Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2015 r., II FSK 2043/15

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2015 r., II FSK 2043/15

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik, , , po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Z. S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 kwietnia 2015 r. sygn. akt I SA/Gl 240/15 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 29 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie podatku od nieruchomości za 2009 r. postanawia oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Gl 240/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę Z. S. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 29 grudnia 2014 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2009 r. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji podał art.58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.").

3 Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji wynika, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 marca 2015 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi od ww. decyzji, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie adresowana do pełnomocnika skarżącej, doręczona została w dniu 16 marca 2015 r.

4 W piśmie z dnia 17 marca 2015 r. (nadanym w dniu 18 marca 2015 r.) pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że składał już pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej do akt administracyjnych.

5 Sąd pierwszej instancji stwierdził, że pełnomocnik skarżącej, pomimo wezwania do przedłożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w wyznaczonym terminie braku tego nie usunął. Sąd zauważył również, że siedmiodniowy termin przewidziany na usunięcie braku formalnego skargi jest terminem ustawowym i nie jest możliwe jego przedłużenie, o co wnosił pełnomocnik skarżącej w końcowej części pisma z dnia 17 marca 2015 r.

6 Pełnomocnik skarżącej wniósł od powyższego postanowienia skargę kasacyjną, w której zarzucił:

7 1. naruszenie przepisów postępowania - art. 58 § 1 pkt.3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie

8 skargi wobec nieusunięcia w terminie jej braku formalnego dotyczącego złożonego

9 pełnomocnictwa, mimo iż w rzeczywistości skarga nie była obarczona tym brakiem

10 formalnym, gdyż pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym, Wojewódzkim Sądem Administracyjnym i Naczelnym Sądem Administracyjnym zostało złożone do akt sprawy

11 w postępowaniu administracyjnym,

12 2. naruszenie przepisów postępowania - art. 49 § 1 w zw. z art. 37 § 1 i art. 46 § 3

13 p.p.s.a., poprzez przyjęcie, iż przekazanie Sądowi przez organ administracji publicznej pełnomocnictwa wraz z aktami sprawy nie wyczerpuje dyspozycji przepisu poprzez wezwanie przez Sąd pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego, w sytuacji gdy w aktach sprawy znajdowało się właściwe pełnomocnictwo, a tym samym uznanie przez Sąd, że akta postępowania administracyjnego nie są częścią akt sprawy na podstawie której wydawane jest orzeczenie.

14 Wskazując na powyższe pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach oraz orzeczenie o kosztach postępowania według norm przepisanych.

15 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

16 Skarga kasacyjna jest niezasadna.

17 Zgodnie z dyspozycją art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Jednocześnie na podstawie art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli wnosi je pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Następnie w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli wskutek niezachowania wymogów formalnych pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku nieuzupełnienia we wskazanym wyżej terminie braków formalnych skargi sąd stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzuca skargę.

18 Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącej, składając skargę do Sądu pierwszej instancji, nie przedłożył pełnomocnictwa do reprezentowania swojej mocodawczyni. Sąd pierwszej instancji wezwał go do usunięcia ww. braku formalnego skargi w terminie siedmiu dni. Pouczył także stronę o konsekwencjach nieusunięcia tego braku. Pełnomocnik, pomimo wyznaczenia mu tego terminu, pełnomocnictwa tego nie przedłożył.

19 W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd pierwszej instancji w sposób prawidłowy zastosował przepisy ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i odrzucił skargę skarżącej.

20 Nie znalazł aprobaty Naczelnego Sądu Administracyjnego pogląd pełnomocnika skarżącej, że złożenie pełnomocnictwa do akt sprawy administracyjnej nie powoduje obowiązku składania go ponownie przy dokonaniu pierwszej czynności procesowej w imieniu strony przed Sądem pierwszej instancji. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można utożsamiać wskazanej w art. 37 § 1 p.p.s.a. pierwszej czynności procesowej z czynnością dokonaną przed organami podatkowymi. Wspomniana w art. 37 § 1 p.p.s.a. regulacja dotyczy postępowania sądowego, tak samo jak zawarty w art. 46 § 3 p.p.s.a. obowiązek pełnomocnika dołączania pełnomocnictwa. Zdaniem Sądu nie budzi wątpliwości, że oba te przepisy odnoszą się do postępowania przed sądami administracyjnymi i oba dotyczą akt sądowych danej sprawy. Tym samym Sąd podziela dominującą w orzecznictwie wykładnię art. 37 § 1 p.p.s.a., w myśl której nie zwalnia od obowiązku przedłożenia pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym fakt, że stosowny dokument został już dołączony do akt administracyjnych sprawy (por. np. wyroki z dnia: 21 kwietnia 2005 r., FSK 1551/04; 7 października 2005 r., FSK 2137/04; 4 stycznia 2006 r., I FSK 334/05; 26 maja 2006 r., II FSK 322/05; post. z dnia: 15 czerwca 2007 r., II FSK 707/06; 22 sierpnia 2008 r., II FSK 829/07; 23 września 2008 r., I FSK 347/08; 13 lutego 2009 r., II FSK 1692/07; 26 maja 2009 r., II FSK 413/09; 27 listopada 2009 r., II FSK 430/09, z 17 grudnia 2013 r., sygn. akt II FSK 3487/13, z 11 lutego 2014 r., sygn.. akt II FSK 3769/13, 7 sierpnia 2014 r., sygn. akt I FSK 1175/14).

21 Z tych względów, skarga kasacyjna podlegała oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a.