Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2024 r., III FZ 440/24

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2024 r., III FZ 440/24

Sentencja

1 Dnia 20 grudnia 2024 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Dalkowska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. S.A. z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SA/Gl 1315/23 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi R. S.A. z siedzibą w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 5 lipca 2023 r., nr SKO.FP/41.4/76/2023/4260 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2020 r. postanawia odrzucić zażalenie.

Uzasadnienie

2 1.1. Postanowieniem z 26 sierpnia 2024 r., I SA/Gl 1315/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie R. S.A. z siedzibą w G. na postanowienie z 30 listopada 2023 r., w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 5 lipca 2023 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2020 r.

3 1.2. Na powyższe postanowienie skarżąca spółka wniosła zażalenie, zarzucając:

4 1) nieważność postępowania wskazując jako podstawę nieważności art. 183 § 2 pkt 2 p.p.s.a.,

5 2) naruszenie art. 31 § 1 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez ich niezastosowanie i brak zawieszenia postępowania pomimo utraty przez stronę zdolności procesowej wskutek braku organu uprawnionego do jej reprezentowania,

6 3) naruszenie art. 31 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i skierowanie wezwania do uzupełnienia braków w organie skarżącego do spółki GTW sp. z o.o. niebędącej akcjonariuszem skarżącego czyli podmiotem uprawnionym do powołania zarządu.

7 W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach, ewentualnie uchylenie zaskarżonego postanowienia i zawieszenie postępowania.

8 2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 2.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

10 2.2. Należy wskazać, że zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei art. 29 p.p.s.a. stanowi, że przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 tejże ustawy, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Treść ostatniego z przepisów nie pozostawia wątpliwości, że czynność procesowa dokonana w imieniu osoby prawnej przez osobę, która nie wykazała istniejącego umocowania, dotknięta jest brakiem uniemożliwiającym nadanie sprawie dalszego biegu. W powołanym przepisie obowiązek osoby występującej w imieniu osoby prawnej (jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową) określony jest precyzyjnie jako wykazanie umocowania przy pomocy dokumentu.

11 2.3. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w realiach rozpoznawanej sprawy, braki w składzie zarządu skarżącej spółki powodujące brak zdolności procesowej, stanowią braki uniemożliwiające działanie strony. Jednocześnie jest to brak w składzie właściwych organów, który może być uzupełniony w sposób określony w art. 31 p.p.s.a.

12 Stosownie do art. 31 § 1 p.p.s.a., jeżeli braki w zakresie zdolności sądowej lub procesowej albo w składzie właściwych organów dają się uzupełnić, sąd wyznaczy odpowiedni termin. W myśl art. 31 § 3 p.p.s.a., jeżeli braków powyższych nie można uzupełnić albo nie zostały one w wyznaczonym terminie uzupełnione, sąd zniesie postępowanie, w zakresie w jakim jest ono dotknięte brakami.

13 Nie budzi wątpliwości w doktrynie i orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, że zniesienie postępowania, w formie w jakiej ustawodawca powołał się w art. 31 p.p.s.a., oznacza uznanie tego postępowania za niebyłe w całości lub części, zarówno w zakresie czynności procesowych stron, jak i czynności sądu. W przypadku zaistnienia przesłanek z art. 31 § 3 p.p.s.a. może ponadto zaistnieć potrzeba wydania przez sąd – alternatywnie – postanowienia o odrzuceniu skargi (art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a.), o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 2 lub 3 p.p.s.a.) lub o zawieszeniu postępowania (zob. postanowienie NSA z 14 kwietnia 2024 r., I FSK 1602/21; postanowienie NSA z 25 czerwca 2024 r., I FSK 2089/21).

