Ustawa o dniach wolnych od pracy
Ustawa z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy
Tekst jednolity: Dz. U. z 2025 r. poz. 296 [PDF]. Stan prawny na
Art. 1. Orzeczenia (94) Dniami wolnymi od pracy są:
1) dni niżej wymienione: #
a) 1 stycznia – Nowy Rok, #
b) 6 stycznia – Święto Trzech Króli, #
c) pierwszy dzień Wielkiej Nocy, #
d) drugi dzień Wielkiej Nocy, #
e) 1 maja – Święto Państwowe, #
f) 3 maja – Święto Narodowe Trzeciego Maja, #
g) pierwszy dzień Zielonych Świątek, #
h) dzień Bożego Ciała, #
i) 15 sierpnia – Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny, #
j) 1 listopada – Wszystkich Świętych, #
k) 11 listopada – Narodowe Święto Niepodległości, #
ka) 24 grudnia – Wigilia Bożego Narodzenia, #
l) 25 grudnia – pierwszy dzień Bożego Narodzenia, #
m) 26 grudnia – drugi dzień Bożego Narodzenia; #
2) niedziele. #
Art. 1a.
1. W przypadku ogłoszenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, dniem wolnym od pracy jest także dzień określony przez Prezesa Rady Ministrów, w drodze rozporządzenia. #
2. Wydając rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, Prezes Rady Ministrów uwzględnia zapewnienie bezpieczeństwa zdrowotnego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. #
Art. 2. Tracą moc wszystkie przepisy, regulujące sprawę dni wolnych od pracy odmiennie od przepisów niniejszej ustawy.
Art. 3. Wykonanie ustawy porucza się Prezesowi Rady Ministrów i wszystkim ministrom.
Art. 4. Ustawa wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.