Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lutego 2024 r., III OZ 84/24

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 lutego 2024 r., III OZ 84/24

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2023 r., sygn. akt II SA/Wa 1458/23 w sprawie ze skargi T.P. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie z dnia 8 maja 2023 r., nr 1496/O/2023 w przedmiocie ustalenia zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 12 grudnia 2023 r., sygn. akt II SA/Wa 1458/23, odrzucił skargę T.P. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Warszawie z dnia 8 maja 2022 r., nr 1496/O/2023 w przedmiocie ustalenia zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej.

3 W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżone orzeczenie zostało doręczone w dniu 22 maja 2023 r., zatem termin na wniesienie skargi upłynął z dniem 21 czerwca 2023 r. Skarga została wniesiona w dniu 22 czerwca 2023 r., a zatem z uchybieniem terminu. Skarżący nie wnosił o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skoro skarga została wniesiona z uchybieniem terminu, podlega odrzuceniu.

4 Z powyższym postanowieniem nie zgodził się skarżący, wnosząc zażalenie i domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu zażalenia podniósł, że zaskarżone orzeczenie CWKL otrzymał w dniu 23-05-2023. W tej sytuacji ostatnim dniem do wniesienia skargi jest 22-06-2023 i w tym dniu ją wniósł.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

7 Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Termin do wniesienia skargi jest terminem ustawowym, a więc niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez sąd. Jest to również termin prekluzyjny w tym znaczeniu, że jego upływ sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca wniesioną skargę (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 95/12). Sąd, odrzucając skargę, nie bada zatem, czy niedochowanie terminu do jej wniesienia było zawinione przez skarżącego czy nie. Stosownie bowiem do treści art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia.

8 W zaskarżonym postanowieniu Sąd pierwszej instancji prawidłowo ustalił, że skarżący zaskarżoną decyzję (orzeczenie Komisji) odebrał w dniu 22 maja 2023 r. Fakt ten wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru orzeczenia (k-12 akt administracyjnych). Tym samym, w myśl art. 53 § 1 P.p.s.a., trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi rozpoczął swój bieg od dnia następnego i upływał z dniem 21 czerwca 2023 r. Zatem skarga, którą skarżący nadał w dniu 22 czerwca 2023 r., niewątpliwie została złożona z uchybieniem terminu. Uprawniona była tym samym ocena Sądu pierwszej instancji, że skarga została złożona po terminie, przez co Sąd pierwszej instancji miał obowiązek skargę odrzucić.

9 Okoliczność wniesienia skargi po terminie sprawiła, że Sąd pierwszej instancji nie mógł przeprowadzić kontroli legalności zaskarżonej decyzji.

10 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł, jak w postanowieniu.