Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2011 r., II FSK 2155/11

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2011 r., II FSK 2155/11

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Sędzia WSA (del.) Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 28 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 6 czerwca 2011r., sygn. akt I SA/Sz 301/11 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Z. z dnia 5 stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości w podatku od towarów i usług za okres od marca do maja 2005r. wraz z odsetkami postanawia oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 I.1. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 czerwca 2011r., sygn. akt I SA/Sz 301/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, odrzucił skargę na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 5 stycznia 2011 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości w podatku od towarów i usług za okres od marca do maja 2005r. wraz z odsetkami.

3 I.2.Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynikało, że pismem z dnia 21 lutego 2011r. skarżący T. K. złożył skargę na wyżej powołaną decyzję. Następnie został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego należnego od złożonej skargi z pouczeniem, że nieuiszczenie wpisu w terminie 7-dniowym spowoduje odrzucenie skargi.

4 Dalej Sąd stwierdził, że powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 14 kwietnia 2011 r., i nastąpiło w trybie określonym w art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz.1270 ze zm.- dalej w skrócie p.p.s.a.) Skoro zatem wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone stronie w dniu 14 kwietnia 2011 r., zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu zaczął biec w dniu 15 kwietnia 2011 r. i upłynął z dniem 21 kwietnia 2011 r. (czwartek). Z rejestru opłat sądowych tutejszego Sądu wynikało natomiast, że wpłaty należnego w niniejszej sprawie wpisu dokonano w kasie w dniu 29 kwietnia 2011 r.

5 W tych okolicznościach Sąd stwierdził, że nastąpiło uchybienie ustawowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi i w oparciu o treść art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę odrzucił.

6 II. Skarżący – T. K. reprezentowany przez pełnomocnika będącego adwokatem wniósł na powyższe postanowienie skargę kasacyjną domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych.

7 Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy tj:

8 -art. 220§3 w zw. z art.73 p.p.s.a. na skutek błędnych ustaleń faktycznych dotyczących doręczania wezwania do uiszczenia wpisu od skargi ,

9 -art.66 §2 p.p.s.a. poprzez nieuznanie ,iż wezwanie do uiszczenia wpisu sadowego od skargi doręczone zostało w sekretariacie Sądu.

10 W uzasadnieniu skargi kasacyjnej, w nawiązaniu do pierwszego zarzutu jej autor podkreślił, że naruszenie w/w przepisów nastąpiło poprzez uznanie ,iż skarżący nie dopełnił obowiązku uiszczenia opłaty sadowej od skargi w ustawowym terminie. W ocenie skarżącego powyższe jest konsekwencją błędnie ustalonego stanu faktycznego , co skarżący podnosił już na etapie postępowania przed Sądem pierwszej instancji składając wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu ewentualnie wnosząc o uznanie daty 29 kwietnia 2011r. za skuteczną datę uiszczenia wpisu sądowego.

11 Dalej autor skargi kasacyjnej podkreślił ,że brak jest winy skarżącego w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, bowiem doręczenie wezwania do uiszczenia wpisu nastąpiło w sposób sprzeczny z przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący bowiem po złożeniu skargi oczekiwał na wezwanie do uiszczenia wpisu. Mimo znacznego upływu czasu wezwanie takie nie nadchodziło. W tej sytuacji skarżący w dniu 29.04.2011r.udał się do sekretariatu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie celem ustalenia takiego stanu rzeczy. Okazało się wówczas ,że w dniu 25 marca 2011r. wydane zostało zarządzenie, w którym Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500zł i z uwagi na fakt ,iż nie był wcześniej o tym powiadomiony opłatę sądową uiścił w tym samym dniu w kasie Sądu.

