Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 2011 r., II FSK 1837/11

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 2011 r., II FSK 1837/11

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 30 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej "B." S.A. w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 marca 2011 r. sygn. akt I SA/Kr 1519/10 w sprawie ze skarg "B." S.A. w B. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 21 lipca 2010 r. nr [...] oraz [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2006 r. postanawia: 1) odrzucić skargę kasacyjną, 2) zwrócić "B." S.A. w B. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 2.493 zł (słownie: dwa tysiące czterysta dziewięćdziesiąt trzy złote).

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 8 marca 2011 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Kr 1519/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł o oddaleniu skarg "B." S.A. z siedzibą w B. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 21 lipca 2010 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2006 r. r.

3 Od powyższego wyroku skarżąca Spółka wniosła skargę kasacyjną i zaskarżyła wyrok w całości, zarzucając w trybie art. 174 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) naruszenia przepisów prawa materialnego oraz przepisów o postępowaniu.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.

6 Skarga kasacyjna jest środkiem odwoławczym sformalizowanym, co oznacza, że musi spełniać wszystkie warunki określone dla niej w poszczególnych przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Przed przystąpieniem do merytorycznej oceny skargi kasacyjny Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany jest do zbadania jej dopuszczalność. Ustawa formułuje dla skargi kasacyjnej w art. 176 wymogi, które daje się ująć w dwie grupy, a więc te właściwe dla każdego pisma procesowego składanego przez stronę w postępowaniu sądowym oraz wymogi specyficzne i określające dane pismo procesowe jako skargę kasacyjną. Wymagania skargi kasacyjnej jak każdego innego pisma procesowego sformułowane zostały przede wszystkim w art. 46 § 1 pkt 1 – 5 P.p.s.a. Warunki dopuszczalności pisma sądowego określone w tym przepisie składają się na grupę warunków formalnych, których niezachowanie może zostać naprawione. Wadliwość skargi kasacyjnej w tym zakresie może zostać wyeliminowana na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 193 P.p.s.a., a dokonanie przez wnoszącego takie pismo koniecznych uzupełnień powoduje, iż skarga kasacyjna wywołuje skutki od dnia jej wniesienia (art. 49 § 3 P.p.s.a.). Inaczej rzecz wygląda gdy braki dotyczą elementów szczególnych zastrzeżonych tylko dla skargi kasacyjnej tzw. elementów konstrukcyjnych, inaczej mówiąc materialnych W tej grupie warunków znajdują się: wskazanie zakresu zaskarżenia (w całości czy w części), przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, a także wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia ze wskazaniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Warto zauważyć, iż obarczona wadą materialną jest skarga kasacyjna nie zwierająca w ogóle wniosku, o którym mowa w art. 176 P.p.s.a, jak też zawierająca wniosek, lecz sformułowany w sposób niejasny lub niezupełny. Brak w skardze jednoznacznego wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego wyroku, wymaganego przez art. 176 P.p.s.a. powoduje, że skarga ta pozbawiona jednego ze swych elementów konstrukcyjnych, jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (por. postanowienie z dnia 16 marca 2004 r. sygn. akt FSK 209/04, publ. ONSAiWSA 2004, nr 1, poz. 13). Tak rygorystyczna wykładnia wiąże się z wynikającym z art. 183 § 1 P.p.s.a. związaniem sądu kasacyjnego granicami skargi kasacyjnej, a granice te wyznaczają nie tylko sformułowane w ramach dopuszczalnych przepisem art. 174 pkt 1 i 2 P.p.s.a. podstaw zarzuty, lecz również postawione na tej podstawie żądanie i jego zakres.

7 W niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie zawiera wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia, wobec czego nie spełnia wymogów stawianych przez art. 176 P.p.s.a., co uniemożliwia dokonanie jej merytorycznej oceny. Z tego względu na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

8 O zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.