Art. 50

Art. 50 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym
Art. 50.
1. Bufor ryzyka systemowego jest obliczany w odniesieniu do kwoty ekspozycji na ryzyko instytucji, wobec których bufor ryzyka systemowego ma zastosowanie zgodnie z ust. 8, na zasadzie indywidualnej, skonsolidowanej lub subskonsolidowanej.
2. Instytucja oblicza bufor ryzyka systemowego według wzoru: B = r ∙ E + ∑ r ∙ E w którym poszczególne symbole oznaczają: B^{SR} – bufor ryzyka systemowego, r^{T} – wskaźnik bufora mający zastosowanie do łącznej kwoty ekspozycji na ryzyko instytucji, E^{T} – łączną kwotę ekspozycji na ryzyko instytucji obliczoną zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia 575/2013, i – podzbiór ekspozycji, o którym mowa w ust. 3, rⁱ – wskaźnik bufora mający zastosowanie do kwoty ekspozycji na ryzyko podzbioru ekspozycji i, Eⁱ – kwotę ekspozycji na ryzyko instytucji w odniesieniu do podzbioru ekspozycji i obliczoną zgodnie z art. 92 ust. 3 rozporządzenia 575/2013.
3. Bufor ryzyka systemowego może mieć zastosowanie do:
1) wszystkich ekspozycji znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2) ekspozycji sektorowych znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej:
a) ekspozycji detalicznych wobec osób fizycznych, zabezpieczonych przez ustanowienie hipoteki na nieruchomościach mieszkalnych,
b) ekspozycji wobec osób prawnych, zabezpieczonych przez ustanowienie hipoteki na nieruchomościach komercyjnych,
c) ekspozycji wobec osób prawnych, z wyłączeniem ekspozycji określonych w lit. b,
d) ekspozycji wobec osób fizycznych, z wyłączeniem ekspozycji określonych w lit. a;
3) wszystkich ekspozycji znajdujących się w państwach członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska;
4) ekspozycji sektorowych określonych w pkt 2, znajdujących się w państwach członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska, wyłącznie w celu umożliwienia uznania wskaźnika bufora ustalonego przez to państwo zgodnie z art. 53;
5) ekspozycji znajdujących się w państwach trzecich;
6) podzbiorów dowolnej kategorii ekspozycji wskazanych w pkt 2.
4. Bufor ryzyka systemowego może być zmieniany o 0,5 punktu procentowego lub wielokrotność 0,5 punktu procentowego, z tym że w przypadku podwyższenia tego bufora o więcej niż 0,5 punktu procentowego określa się harmonogram, zgodnie z którym instytucje powinny osiągnąć podwyższony poziom tego bufora.
5. Wskaźnik bufora ryzyka systemowego może być zróżnicowany dla różnych podzbiorów instytucji i ekspozycji.
6. Wskaźnik bufora ryzyka systemowego nałożony na ekspozycje znajdujące się w państwach członkowskich innych niż Rzeczpospolita Polska jest określany w tej samej wysokości.
7. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych, co najmniej raz na 2 lata, ocenia adekwatność wysokości wskaźnika bufora ryzyka systemowego, w tym kategorie instytucji, rodzaje i podzbiory ekspozycji, do których ma on zastosowanie, nałożonego na podstawie przepisów wydanych na podstawie ust. 8, biorąc pod uwagę rekomendację Komitetu w zakresie, o którym mowa w ust. 9 pkt 1.
8. Minister właściwy do spraw instytucji finansowych może określić, w drodze rozporządzenia:
1) wskaźnik lub wskaźniki bufora ryzyka systemowego;
2) rodzaje ekspozycji, do których ma zastosowanie bufor ryzyka systemowego, oraz państwa, w których one się znajdują;
3) kategorie instytucji, do których ma zastosowanie bufor ryzyka systemowego;
4) dzień, od którego instytucje stosują bufor ryzyka systemowego;
5) harmonogram, o którym mowa w ust. 4.
9. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 8, minister właściwy do spraw instytucji finansowych uwzględnia:
1) rekomendację Komitetu dotyczącą:
a) wysokości wskaźnika bufora ryzyka systemowego,
b) rodzajów ekspozycji, do których ma on być stosowany,
c) kategorii instytucji, do których ma on być stosowany
[część wspólna] wydaną po przeprowadzonej przez Komitet analizie w zakresie wywierania przez bufor ryzyka systemowego nieproporcjonalnych i niekorzystnych skutków dla całości lub części systemu finansowego przez tworzenie przeszkód dla funkcjonowania rynku wewnętrznego Unii Europejskiej;
2) opinię, zalecenie lub decyzję, o których mowa w art. 51 ust. 4 i 5;
3) potrzebę zapobiegania ryzyku systemowemu nieobjętemu rozporządzeniem 575/2013, buforem antycyklicznym specyficznym dla instytucji, buforem globalnej instytucji o znaczeniu systemowym lub buforem innej instytucji o znaczeniu systemowym;
4) wytyczne Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego wydane w porozumieniu z Europejską Radą do spraw Ryzyka Systemowego zgodnie z art. 16 rozporządzenia 1093/2010.

art. 50 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym (Dz. U. z 2025 r. poz. 819)