12 Następnie autor skargi kasacyjnej stwierdził, że w ocenie skarżącego osobą ponoszącą wyłączną odpowiedzialność za niedoręczenie wezwania (zawiadomień) do uiszczenia opłaty sądowej od skargi jest doręczyciel, w tym przypadku Poczta Polska. Na powyższe bowiem wskazuje jednoznacznie treść adnotacji dokonanej przez pracownika poczty na formularzu potwierdzenia odbioru wezwania. Z adnotacji tej wynikało, że zawiadomienie z dnia 31.03.2011r. o pozostawieniu przesyłki zostało umieszczone w skrzynce listowej na posesji przy ul. B. [...] w S., mimo ,iż w tym okresie na tej posesji skrzynki listowej nie było. Nowa skrzynka listowa została nabyta w dniu 5 maja 2011r. i zamontowana po tej dacie.

13 W związku z powyższym w ocenie autora skargi kasacyjnej wezwanie do uiszczenia wpisu sadowego od skargi nie zostało doręczone w trybie art.73§4p.p.s.a.,albowiem nie wypełniono wszystkich ustawowych wymogów warunkujących tzw. doręczenie zastępcze tj. czynności wynikających z §2 i3 art.73 p.p.s.a. W tym przypadku nie zawiadomiono skarżącego o złożeniu pisma(wezwania)wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej. W związku z powyższym należało uznać, że doręczenie przedmiotowego wezwania nastąpiło w trybie art.66§2 p.p.s.a.

14 III. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Skarbowej w S. wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej.

15 IV. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje :

16 Skarga kasacyjna wobec braku usprawiedliwionych podstaw podlega oddaleniu.

17 W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych dotyczących doręczenia wezwania o uiszczenie wpisu i w związku z powyższym nie naruszył art. 220§3 w zw. z art.73 p.p.s.a. poprzez uznanie uiszczenia wpisu od skargi po upływie przepisanego terminu.

18 Jak wynika bowiem z adnotacji na dowodzie doręczenia, wezwanie o uiszczenie wpisu zostało dwukrotnie awizowane w dniu 31.03.2011r. i następnie w dniu 8.04.2011r., o czym umieszczono zawiadomienie w skrzynce listowej ( dowód doręczenia k. 50 akt ). Na tej podstawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie był uprawniony do stwierdzenia ,że skoro skutecznie doręczono wezwanie zgodnie z art.73 p.p.s.a w dniu 14 kwietnia 2011 r., zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu zaczął biec w dniu 15 kwietnia 2011 r. i upłynął z dniem 21 kwietnia 2011 r. (czwartek).Uiszczenie wpisu sądowego w dniu 29 kwietnia 2011r. nastąpiło zatem po upływie przepisanego terminu i zgodnie z treścią art. 220§3 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę.

19 W związku z powyższym niezasadny okazał się także zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art.66§2 p.p.s.a, skoro w przedmiotowej sprawie nastąpiło doręczenie w/w trybie.

20 Ponadto zaakcentowania wymaga, że zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, jak słusznie to zresztą zauważył Dyrektor Izby Skarbowej w S., zarzuty skargi kasacyjnej jak i jej uzasadnienie sprowadzały się do prawidłowości awizowania przesyłki poleconej oraz braku winy skarżącego w uchybieniu terminu , co stanowiło zresztą przedmiot odrębnego postępowania o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Postanowieniem z dnia 18 października 2011r.sygn.akt II FZ 488/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 22 lipca 2011r. ,sygn. akt I SA/Sz 301/11 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu, nie znajdując podstaw do jego przywrócenia. To orzeczenie na podstawie art.170 w zw. z art. 193 p.p.s.a wiąże niniejszy skład Naczelnego Sądu Administracyjnego. Moc wiążąca orzeczenia określona w art.170p.p.s.a. w odniesieniu do sądów oznacza, że podmioty te muszą przyjmować, iż dana kwestia prawna kształtuje się tak jak stwierdzenie w prawomocnym orzeczeniu. Zatem w kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się dana kwestia, nie może być ona ponownie badana.(por. B.Dauter,B.Gruszczyński,A.Kabat,M.Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Komentarz, wydanie 3 str. 452)

21 W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na zasadzie art.184 p.p.s.a.