Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2014 r., II FSK 3980/13

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2014 r., II FSK 3980/13

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 14 września 2012 r., nr [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej M. O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 maja 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 1397/12 w sprawie ze skargi M. O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 14 września 2012 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. postanawia: oddalić wniosek.

Uzasadnienie

2 1. Wyrokiem z dnia 28 maja 2013 r., I SA/Łd 1397/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę M. O. (dalej: Skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi (w skrócie: Dyrektor IS) z dnia 14 września 2012 r., nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r.

3 2. W skardze kasacyjnej z dnia 5 sierpnia 2013 r. od ww. wyroku, do której wniesienia termin został przywrócony postanowieniem WSA w Łodzi z dnia 25 października 2013 r., Skarżący (reprezentowany przez pełnomocnika – radcę prawnego) sformułował m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Dyrektora IS. W uzasadnieniu wniosku Skarżący podniósł, że "nie posiada środków pieniężnych pozwalających na zapłatę określonego decyzją podatku wraz z odsetkami. Spowodowane jest to trudną sytuacją finansową jego firmy, działalność gospodarczą skarżący zmuszony był zawiesić (brak dochodu, zobowiązania kredytowe). Okoliczności te niewątpliwie spowodują, że w przypadku braku wstrzymania wykonalności decyzji zajdzie konieczność wszczęcia postępowania egzekucyjnego, co w oczywisty sposób może już wiązać się ze spowodowaniem nieodwracalnych zmian w majątku trwałym skarżącego i braku szans na dalsze prowadzenie działalności gospodarczej".

4 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 3.1. Wniosek Skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli (1) zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub (2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zauważyć należy, że sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por.: postanowienie NSA z dnia 30 kwietnia 2010 r., II FZ 110/10, publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).

6 W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia - znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności przedstawić wnioskodawca (por. postanowienia NSA: z dnia 13 maja 2010 r., II FZ 182/10, z dnia 15 września 2010 r., II FZ 417/10, z dnia 9 grudnia 2010 r., II FSK 1836/10, publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Samo powołanie się przez niego na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku. Obowiązkiem sądu jest wszechstronna i wnikliwa ocena argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę, jak również wynikających z akt sprawy. W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie można przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd rozpatrujący wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.

7 3.2. W rozpoznawanej sprawie uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w rzeczywistości tylko ogólnie powołuje się na prawne przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Skarżący nie wskazał i nie wyjaśnił na czym miałoby polegać spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków oraz na czym miałoby polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Ograniczył się bowiem tylko do ogólnego stwierdzenia, że "nie posiada środków pieniężnych pozwalających na zapłatę określonego decyzją podatku wraz z odsetkami. Spowodowane jest to trudną sytuacją finansową jego firmy, działalność gospodarczą skarżący zmuszony był zawiesić (brak dochodu, zobowiązania kredytowe). Okoliczności te niewątpliwie spowodują, że w przypadku braku wstrzymania wykonalności decyzji zajdzie konieczność wszczęcia postępowania egzekucyjnego, co w oczywisty sposób może już wiązać się ze spowodowaniem nieodwracalnych zmian w majątku trwałym skarżącego i braku szans na dalsze prowadzenie działalności gospodarczej". Twierdzenia strony, które stanowią w dużej mierze powtórzenie art. 61 § 3 p.p.s.a., nie przesądzają o spełnieniu wskazanych w tym przepisie przesłanek (por.: postanowienia NSA: z dnia 14 listopada 2006 r., II FZ 598/06, z dnia 13 maja 2010 r., II FZ 182/10, publik. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Użyta w uzasadnieniu wniosku argumentacja, że Skarżący "nie posiada środków pieniężnych pozwalających na zapłatę określonego decyzją podatku wraz z odsetkami (...)", jest możliwa raczej do wykorzystania w przypadku prawa pomocy. Jak wynika z postanowienia WSA w Łodzi z dnia 16 września 2013 r., I SA/Łd 1397/12, nie została ona jednak zaaprobowana przez ten Sąd, który oddalił wniosek Skarżącego z dnia 31 lipca 2013 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia w całości od kosztów sądowych, zaś Skarżący nie złożył od ww. postanowienia zażalenia.

8 3.3. W świetle powyższej oceny prawnej i analizy stanu faktycznego sprawy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 w związku z art. 193 p.p.s.a.