Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2012 r., II FSK 2473/11

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2012 r., II FSK 2473/11

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej E. Sp. z o.o. z siedzibą w M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2011 r. r., sygn. akt III SA/Wa 974/11 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi E. Sp. z o.o. z siedzibą w M. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 26 stycznia 2011 r., Nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia zażalenia postanawia odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 1. Postanowieniem z 14 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, III SA/Wa 974/11, odrzucił skargę "E." Sp. z o.o. z siedzibą w M., dalej jako: "spółka", na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 26 stycznia 2011 r., w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia zażalenia.

3 2. Powyższe orzeczenie zapadło w następującym stanie faktycznym: pismem z 3 marca 2011 r. spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III WSA w Warszawie z 1 kwietnia 2011 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Wezwanie, które doręczono 7 kwietnia 2011 r., zawierało pouczenie, że nieuiszczenie wpisu w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia ww. wezwania, spowoduje odrzucenie skargi. Jak wynika z dokumentacji księgowej sądu pierwszej instancji do 25 maja 2011 r. pełnomocnik spółki nie uiścił należnego wpisu oraz nie uzupełnił pozostałych braków formalnych skargi.

4 3. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę ze względu na brak uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie w oparciu o 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270, ze zm. dalej ,,p.p.s.a.").

5 4. Spółka wniosła skargę kasacyjną na powyższe postanowienie sądu pierwszej instancji. W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej powzięte zostały wątpliwości co do pełnomocnictwa strony skarżącej. W konsekwencji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Izby Finansowej NSA pełnomocnik strony został wezwany do nadesłania w terminie 14 dni pełnomocnictwa do występowania przed NSA z podpisami osób upoważnionych urzędowo poświadczonymi (art. 37 §1 p.p.s.a.). W wykonaniu wezwania pełnomocnik przedłożył uwierzytelniony przez siebie odpis pełnomocnictwa. Wezwaniem z 7 listopada 2011 r. radca prawny ponownie został zobowiązany do złożenia pełnomocnictwa z podpisami osób upoważnionych do reprezentowania spółki urzędowo poświadczonymi, a nie odpisu pełnomocnictwa uwierzytelnionego przez radcę prawnego w terminie 14 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Pismem z 28 listopada 2011 r. pełnomocnik przedłożył pełnomocnictwo podpisane w oryginale przez osoby upoważnione do reprezentowania spółki i poinformował, że nie jest możliwie uzyskanie poświadczonych urzędowo pełnomocnictw.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 5. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.

8 Zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat i radca prawny, a także rzecznik patentowy i doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa, a w razie wątpliwości sąd może zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.

9 Podpis mocodawcy widniejący na pełnomocnictwie powinien być sporządzony w sposób niebudzący wątpliwości i pozwalający na odczytanie przynajmniej nazwiska mocodawcy. Nie jest to równoznaczne z obowiązkiem zawarcia podpisu czytelnego, jednakże musi on spełniać swoją podstawową funkcją a zatem pozwalać na identyfikację nazwiska. Ponadto warto wskazać, że wypełnienia obowiązku wskazanego w art. 37 §1 p.p.s.a. nie stanowi przedłożenie pełnomocnictwa z odtworzonym mechanicznie wzorem podpisu mocodawcy. W przypadku wątpliwości co do zachowania powyższych wymogów sąd może skorzystać ze swojego uprawnienia przewidzianego przez ustawodawcę w art. 37 § 1 in fine p.p.s.a., tj. wezwać pełnomocnika do złożenia dokumentu z urzędowo poświadczonym podpisem strony.

10 W przedmiotowej sprawie pełnomocnik strony był dwukrotnie wzywany do przedstawienia dokumentu pełnomocnictwa z podpisami osób upoważnionych do reprezentacji spółki urzędowo poświadczonymi zamiast uwierzytelnionego odpisu albo oryginału (art. 37 §1 in fine p.p.s.a.) i został pouczony o skutkach braku wykonania wezwania. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a. należy stwierdzić, iż po bezskutecznym upływie terminu do wykonania wezwania sąd odrzuca skargę kasacyjną. Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art.178 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.