Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2012 r., II FNP 19/12

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sygnatura
II FNP 19/12
Data
Forma
Postanowienie
Hasła
Stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła
Otwórz w aplikacji

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Jacek Brolik (sprawozdawca), Sędziowie:, Sędzia NSA: Aleksandra Wrzesińska- Nowacka, Sędzia WSA (del.): Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi B. S.A. z siedzibą w B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Kr 1519/10 wydanego w sprawie ze skargi B. S.A. z siedzibą w B. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 21 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2006 r. postanawia: 1) odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, 2) zwrócić B. S.A. z siedzibą w B. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 6 września 2012 r. "B." S.A. z siedzibą w B., działając przez pełnomocnika – radcę prawnego, złożyła na podstawie art. 285 a § 2 oraz art. 285 f § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Kr 1519/10, którym oddalono skargę Spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 21 lipca 2010 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2006 r. oraz określenia wysokości odsetek za zwłokę od zaniżonych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za 2006 r.

3 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4 Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku podlega odrzuceniu.

5 Zgodnie z art. 285a § 1 p.p.s.a. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Oznacza to, że skarga taka nie przysługuje, jeżeli stronie przysługiwał środek odwoławczy, jednakże strona nie skorzystała z tego środka lub środek taki został odrzucony.

6 W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka nie wykazała, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było możliwe.

7 Na podstawie art. 173 § 1 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

8 Niewątpliwie stosownie do art. 173 § 1 p.p.s.a. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Kr 1519/10, przysługiwał Spółce środek odwoławczy w postaci skargi kasacyjnej.

9 Skarga kasacyjna wniesiona przez Spółkę została odrzucona, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 p.p.s.a., postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 2011 r., sygn. akt II FSK 1837/11. Naczelny Sąd Administracyjny uznał bowiem, że wniesiona skarga kasacyjna nie zawierała wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia, wobec czego nie spełniała wymogów stawianych przez art. 176 p.p.s.a.

10 Powyższe oznacza, że Spółka skorzystała z przysługujących jej środków prawnych. Sama natomiast okoliczność, że skargę kasacyjną odrzucono, nie świadczy o tym, że zmiana lub uchylenie zaskarżonego orzeczenia nie było możliwe w rozumieniu art. 285 a § 1 p.p.s.a.

11 Na koniec podkreślić należy, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie jest odrębnym środkiem zaskarżenia orzeczenia, lecz stanowi instytucję nadzwyczajną. W konsekwencji przepisy regulujące dopuszczalność tego rodzaju skargi muszą być interpretowane ściśle. Jak wynika z art. 285a § 1 i 2 p.p.s.a., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje od każdego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to, że stwierdzenie, iż któraś z przesłanek wskazanych bądź w § 1 bądź w § 2 nie wystąpiła, np. zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych było możliwe, prowadzi do konstatacji, iż w takiej sytuacji skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem nie przysługuje, a w przypadku jej wniesienia jest to skarga niedopuszczalna, podlegająca, zgodnie z art. 285h § 1 p.p.s.a., odrzuceniu. Za takim rozumieniem art. 285a § 1 i 2 p.p.s.a. przemawia istota skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, stanowiącej – jak już wskazano wyżej – nadzwyczajny środek prawny. Skarga ta nie może być zatem w żadnym przypadku traktowana jako alternatywa dla środków odwoławczych, takich jak np. skarga kasacyjna, czy skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz 2011 r., red. R. Hauser, M. Wierzbowski, str. 917). Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia nie może w szczególności zastępować, wyprzedzać ani uzupełniać skargi kasacyjnej, kierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. np. wyrok NSA z 14 marca 2012 r., I FNP 7/11).

12 Ze względu na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 285h § 1 w zw. z art. 285a § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 21 orzeczeniach.

  1. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2024 r., II FNP 1/24
  2. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2016 r., I FNP 2/15
  3. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 maja 2014 r., IV SA/Wr 791/13
  4. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 kwietnia 2014 r., IV SA/Wr 821/13
  5. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 kwietnia 2014 r., IV SAB/Wr 209/13
  6. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2014 r., I OZ 210/14
  7. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2014 r., I OZ 209/14
  8. Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2014 r., I OZ 208/14
  9. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 marca 2014 r., IV SA/Wr 817/13
  10. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 marca 2014 r., IV SA/Wr 715/13
  11. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 marca 2014 r., IV SA/Wr 716/13
  12. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 marca 2014 r., IV SA/Wr 717/13
  13. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 marca 2014 r., IV SA/Wr 754/13
  14. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 marca 2014 r., IV SA/Wr 752/13
  15. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 marca 2014 r., IV SA/Wr 738/13
  16. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 marca 2014 r., IV SA/Wr 753/13
  17. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 lutego 2014 r., IV SAB/Wr 207/13
  18. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 lutego 2014 r., IV SA/Wr 761/13
  19. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 lutego 2014 r., IV SA/Wr 749/13
  20. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 lutego 2014 r., IV SA/Wr 751/13

Pokaż wszystkie