Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2023 r., III OZ 769/22

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2023 r., III OZ 769/22

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. B. i K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 października 2022 r., sygn. akt II SA/Gd 486/22 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K. S. i M. B. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 27 maja 2022 r. nr GD.RPU.533.9.2020.PG w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 12 października 2022 r., sygn. akt II SA/Gd 486/22 odrzucił skargę K. S. i M. B., wniesioną za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej ePUAP, na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 27 maja 2022 r. nr GD.RPU.533.9.2020.PG w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie.

3 W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 1 września 2022 r. wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, opłaty kancelaryjnej w kwocie 33 zł za wydruk skargi, w celu doręczenia jej w formie papierowej uczestnikowi postępowania. Przesyłki zawierające powyższe wezwanie zostały przesłane na wskazany przez skarżących adres elektroniczny, jednakże, pomimo dwukrotnego zawiadomienia o ich przekazaniu (w dniu 2 września 2022 r. i w dniu 10 września 2022 r.), nie zostały przez skarżących odebrane. Dlatego też, stosownie do treści art. 74a § 8 ppsa doręczenie ich uznano za dokonane z dniem 17 września 2022 r. Tym samym, wskazany w wezwaniu termin do uiszczenia opłaty kancelaryjnej przez skarżących upłynął w dniu 24 września 2022 r. Jak podał Sąd I instancji, z akt sprawy wynika, że w terminie tym skarżący nie uiścili wymaganej opłaty kancelaryjnej. Dopiero w dniu 30 września 2022 r. skarżący uiścili opłatę kancelaryjną w wysokości 33 zł, jednakże zgodnie z treścią art. 85 ppsa czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z uwagi na powyższe Sąd I instancji odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3a ppsa.

4 Kwestionując powyższe postanowienie o odrzuceniu skargi, skarżący uczynili to postanowienie przedmiotem zażalenia, w którym wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

5 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

6 Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

7 Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Z kolei w myśl art. 47 § 3 tej ustawy, w przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się. W celu doręczania dokumentów stronom, które nie stosują środków komunikacji elektronicznej do odbioru pism, sąd sporządza kopie dokumentów elektronicznych w postaci uwierzytelnionych wydruków, z zachowaniem wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz. U. z 2023 r. poz. 57), tj. rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 180). Natomiast zgodnie z art. 235a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, opłatę kancelaryjną pobiera się za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism.

8 Konsekwencje nieuiszczenia tej opłaty określa art. 220 § 3a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, od których pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a, podlegają odrzuceniu przez sąd.

9 W niniejszej sprawie skarżący zostali prawidłowo wezwani do solidarnego uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruki skargi w celu doręczenia jej w formie papierowej uczestnikowi postępowania, jak również prawidłowo pouczono ich o warunkach wnoszenia pism oraz doręczania pism przez Sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej. W zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej wskazano wprost, że chodzi o opłatę kancelaryjną za wydruk skargi (zażalenia) z dnia 12 czerwca 2022 r. w celu doręczenia jej w formie papierowej uczestnikowi postępowania. Treść powyższego wezwania była zatem jednoznaczna. Uznać zatem należy, że skoro braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w zakreślonym, siedmiodniowym terminie, to Sąd I instancji był zobligowany odrzucić skargę, co też uczynił.

10 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.