierwszej instancji dotyczącym odmowy uchylenia decyzji ostatecznej wydanej na postawie przepisu niezgodnego z Konstytucją RP. Autor zażalenia wskazał, że prawidłowa wykładnia zaskarżonego przepisu prowadzi do wniosku, że nierozstrzygnięta sprawa przed Naczelnym Sądem Administracyjnym dotycząca prawomocnego wyroku nie stanowi kwestii prejudycjalnej w sprawie kontroli decyzji administracyjnej przez Sąd pierwszej instancji, a tym samym postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym nie powinno ulec zawieszeniu.

9 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

10 Zażalenie nie jest zasadne.

11 Przede wszystkim należy wskazać, iż przesłanki do zawieszenia postępowania z uwagi na inne toczące się postępowanie powinny być interpretowane ściśle, a prawo strony do rozpoznania sprawy sądowoadministracyjnej bez nieuzasadnionej zwłoki należy uznać za priorytetowe (tak: postanowienie NSA z dnia 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OZ 635/12, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Celowość podjęcia na podstawie przepisu art. 125 § 1 P.p.s.a. decyzji o zawieszeniu postępowania pozostawiona została ocenie sądu. Uznanie to nie może być dowolne, stąd też obowiązkiem sądu jest rozważenie, a w konsekwencji i wyjaśnienie przesłanek uzasadniających zawieszenie postępowania w sprawie (postanowienie NSA z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FZ 182/12, publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Czy też jak stwierdzono w postanowieniu NSA z dnia 12 stycznia 2012 r., sygn. akt I FZ 832/11 (publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Okoliczności te sąd powinien oceniać w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, co ma znaczenie w świetle konstytucyjnego nakazu rozpoznawania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 P.p.s.a.).

12 Związek pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego musi cechować się tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. W uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2008 r., sygn. akt II FPS 4/08 (publ.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) podkreślono, że przepis ten ma zastosowanie wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego.

13 Z powyższych rozważań wypływa wniosek, że dla sądu administracyjnego kwestia wstępną jest wyłącznie takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne, do sformułowania wypowiedzi, czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem.

14 Odnosząc powyższe uwagi do stanu sprawy Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Jak zasadnie wskazał Sąd pierwszej instancji w chwili obecnej wobec spółki prowadzone są, na jej wniosek, dwa nadzwyczajne postępowania sądowe: jedno w niniejszej sprawie a drugie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie II FSK 494/14 o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 25 marca 2009 r. (sygn. akt II FSK 1309/08). W tej drugiej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, na podstawie art. 280 P.p.s.a., wobec niedostrzeżenia braków skargi, skierować sprawę na rozprawę. Oba postępowania sądowoadministracyjne dążą do wzruszenia decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 sierpnia 2007 r. nr .... W chwili obecnej akta administracyjne w sprawie określenia spółce wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999 r. wraz z aktami postępowania zabezpieczającego i egzekucyjnego znajdują się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym przy sprawie o sygn. akt II FSK 494/14. W konsekwencji zasadne jest stwierdzenie, że rozstrzygniecie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania prowadzonego przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie o sygn. akt II FSK 494/14.

15 W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji