Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2011 r., II FSK 2066/09

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2011 r., II FSK 2066/09

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku "P." sp. z o.o. w K. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 2066/09 w sprawie ze skarg kasacyjnych "P." sp. z o.o. w K. oraz Dyrektora Izby Skarbowej w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 lipca 2009 r. sygn. akt I SA/Kr 196/09 w sprawie ze skargi "P." sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 25 listopada 2008 r. nr ... w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1999 r. postanawia: oddalić wniosek.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 2066/09, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargi kasacyjne "P." sp. z o.o. w K. oraz Dyrektora Izby Skarbowej w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 2 lipca 2009 r. sygn. akt I SA/Kr 196/09 w sprawie ze skargi "P." sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 25 listopada 2008 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1999 r. oraz odstąpił od zasądzania zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości.

3 Powyższy wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej spółce w dniu 11 kwietnia 2011 r.

4 Pismem z dnia 10 maja 2011 r. strona złożyła wniosek o uzupełnienie uzasadnienia oraz o dokonanie wykładni wyroku. Powołując się na treść art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." skarżąca wniosła o uzupełnienie uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt II FSK 2066/09 w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1999 r.

5 Uzasadniając powyższy wniosek wskazano między innymi, że Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyroku nie orzekł o całości skargi, a co za tym idzie nie uzasadnił swego rozstrzygnięcia. W ocenie strony, przez załatwienie sprawy należy rozumieć odniesienie się do wszystkich podniesionych przez stroną skarżącą zarzutów. Wywody strony przedstawione w dalszej części uzasadnienia skoncentrowane były na podważaniu treści uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego i podnoszeniu, że nie spełnia on wymogów wskazanych przez art. 141 § 4 P.p.s.a.

6 W piśmie z dnia 27 kwietnia 2011 r. strona sprostowała, że jej wniosek dotyczył tylko uzupełnienia wyroku, a nie tak jak pierwotnie wskazała uzupełnienia oraz wykładni.

7 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Wniosek podlega oddaleniu.

9 Odnosząc się do złożonego przez stronę pisma, w pierwszej kolejności należy przytoczyć treść przepisu, który w jej ocenie stanowił podstawę prawną złożonego wniosku, tj. art. 157 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu, a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

10 Jak wiec wynika z treści tego przepisu strona może domagać się uzupełnienia wyroku w dwóch przypadkach: po pierwsze, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi, i po drugie, jeżeli nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W pierwszym przypadku, mimo że sąd nie jest związany granicami skargi, wyrok może zostać uzupełniony tylko o te akty lub czynności, które były objęte przedmiotem skargi. W drugim zaś przypadku strona może żądać uzupełnienia wyroku o zamieszczenie dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy sąd powinien był zamieścić z urzędu, mimo że takie żądanie nie było objęte zakresem skargi.

11 W niniejszej sprawie strona, odwołując się do treści art. 157 § 1 P.p.s.a, złożyła wniosek o uzupełnienie uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego. Należy zatem zauważyć, że tego typu wniosku przepis powyższy nie przewiduje. Gramatyczna wykładnia art. 157 § 1 P.p.s.a. pozwala bowiem na stwierdzenie, że uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie (por. komentarz do art. 157, B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. IV., str. 445 – 446; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 343). Złożony bowiem na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a wniosek o uzupełnienie wyroku nie może zmierzać do zmiany czy też uzupełnienia treści merytorycznej jego uzasadniania (por. J. Jagielski [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 2011 r., str. 561). Uzasadnienie bowiem podporządkowane jest pewnym założeniom metodycznym, o których decyduje sporządzający je sędzia. Ewentualne jego braki mogą być kwestionowane wyłącznie w drodze postępowania odwoławczego (por. postanowienie NSA z dnia 10 marca 2008 r., II Oz 1361/07, LEX nr 348205).

12 Również orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego w tym zakresie jest jednoznaczne i wskazuje, że z przepisów P.p.s.a. nie wynika uprawnienie stron do wystąpienia o uzupełnienie uzasadnienia wyroku. Wniosek oparty na art. 157 § 1 P.p.s.a. może jedynie dotyczyć samego rozstrzygnięcia a więc sentencji wyroku (postanowienia), a nie jego uzasadnienia (por. postanowienia NSA z dnia 6 marca 2008 r., I OSK 1664/06; z dnia 12 stycznia 2010 r., II OSK 80/07, z dnia 22 października 2008 r., II OSK 27/08; z dnia 20 lipca 2005 r., II OZ 608/05; z dnia 28 października 2010 r., II FSK 735/09, wszystkie orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych dostępnej pod adresem: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

13 Mając zatem na uwadze powyższe, wniosek o uzupełnienie uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2010 r., II FSK 2066/09, Naczelny Sąd Administracyjny uznał za nie uzasadniony treścią art. 157 § 1 P.p.s.a. i dlatego go oddalił.

14 Mając na uwadze powyższe okoliczności, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 § 1 i 160 w zw. z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.