Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2022 r., III FSK 873/22

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2022 r., III FSK 873/22

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej R. A. na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 stycznia 2022 r. sygn. akt III SA/Wa 224/21 w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. A. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 16 listopada 2020 r. nr 1401-IEW3.4123.39.2020.7.KN w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich postanawia oddalić wniosek.

Uzasadnienie

2 Zaskarżonym wyrokiem z dnia 28 stycznia 2022 r., sygn. akt III SA/Wa 224/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej: "WSA") oddalił skargę R. A. (dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich. Wymieniony wyrok, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych, publikowane są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (www.nsa.orzeczenia.gov.pl).

3 Skarżący wywiódł od powyższego wyroku WSA skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze kasacyjnej zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniósł, że wykonanie decyzji spowoduje prowadzenie wobec Skarżącego uciążliwej procedury egzekucyjnej, co spowoduje powstanie nieodwracalnych szkód w majątku Skarżącego. Decyzja ta obliguje Skarżącego do uiszczenia na rzecz Skarbu Państwa kwoty ponad 14.000.000,00 PLN. Skarżący podniósł, że nie dysponuje taką kwotą. W ocenie Skarżącego wstrzymanie wykonania decyzji jest zasadne z uwagi na szereg wątpliwości, które zachodzą w sprawie i które w opinii Skarżącego powinny być rozważone na nowo w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Dlatego decyzja nie powinna podlegać wykonaniu ponieważ będzie to działanie represyjne, stosowane przed prawomocnym zakończeniem sporu.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

5 Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

6 Ustawodawca w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), uzależnił prawo sądu do wstrzymania wykonania decyzji od spełnienia jednej z wymienionych w tym przepisie pozytywnych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Są nimi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustawodawca nie unormował, w jaki sposób Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, powinien wykazać istnienie okoliczności, uzasadniających spełnienie choć jednej z tych przesłanek. Procedura postępowania przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości przeprowadzenia postępowania dowodowego, za wyjątkiem uzupełniającego, wykorzystywanego jedynie pomocniczo, dowodu z dokumentu w trybie i na zasadach przepisu art. 106 § 3 p.p.s.a. Z tej przyczyny, stosując wykładnię funkcjonalną uznać należy, że wykazanie istnienia faktów uzasadniających twierdzenie o spełnieniu warunków przyznania ochrony tymczasowej, poprzez wstrzymanie wykonania decyzji w toku postępowania przed sądem administracyjnym powinno odbywać się poprzez ich uprawdopodobnienie, które zezwala na przyjęcie za wiarygodne istnienia faktów, z którymi określony przepis wiąże skutki prawne, na podstawie oświadczenia strony, złożonego we wniosku (por. postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r. sygn. akt II FZ 489/06). Uprawdopodobnienie, jak zgodnie przyjmuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (por. postanowienie NSA z dnia 20 lutego 2012 r. sygn. akt II FZ 145/12; postanowienie NSA z dnia 24 listopada 2011 r. sygn. akt II FZ 711/11). Uprawdopodobnienie stosowane jest w postępowaniu sądowym w rozstrzyganiu kwestii ubocznych (wpadkowych), do których należy między innymi rozstrzyganie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Sąd orzeka wówczas na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. i wskazanych w tym przepisie przesłanek, do których wykazania zobowiązany jest wnioskujący. Dlatego Skarżący, zobowiązany jest do wykazania, że wykonanie decyzji grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki.

7 Skarżący nie wykazał, że w sprawie zaistniało ryzyko wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Swoje stanowisko uzasadnił okolicznościami przedmiotowej sprawy, które dotyczą jej merytorycznego rozpatrywania w związku z wniesioną skargą kasacyjną. Obowiązkiem Skarżącego było przedstawienie konkretnych okoliczności, które mogą wystąpić w następstwie wykonania zaskarżonej decyzji, a także poparcie ich stosownymi dokumentami. Skarżący nie wywiązał się z powyższego obowiązku. Skarżący w wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, podważył zasadność jej wydania oraz dolegliwość materialną, którą spowoduje wobec Skarżącego jej wykonanie. Argumenty te nie przemawiają za tym, aby zastosować wyjątkowo instytucję z art. 61 § 3 p.p.s.a. Tym samym Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wstrzymanie wykonania decyzji nie jest zasadne z powodu braku przesłanek, świadczących o zagrożeniu Skarżącego znaczną szkodą lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków. Dodatkowo stwierdzić należy, że na obecnym etapie postępowania Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga tylko zagadnienie incydentalne, nie wypowiadając się w zakresie głównej sprawy merytorycznej, w przedmiocie której orzekał będzie w związku z wniesioną skargą kasacyjną.

8 Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.