Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 2005 r., GSK 1411/04

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sygnatura
GSK 1411/04
Data
Forma
Wyrok
Hasła
Własność przemysłowa
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła

Sentencja

1 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Kacprzak (spr.), Sędziowie NSA Jan Bała, Edward Kierejczyk, Protokolant Anna Fyda, po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2005 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej F. C.-USA od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 maja 2004 r. sygn. akt 6 II SA 424/03 w sprawie ze skargi F. C.-USA na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] grudnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie rejestracji znaku towarowego oddala skargę kasacyjną

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 28 maja 2004 r., sygn. akt 6 II SA 424/03, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę F. C. - USA na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] grudnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie rejestracji znaku towarowego.

3 W uzasadnieniu Sąd przedstawił następujący stan faktyczny. Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] stycznia 2001r. odmawiającą rejestracji znaku towarowego słowno-graficznego FORMICA zgłoszonego przez F. C z/s w USA i przeznaczonego do oznaczania towarów w klasach: 17, 19 i 20. Jako podstawę decyzji Urząd podał było podobieństwo do zarejestrowanego pod numerem R-77948 z pierwszeństwem od dnia 20 października 1991 r. znaku towarowego FORMIKA na rzecz FORMIKA P. P. - H. w R., przeznaczonego do oznaczania towarów w klasach: 12, 16, 19, 20, 21, 28 i 30. Znak zarejestrowany FORMIKA jest znakiem słownym, natomiast znak zgłoszony FORMICA jest znakiem słowno-graficznym, jednak o znikomej grafice polegającej na niewyszukanym standardowym pogrubieniu liter, w którym jedynym, ale podstawowym elementem jest słowo FORMICA.

4 Organ oceniając podobieństwo przedmiotowych znaków stwierdził, że znaki są podobne. Zamiana jednej tylko litery nie stanowi o wyróżniającym charakterze znaków, tym bardziej, że pozostałe litery, jak również ich ilość, są takie same. Ponadto fonetyczne brzmienie obydwu słów jest identyczne. Zatem podobieństwo samych oznaczeń jest niewątpliwe.

5 Odnośnie do podobieństwa towarów Urząd Patentowy stwierdził, że przy ustaleniu podobieństwa towarów bierze się również pod uwagę ich rodzaj, przeznaczenie oraz warunki ich zbytu, w związku z czym uznał podobieństwo towarów, do oznaczania których przeznaczone są przeciwstawionych sobie znaki, za bezsprzeczne.

6 W skardze na decyzję Urzędu Patentowego z [...] grudnia 2002 r. F. C. wniosła o jej uchylenie zarzucając naruszenie prawa materialnego, tj. art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. Nr 5, poz. 17 ze zm.) zwanej dalej "u.z.t.", poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, iż nie kwestionując, że znaki FORMICA i FORMIKA są znakami podobnymi, to jednak są one znakami przeznaczonymi dla różnego rodzaju towarów.

7 Urząd Patentowy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

8 Oddalając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreślił, że zakres towarów, na które przyznano prawo z rejestracji znaku wcześniejszego jest bardzo szeroki, bowiem uprawniony ma właściwie prawo do oznaczania wszelkich artykułów z tworzyw sztucznych. Sąd podzielił pogląd Urzędu, iż występuje tu podobieństwo towarów, do których przeznaczone są przeciwstawione znaki tj. - artykułów z tworzyw sztucznych dla budownictwa i gospodarstwa domowego. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja nie narusza przepisów 9 ust l pkt l ustawy o znakach towarowych.