14 2.4. Wskazać należy, że sąd wezwał na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 2 w związku z art. 31 § 1 oraz w związku z art. 197 § 2 i art. 178 p.p.s.a. do uzupełnienia braków w składzie organów uprawnionych do reprezentacji skarżącej, w terminie trzech miesięcy, pod rygorem odrzucenia zażalenia na postanowienie z 30 listopada 2023 r. Wskazano, że w świetle danych ujawnionych w przedłożonym wydruku informacji odpowiadającej odpisowi pełnemu z rejestru przedsiębiorców, a także z treści samego zażalenia wynika, że skarżąca spółka nie posiada organu uprawnionego do jej reprezentacji ani nie posiadała w momencie wniesienia zażalenia. Brak ten nie został usunięty, a termin na dokonanie tej czynności bezskutecznie upłynął z dniem 26 lipca 2024 r.

15 2.5. Zgodnie z brzmieniem art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną zachodzą braki umożliwiające jej działanie. Dlatego też brak zdolności sądowej skarżącej w chwili wniesienia zażalenia, obligował sąd pierwszej instancji do jego odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. (zob. postanowienie NSA z 18 kwietnia 2023 r.; I OZ 87/23).

16 W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wyjaśniano, że na gruncie p.p.s.a. w przypadku braków w składzie organów osoby prawnej będącej stroną skarżącą, braki te mogą powodować różne skutki w zależności od momentu ich ujawnienia, tj. zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego lub odrzucenie skargi. Podkreślić jednak należy, że braki w tym zakresie, istniejące w chwili wnoszenia skargi (odpowiednio zażalenia) skutkują odrzuceniem skargi (odpowiednio zażalenia), a nie zawieszeniem postępowania (zob. postanowienie NSA z 20 września 2021 r., II FZ 74/21). Należy także zaznaczyć, że do zawieszenia postępowania może dojść wtedy, gdy powód ten zaistniał w toku postępowania, tj. skargę lub zażalenie wniósł podmiot, który miał zdolność procesową w momencie dokonywania tej czynności, lecz później ją utracił. W okolicznościach niniejszej sprawy, nie wystąpiła przesłanka do zawieszenia postępowania, gdyż w dniu wniesienia zażalenia do sądu spółka nie posiadała już umocowanego do działania za nią organu. Brak ten nie został uzupełniony, mimo wezwania, zażalenie należało więc odrzucić.

17 2.6. Kolejnym argumentem podnoszonym w uzasadnieniu zażalenia jest to, że pełnomocnik był prawidłowo umocowany i mógł działać za spółkę, stąd nie było podstaw do odrzucenia skargi z powodu braków w składzie organów spółki uniemożliwiających jej działanie. Stanowisko to nie może zostać uwzględnione. Autor zażalenia uważa, że prawidłowe umocowanie pełnomocnika przed powstaniem braków w organach spółki uniemożliwiających jej działanie, niejako neutralizuje te braki co najmniej na potrzeby skutecznego wszczęcia postępowania sądowego. Stanowisko to jest nieusprawiedliwione w świetle relewantnych przepisów prawa.

18 Jak trafnie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 15 maja 2018 r., I FSK 282/18, działanie przez pełnomocnika może jednak dotyczyć strony, która sama ma możliwość działania. Ustawodawca wykluczył możliwość prowadzenia postępowania sądowego z udziałem osoby prawnej - jako strony – w sytuacji, gdy nie posiada ona umocowanego do działania za nią organu. Gdy sytuacja taka dotyczy strony skarżącej i istnieje na etapie wnoszenia skargi, stanowi podstawę do odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a.). Gdy stan ten zaistnieje w toku postępowania, uzasadnia jego zawieszenie (art. 124 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), niezależnie od pozycji procesowej strony. Zachodzi zatem ścisłe powiązanie możliwości korzystania przez osobę prawną z atrybutu zdolności procesowej z posiadaniem organu uprawnionego do działania. Brak w tym zakresie, uniemożliwia wszczęcie postępowania, stanowi przeszkodę w prowadzeniu już zainicjowanego postępowania i skutkuje nieważnością postępowania w przypadku jego przeprowadzenia (zob. postanowienie NSA z 22 lutego 2023 r., I FSK 2061/22).

19 Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w dacie wniesienia zażalenia na postanowienie WSA w Gliwicach z 26 sierpnia 2024 r., w składzie organu skarżącej spółki zachodziły braki uniemożliwiające jej działanie, dlatego też należało zażalenie odrzucić.

20 2.7. Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.