Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2004 r., FSK 258/04

postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2004 r., FSK 258/04

Tekst

TEZY

1 Przedstawienie okoliczności uzasadniających przyjęcie kasacji do rozpoznania nie może ograniczać się do powtórzenia treści przepisu art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/.

2 W myśl art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ skarga kasacyjna poza tym, że ma czynić zadość wymaganiom przepisanym dla każdego pisma procesowego powinna zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie.

Sentencja

3 Naczelny Sąd Administracyjny Izba Finansowa w składzie: Sędzia - Krystyna Nowak po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Marka L. - Wytwarzanie Części Motoryzacyjnych " - Z.P. Chr. w C. od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodka Zamiejscowego w Katowicach z dnia 24 listopada 2003 r. sygn. akt I SA/Ka 2344/02 w sprawie ze skargi Marka L. na decyzję Izby Skarbowej w K. Ośrodka Zamiejscowego w B. z dnia 2 września 2002 r. (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

4 Zaskarżonym wyrokiem z 31 lipca 2003 r. I SA/Po 4443/01 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu oddalił skargę Marii i Stanisława Sz. na decyzję Izby Skarbowej w P. z 31 października 2001 r. (...) w przedmiocie określenia im wysokości zobowiązania i zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1998 r.

5 Przedmiotem sporu między podatnikami, a organami podatkowymi było niewłaściwe - zdaniem skarżących - zastosowanie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez wyłączenie kosztów uzyskania przychodów zadeklarowanych wydatków na usługi marketingowe, świadczone przez sp. "L." i firmę handlową "Kazimierz M. i Spółka", które miały ścisły związek z działalnością gospodarczą Stanisława Sz. prowadzącego w 1998 r. Gorzelnię Rolniczą w K.

6 Uzasadniając wyrok Sąd stwierdził, iż organy podatkowe obu instancji przeprowadziły szczegółową analizę wszystkich zebranych w sprawie dowodów i zasadnie oceniły, że wydatki na cele marketingowe nie mogły być uznane za koszt uzyskania przychodów. Z umowy zawartej przez Rolniczą Gorzelnię w K. ze sp. z o.o. "L." oraz z porozumienia między Gorzelnią a firmą "Kazimierz M. i Spółka" nie wynikało bowiem aby usługi związane z pozyskiwaniem surowca i zbytem spirytusu miały charakter odpłatny.

7 Wyrok, z uzasadnieniem został skarżącym doręczony 18.09.2003 r.

8 W skardze kasacyjnej, sporządzonej przez osobę uprawnioną do wykonania tej czynności na podstawie art. 175 par. 3 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ Maria i Stanisław Sz. wnieśli o uchylenie w całości orzeczenia NSA w Poznaniu z dnia 31 lipca 2003 r. I SA/Po 4443/01 jako naruszającego prawo materialne przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie.

9 W uzasadnieniu wskazali, że "zaskarżone orzeczenie nie rozstrzygnęło sporu z zakresu usług marketingowych traktowanych przez naukę o marketingu i wydatkach poniesionych na wykonanie usługi traktowanych jako koszty uzyskania przychodu według ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Twierdzenie to /?/ oparto na niepełnym zebranym materiale dowodowym przez organa podatkowe nie posiadające żadnej rzetelnej wiedzy marketingowej.

10 Autor skargi wniósł o weryfikację stanowiska Sądu opartą na /wskazanej przez siebie/ literaturze naukowej, uchylenie orzeczenia i uznania wydatków /w określonej kwocie/ na usługi marketingowe dla zwiększenia udziału w rynku Gorzelni Rolniczej jako kosztów uzyskania przychodów.

11 Rozpoznając skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził i zważył co następuje:

12 Zgodnie z art. 174 Prawa o postępowaniu przed sądami kasacyjnymi skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

13 1/ naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,

14 2/ naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

15 Skarżący powołali się na naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, czyli na podstawę kasacji z art. 174 pkt 1 powołanej ustawy.

16 Jednak przedstawienie okoliczności uzasadniających przyjęcie kasacji do rozpoznania nie mogło ograniczać się, jak to miało miejsce w sprawie niniejszej do powtórzenia treści przepisu art. 174 Prawa o postępowaniu (...). W myśl art. 176 skarga kasacyjna poza tym, że ma czynić zadość wymaganiom przepisanym dla każdego pisma procesowego powinna zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. To autor skargi winien wskazać na konkretne, naruszone przez Sąd - skarżonym orzeczeniem - przepisy prawa materialnego wskazując na czym polegała ich błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być - zdaniem skarżącego - wykładnia prawidłowa i właściwe zastosowanie. Podobnie przy naruszeniu prawa procesowego należy wskazać przepisy tego prawa naruszone przez Sąd i wpływ naruszenia na wynik sprawy /treść orzeczenia/.

17 W kasacji wniesionej w sprawie niniejszej skarżący ograniczyli się do sformułowania, iż "zaskarżone orzeczenie naruszyło prawo materialne przez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie" bez próby wskazania o jakie przepisy chodzi. Sąd przyjął - zatem, iż brak było okoliczności o jakich mowa w art. 174 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i na podstawie art. 58 par. 1 pkt 6 w zw. z art. 193 tej ustawy, w zw. z art. 101 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę (...) /Dz.U. nr 153 poz. 1271 ze zm./, orzekł jak w postanowieniu.