9 W skardze kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego opartej na art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej "p.p.s.a.", F. C. wniosła o uchylenie, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a., zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, względnie o uchylenie, na podstawie art. 188 p.p.s.a., zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi prowadzące do uchylenia zaskarżonej decyzji Urzędu Patentowego, a także o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Wyrokowi zarzucono naruszenie prawa materialnego, tj. art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych, przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

10 Zdaniem skarżącego, niewłaściwa wykładnia art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o znakach towarowych polegała na przyjęciu przez Sąd błędnej definicji jednorodzajowości towarów, nieuwzględniającej faktycznych różnic między towarami. Przy poprawnej wykładni należałoby wywieść, że towary, których dotyczą znaki FORMIKA i FORMICA są towarami różnego rodzaju, gdyż znak FORMIKA Nr R-77948 został rejestrowany dla: "opakowań z tworzyw sztucznych dla przemysłu spożywczego, chemicznego, gastronomii, rolnictwa, medycyny, kosmetyków, dla budownictwa, gospodarstwa domowego, zabawek, artykułów motoryzacyjnych, wyrobów cukierniczych", natomiast znak FORMICA Nr Z-158285 firmy F. C. został zgłoszony dla oznaczania różnych elementów, a zwłaszcza laminatów z tworzyw sztucznych mających stosowanie w budownictwie i gospodarstwie domowym. Uwzględniając fakt, że ustawa o znakach towarowych z 1985 r. nie zawiera definicji jednorodzajowości towarów w przypadku rozpatrywania dwóch podobnych lub identycznych znaków, stwierdzić należy, że Urząd Patentowy RP oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny, powinien kierować się w tym względzie zasadami pragmatyki, które to jednoznacznie wskazują, że kolizyjne znaki FORMIKA i FORMICA zostały zgłoszone dla różnego rodzaju towarów, co, przy uwzględnieniu rzeczywiście przyznanego znakowi FORMIKA zakresu ochrony, wynika z logicznego i racjonalnego rozbioru wykazu towarów w rejestracji tego znaku.

11 W odpowiedzi na skargę kasacyjną Urząd Patentowy wniósł o uznanie skargi kasacyjnej za bezzasadną.

12 Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

13 Strona wnosząca skargę kasacyjną nie kwestionuje faktu, że oba kolizyjne znaki towarowe FORMIKA i FORMICA są w pewnym zakresie znakami podobnymi. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się natomiast do kwestii, czy obydwa te znaki służą do oznaczania towarów tego samego rodzaju w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t., jak to przyjął Urząd Patentowy i co potwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym wyroku, a co kwestionuje strona wnosząca skargę kasacyjną.

14 Skarga kasacyjna nie może być uznana za zasadną. Niewątpliwe jest, że obydwa kolizyjne znaki towarowe - FORMIKA uprawnionego P. P.-H. w R oraz FORMICA zgłaszającej firmy F. C. - obejmują towary z tworzyw sztucznych zaliczane między innymi do tych samych klas towarowych: nr 19 i nr 20. Znak towarowy uprawnionego FORMIKA obejmuje towary należące do klasy nr 19 i 20, a opis wykazu towarów wymienia "artykuły z tworzyw sztucznych, zwłaszcza opakowania ...". W tej sytuacji nie można skutecznie zakwestionować, pod zarzutem błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t., stanowiska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawartego w zaskarżonym wyroku, że uprawniony z rejestracji powyższego znaku FORMIKA ma właściwie prawo do oznaczania tym znakiem wszelkich artykułów z tworzyw sztucznych, że opakowania wymienione zostały tylko przykładowo (zwłaszcza), jako jeden z rodzajów artykułów z tworzyw sztucznych, że nie może to być tłumaczone jako zamknięty zakres towarów, do których jedynie przyznano prawo do znaku. Brak jest zatem podstaw do uznania, że dokonana w zaskarżonym wyroku wykładnia art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. nie jest uprawnioną, a tym samym do zakwestionowania przyjętego w tym wyroku stanowiska, iż występuje tu, w rozumieniu powyższego przepisu, podobieństwo towarów, dla których przeznaczone są przeciwstawione znaki FORMIKA i FORMICA, tj. artykułów z tworzyw sztucznych dla budownictwa i gospodarstwa domowego.

15 Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną, jako nie mającą usprawiedliwionych podstaw.

Powołane przepisy