Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2024 r., III FSK 207/24

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 maja 2024 r., III FSK 207/24

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku J. J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej J. J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 listopada 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 688/23 w sprawie ze skargi J. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 2 czerwca 2023 r., nr 2201-IOM.4104.17.2023 w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z 7 listopada 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 688/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę J. J. (dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku (dalej: "Organ") z 2 czerwca 2023 r., w przedmiocie podatków od spadków i darowizn.

3 Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Skarżący (reprezentowany przez radcę prawnego), zaskarżając ten wyrok w całości.

4 Pismem z 20 lutego 2023 r. kierowanym do Organu Skarżący wniósł o "wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku". Przedmiotowy wniosek został przekazany do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez Organ w dniu 18 marca 2024 r.

5 W wyniku wezwania do uzupełnienia wniosku pełnomocnik Skarżącego wniósł pismo wskazujące podstawę prawną. Jednocześnie uzasadniając zgłoszone żądanie wskazał, iż wykonanie ww. decyzji może skutkować niebezpieczeństwem wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, w tym m.in. pozbawienia skarżącego i jego rodziny płynności finansowej.

6 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Wniosek nie zasługuje uwzględnienie.

8 Na wstępie podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 powołanej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przytoczony przepis znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na mocy odesłania zawartego w art. 193 p.p.s.a.

9 W orzecznictwie za ugruntowany należy uznać – akceptowany przez skład orzekający w niniejszym postępowaniu – pogląd kładący nacisk na obowiązek wykazania przez stronę okoliczności uzasadniających przyznanie tymczasowej ochrony sądowej (zob. przykładowo postanowienia NSA: z 20.8.2018 r., II FSK 1837/18; z 14.11.2018 r., I FSK 1223/17; z 20.11.2018 r., II FZ 638/18; z 21.10.2020 r., I GSK 1277/20 – CBOSA). Skoro postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest inicjowane wnioskiem strony, to na wnioskodawcy spoczywa powinność wskazania konkretnych zagrożeń płynących z wykonania kwestionowanego aktu. Uzasadnienie zgłoszonego żądania powinno zatem zawierać opis okoliczności decydujących o potrzebie zastosowania tymczasowej ochrony sądowej.

10 W świetle powyższych uwag wniosek Skarżącego nie mógł odnieść zamierzonego przez nią rezultatu. Żądanie Skarżącego nie zawierało w istocie argumentacji tj. konkretnych danych, twierdzeń, wyliczenia kosztów utrzymania potwierdzonych dokumentacją źródłową wskazującą na rzeczywiste ryzyko powstania znacznej szkody majątkowej w następstwie wykonania decyzji podatkowej. Ogólne stwierdzenia, że wszczęcie egzekucji spowoduje niebezpieczeństwo uszczerbku w majątku Skarżącego nie uprawdopodabniało zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Zadaniem strony jest bowiem przedstawienie spójnego i wyczerpującego obrazu sytuacji materialnej i kondycji finansowej, w sytuacji, gdy tego rodzaju okoliczności mają przesądzać o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody.

11 W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a.