Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2021 r., II FSK 2898/20

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2021 r., II FSK 2898/20

Sentencja

1 Dnia 13 maja 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Z. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawartego w skardze kasacyjnej Z. C. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego 2020 r. sygn. akt III SA/Wa 1004/19 w sprawie ze skargi Z. C. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 22 lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie podatku od dochodowego od osób fizycznych za 2013 r. postanawia oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z 27 lutego 2020 r., sygn. akt III SA/Wa 1004/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. C. (dalej jako "Skarżąca", "Strona") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 22 lutego 2019 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r.

3 W skardze kasacyjnej Skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na fakt, iż w związku z jej wykonaniem zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

6 Na wstępie podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej przez sąd stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego artykułu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Trudne do odwrócenia skutki, to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (zob. np. postanowienia NSA: z 30.04.2010 r., II FZ 110/10; z 26.09.2013 r., II FZ 718/13).

7 W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że użyte przez ustawodawcę w art. 61 § 3 P.p.s.a. nieostre pojęcia – "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" – wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy (zob. postanowienia NSA: z 4.07.2012 r., II FZ 456/12; z 26.02.2015 r., II FZ 2137/14; z dnia 14.04.2015 r., II FZ 207/15; z 22.07.2015 r., II FZ 497/15). Samo powołanie się przez Skarżącą na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku. Na wnioskującym spoczywa obowiązek wykazania okoliczności uprawdopodobniających zaistnienie wskazanych przesłanek. Natomiast obowiązkiem sądu jest ocena przedstawionych przez wnioskodawcę argumentów, jak również dokumentów znajdujących się w aktach sprawy.

8 Analizując wniosek złożony przez Skarżącą, należy uznać, że nie zawiera on prawidłowego uzasadnienia. W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ograniczał się jedynie do wskazania, że ów wniosek jest zasadny gdyż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w majątku Skarżącej oraz trudnych do odwrócenia skutków poparty twierdzeniami Strony, że Skarżąca utrzymuje się z zasiłku rehabilitacyjnego i alimentów, a jej majątek ogranicza się do nieruchomości w postaci domu, w którym oprócz Skarżącej zamieszkuje pięć innych osób, w tym jedna nieuzyskująca dochodu oraz jedna pobierająca emeryturę, jak również do nieruchomości rolnej.

9 Należy w tym miejscu zauważyć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 27 sierpnia 2019 r. odmówił Skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o co Strona wnioskowała również w skardze wniesionej do Sądu pierwszej instancji. W motywach przywołanego rozstrzygnięcia WSA w Warszawie uznał, że podane przez Skarżącą twierdzenia odnośnie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji – tożsame z argumentacją zawartą w skardze kasacyjnej – powinny odwoływać się do materiałów źródłowych obrazujących jej sytuację materialną, natomiast Skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci uszczerbku dla jej sytuacji finansowej, ponieważ twierdzenia zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie zostały w żaden sposób udokumentowane. Sąd pierwszej instancji powołał się również na postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego, z których wynika, że w postępowaniu wszczętym na skutek złożenia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy i obowiązany jest zatem do dokonania oceny przytoczonych przez stronę we wniosku okoliczności w oparciu o całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w aktach, w tym np. dokumentów załączonych do wniosku o przyznanie prawa pomocy. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że argumenty i okoliczności wynikające z dokumentów złożonych w związku z postępowaniem w sprawie przyznania Skarżącej prawa pomocy (sygn. akt III SPP/Wa 275/19), nie dały podstaw do stwierdzenia, że zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 P.p.s.a., umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

10 Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Skarżąca również na obecnym etapie postępowania nie wykazała, że zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Poza sformułowaniem wniosku w ogólnikowy sposób oraz przytoczeniem ustawowych przesłanek, których wystąpienie warunkuje wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, Strona nie przytoczyła żadnych argumentów, które mogłyby przemawiać za uwzględnieniem jej żądania.

11 Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.