Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2024 r., III FSK 1207/24

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 listopada 2024 r., III FSK 1207/24

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M. W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 31 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Bk 121/24 w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia 29 grudnia 2023 r., nr 2001-IEW.4121.3.2023 w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z 31 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Bk 121/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę M. W. (dalej: "Skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z 29 grudnia 2023 r., w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej osób trzecich.

3 Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł Skarżący reprezentowany przez radcę prawnego, zaskarżając ten wyrok w całości. Tym samym pismem wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku i poprzedzającej jej decyzji Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w B. decyzją z 28 sierpnia 2023 r.

4 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Wniosek nie zasługuje uwzględnienie.

6 Na wstępie podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 powołanej ustawy, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przytoczony przepis znajduje odpowiednie zastosowanie w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na mocy odesłania zawartego w art. 193 p.p.s.a.

7 W orzecznictwie za ugruntowany należy uznać – akceptowany przez skład orzekający w niniejszym postępowaniu – pogląd kładący nacisk na obowiązek wykazania przez stronę okoliczności uzasadniających przyznanie tymczasowej ochrony sądowej (zob. przykładowo postanowienia NSA: z 20.8.2018 r., sygn. akt II FSK 1837/18; z 14.11.2018 r., sygn. akt I FSK 1223/17; z 20.11.2018 r., sygn. akt II FZ 638/18; z 21.10.2020 r., sygn. akt I GSK 1277/20 – CBOSA). Skoro postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest inicjowane wnioskiem strony, to na wnioskodawcy spoczywa powinność wskazania konkretnych zagrożeń płynących z wykonania kwestionowanego aktu. Uzasadnienie zgłoszonego żądania powinno zatem zawierać opis okoliczności decydujących o potrzebie zastosowania tymczasowej ochrony sądowej.

8 W świetle powyższych uwag wniosek Skarżącego nie mógł odnieść zamierzonego przez niego rezultatu. Żądanie Skarżącego powinno zawierać w istocie argumentację tj. konkretne dane, twierdzenia, wyliczenia kosztów utrzymania potwierdzonych dokumentacją źródłową wskazującą na rzeczywiste ryzyko powstania znacznej szkody majątkowej w następstwie wykonania decyzji podatkowej. Zadaniem strony jest bowiem przedstawienie spójnego i wyczerpującego obrazu sytuacji materialnej i kondycji finansowej, w sytuacji, gdy tego rodzaju okoliczności mają przesądzać o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody. Skarżący jednak nie odniósł się do przedmiotowego wniosku w uzasadnieniu pisma, a tym samym nie wskazał okoliczności uzasadniających przyznanie mu tymczasowej ochrony sądowej poprzez wydanie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.

9 W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a.