Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2012 r., II FZ 150/12

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 marca 2012 r., II FZ 150/12

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. S.A. w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt I SA/Bd 989/11 w zakresie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi P. S.A. w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 22 września 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2007 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił P. S.A. w P. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, stosownie do art. 246 § 2 pkt 2 w zw. z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej Ppsa.

3 Jak wskazano w motywach orzeczenia, z wniosku spółki wynika, że jej kapitał zakładowy wynosi 2.000.000 zł, a wartość środków trwałych według bilansu za ostatni rok to 12.493.567,06 zł. Ponadto, w ostatnim roku obrotowym według bilansu skarżąca uzyskała zysk w kwocie 430.075,06 zł. Spółka posiada kilka rachunków bankowych, których salda są dodatnie, a łącznie zgromadzonych zostało na nich na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku 429.675,18 zł. Odnosząc się do tych informacji Sąd stwierdził, że w szczególności w świetle ostatniej z nich opłacenie wpisu sądowego w pięciu sprawach zawisłych przed Sądem, w łącznej kwocie 16.117,15 zł, nie wykracza poza możliwości płatnicze spółki.

4 Dodatkowo podniesiono, że argumentacja strony dotycząca bezpodstawnego, w jej ocenie, określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości nie ma znaczenia dla oceny przedmiotowego wniosku.

5 W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka wniosła o jego zmianę i przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie, a także o zasądzenie kosztów postępowania.

6 W motywach zażalenia wywiedziono, że ww. wysokość kapitału zakładowego spółki oraz wartość środków trwałych nie przesądza o tym, że skarżąca nie ma przejściowych problemów finansowych. Poza tym wygenerowanie zysku nie daje podstaw do przyjęcia, że również w roku obrotowym 2011 spółka osiągnie zysk, zważywszy na kryzys gospodarczy, który wpłynął także na branżę budowlaną. W tym kontekście podkreślono też, że środki zgromadzone na rachunkach bankowych przeznaczane są wyłącznie na prowadzenie bieżącej działalności gospodarczej, w tym na wypłatę wynagrodzeń, opłaty za najem maszyn i urządzeń budowlanych, czy zakup materiałów budowlanych. Środki te nie mogą być przeznaczane na dodatkowe koszty, takie jak opłaty sądowe, ponieważ wystarczają tylko na pokrycie bieżących zobowiązań finansowych spółki związanych z prowadzoną działalnością. W rezultacie nie można się zgodzić z twierdzeniem Sądu, że uiszczenie opłat sądowych w łącznej kwocie 16.117,15 zł nie będzie wykraczało poza możliwości płatnicze spółki. Końcowo strona wskazała, że posiada status zakładu pracy chronionej zwolnionego z podatku od nieruchomości, co bezpodstawnie podważają organy podatkowe.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

8 Stosownie do art. 246 § 2 pkt 2 Ppsa, osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

9 W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalił się na tle tego przepisu pogląd, że przedsiębiorstwo, które nie wykazało, iż utraciło płynność finansową i nadal funkcjonuje w obrocie gospodarczym, nawet pomimo trudności finansowych powinno partycypować w kosztach postępowania sądowego. Ponadto, przedsiębiorstwo prowadząc działalność gospodarczą powinno uwzględnić w jej ramach odpowiednie środki finansowe na pokrycie kosztów postępowań sądowych związanych z jego działalnością (por. post. NSA z dnia: 24 lutego 2012 r., II FZ 101/12; 24 listopada 2011 r., II FZ 511/11 – CBOSA; 1 kwietnia 2008 r., I OZ 208/08, LEX nr 477191).

10 Sąd odwoławczy w niniejszym składzie w pełni podziela tę wykładnię, zwracając przy tym uwagę na jej oczywistą niezgodność z argumentacją zażalenia. Spółka wskazuje bowiem wprost, że jej problemy finansowe mają charakter "przejściowy", a ponadto, że wolne środki, którymi dysponuje "nie pozwalają na ponoszenie dodatkowych (...) opłat sądowych", gdyż przeznaczane są "na prowadzenie bieżącej działalności gospodarczej".

11 W związku z powyższym Sąd kasacyjny podzielił ocenę Sądu pierwszej instancji, że spółka nie wykazała, iż opłacenie wpisu w pięciu sprawach zawisłych przed tym Sądem w łącznej kwocie 16.117,15 zł przekracza jej możliwości płatnicze w rozumieniu art. 246 § 2 pkt 2 Ppsa. Wysokość środków zgromadzonych na rachunkach bankowych spółki (429.675,18 zł) wielokrotnie przewyższała wartość należnych opłat sądowych. Natomiast konieczność regulowania zobowiązań cywilnoprawnych związanych z prowadzoną działalnością, co akcentuje skarżąca, nie może uzasadniać zwolnienia z opłacenia należności publicznoprawnej, jaką jest wpis od skargi (art. 212 § 1-2 Ppsa).

12 Trafnie też wskazał Sąd wojewódzki, że bez znaczenia dla oceny wniosku w przedmiocie prawa pomocy pozostaje ocena zasadności zarzutów skargi, która jest zastrzeżona dla składu orzekającego w sprawie ad rem.

13 Z tych powodów oddalono zażalenie, stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa.