Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2013 r., II FSK 138/13

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2013 r., II FSK 138/13

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, , , po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Prokuratora Okręgowego w G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 października 2012 r. sygn. akt I SA/Gl 849/12 umarzające postępowanie sądowe w sprawie ze skargi Prokuratora Rejonowego w W. na decyzję Rada Gminy G. z dnia 25 października 2010 r. nr XLIV/397/10 w przedmiocie skargi na uchwałę Rady G. w sprawie podatku od nieruchomości za 2011 r. postanawia oddalić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach umorzył postępowanie sądowe ze skargi Prokuratora Rejonowego w W. na uchwałę Rady Gminy G. w przedmiocie podatku od nieruchomości.

3 W uzasadnieniu Sąd wskazał, że postanowieniem z dnia 27 lutego 2012 r. (sygn. akt I SA/Gl 838/11) umorzył już raz postępowanie sądowe ze skargi Prokuratora Rejonowego w W. na uchwałę Rady Gminy G. z dnia 25 października 2010 r. nr [...], stwierdzając, że wobec zmiany tej uchwały w zaskarżonej części uchwałą z dnia 29 sierpnia 2011 r. nr [...] (z mocą od dnia 1 stycznia 2011 r.), postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe.

4 Na skutek skargi kasacyjnej Prokuratora Okręgowego w G. powyższe postanowienie zostało uchylone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 lipca 2012 r. sygn. akt II FSK 1312/12 i sprawę przekazano do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu NSA wskazał, że ze względu na fakt iż w uchwale z dnia 29 sierpnia 2011 r., zmieniającej zaskarżoną uchwałę z dnia 25 października 2010 r., § 2 pkt 2 brzmi identycznie jak § 2 pkt 2 uchwały pierwotnej, "w tym zakresie przedmiot zaskarżenia wciąż istnieje i wymaga merytorycznego rozpoznania". Nie podzielając pozostałych zarzutów skargi NSA uznał, że "co do zasady sąd pierwszej instancji prawidłowo umorzył postępowanie z uwagi na wprowadzenie zmian w zaskarżonej uchwale – utrata mocy przez zakwestionowane postanowienia aktu prawnego czyni bowiem sprawę bezprzedmiotową". Wskazując kierunek dalszego postępowania NSA stwierdził, że "przy ponownym rozpoznawaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach weźmie pod uwagę tożsamość treści § 2 ust. 2 uchwały Rady Gminy z dnia 29 sierpnia 2011 r. z § 2 ust. 2 uchwały Rady Gminy z dnia 25 października 2010 r."

5 Przystępując do ponownego rozpoznania sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ustalił, że Prokurator Okręgowy w G. wniósł w dniu 11 czerwca 2012 r. skargę na uchwałę Rady Gminy G. z dnia 29 sierpnia 2011 r. nr [...] w sprawie zmiany do uchwały nr [...] Rady Gminy G. w sprawie podatku od nieruchomości za 2011 r. Skargą objęto § 2 ust. 2 (dot. zwolnienia podatkowego) oraz § 4 ust. 1 uchwały (dotyczący wejścia w życie i mocy obowiązującej uchwały). W tej sytuacji uznano za celowe rozpoznanie w pierwszej kolejności skargi na uchwałę z dnia 29 sierpnia 2012 r.

6 Wyrokiem z dnia 8 października 2012 r. sygn. akt I SA/Gl 890/12 tut. Sąd stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy G. z dnia 29 sierpnia 2011 r. nr X/67/11 w części obejmującej jej § 1 ust. 1 pkt 2, a w pozostałej części skargę oddalił. W tej sytuacji Sąd, rozpoznający ponownie na rozprawie skargę na uchwałę Rady Gminy G. z dnia 25 października 2010 r. w części obejmującej § 2 ust. 2 uznał, że również w tym zakresie postępowanie sądowe, zainicjowane skargą Prokuratora Rejonowego w W. stało się bezprzedmiotowe. Z obrotu prawnego zostało bowiem wyeliminowane zarówno unormowanie § 2 ust. 2 uchwały z dnia 25 października 2010 r. (na skutek uchwalenia zmiany całego § 2 uchwałą z dnia 29 sierpnia 2011 r.) jak i tożsame w brzmieniu uregulowanie zawarte w § 1 ust. 1 pkt 2 uchwały z dnia 29 sierpnia 2011 r. (wskazanym wyżej wyrokiem). Cel zaskarżenia spornego przepisu obu uchwał Rady Gminy G. przez prokuratora został tym samym w pełni osiągnięty.

7 W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia Prokurator Okręgowy w G. zarzucił naruszenie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. polegające na umorzeniu postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość w sytuacji gdy przedwczesne jest twierdzenie, że odpadł przedmiot postępowania na skutek dokonania przez radę gminy, z datą wsteczną, nowelizacji zaskarżonej uchwały, której ważność z punktu wodzenia retroaktywności, nie została dotychczas rozstrzygnięta prawomocnie.

8 Wskazując na powyższe podstawy wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji.

9 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

10 Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

11 W pierwszej kolejności należy przypomnieć, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 11 lipca 2012 r. sygn. akt II FSK 1312/12 uchylił postanowienie WSA 27 lutego 2012 r. umarzające postępowanie i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu NSA wskazał, że ze względu na fakt iż w uchwale z dnia 29 sierpnia 2011 r., zmieniającej zaskarżoną uchwałę z dnia 25 października 2010 r., § 2 pkt 2 brzmi identycznie jak § 2 pkt 2 uchwały pierwotnej, w tym zakresie przedmiot zaskarżenia wciąż istnieje i wymaga merytorycznego rozpoznania. Nie podzielając pozostałych zarzutów skargi NSA uznał, że co do zasady sąd pierwszej instancji prawidłowo umorzył postępowanie z uwagi na wprowadzenie zmian w zaskarżonej uchwale – utrata mocy przez zakwestionowane postanowienia aktu prawnego czyni bowiem sprawę bezprzedmiotową.

12 Zgodnie z art. 190 p.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez NSA.

13 Przystępując do ponownego rozpoznania sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ustalił, że Prokurator Okręgowy w G. wniósł w dniu 11 czerwca 2012 r. skargę na uchwałę Rady Gminy G. z dnia 29 sierpnia 2011 r. nr [...] w sprawie zmiany do uchwały nr [...] Rady Gminy G. w sprawie podatku od nieruchomości za 2011 r. Skargą objęto § 2 ust. 2 (dot. zwolnienia podatkowego) oraz § 4 ust. 1 uchwały (dotyczący wejścia w życie i mocy obowiązującej uchwały). W tej sytuacji uznano za celowe rozpoznanie w pierwszej kolejności skargi na uchwałę z dnia 29 sierpnia 2012 r.

14 Wyrokiem z dnia 8 października 2012 r. sygn. akt I SA/Gl 890/12 WSA stwierdził nieważność uchwały Rady Gminy G. z dnia 29 sierpnia 2011 r. nr [...] w części obejmującej jej § 1 ust. 1 pkt 2, a w pozostałej części skargę oddalił.

15 W tej sytuacji Sąd, rozpoznający ponownie skargę na uchwałę Rady Gminy G. z dnia 25 października 2010 r. w części obejmującej § 2 ust. 2 uznał, że również w tym zakresie postępowanie sądowe, zainicjowane skargą Prokuratora Rejonowego w W. stało się bezprzedmiotowe. Z obrotu prawnego zostało bowiem wyeliminowane zarówno unormowanie § 2 ust. 2 uchwały z dnia 25 października 2010 r. (na skutek uchwalenia zmiany całego § 2 uchwałą z dnia 29 sierpnia 2011 r.) jak i tożsame w brzmieniu uregulowanie zawarte w § 1 ust. 1 pkt 2 uchwały z dnia 29 sierpnia 2011 r.

16 Mając powyższe na uwadze należało uznać, że sąd pierwszej instancji prawidłowo umorzył postępowanie z uwagi na wprowadzenie zmian w zaskarżonej uchwale – utrata mocy przez zakwestionowane postanowienia aktu prawnego czyni sprawę bezprzedmiotową, co już wyjaśnił NSA w postanowieniu z dnia 11 lipca 2012 r., sygn. akt II FSK 1312/12.

17 W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.