Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 października 2019 r., I SA/Wr 754/19

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 14 października 2019 r., I SA/Wr 754/19

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 14 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi Gminy O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2013 rok i umorzenia postępowania postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Uzasadnienie

2 W dniu 28 lipca 2019 r. Gmina O., reprezentowana przez adwokata, wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] , mocą której – po rozpatrzeniu odwołania A sp. z o.o. - uchylono decyzję Wójta Gminy O. z dnia [...] lutego 2019 r. (nr [...] ) określającą ww. Spółce wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2013 rok i umorzono postępowanie.

3 W ślad za skargą, strona skarżąca uiściła kwotę 200 zł tytułem wpisu od skargi.

4 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o odrzucenie skargi. Zdaniem organu, Gmina O. nie ma legitymacji do wniesienia skargi.

5 Wniosek o odrzucenie skargi z uwagi na brak legitymacji Gminy O. do wniesienia skargi sformułował także uczestnik postępowania A sp. z o.o. w piśmie procesowym z dnia 11 września 2019 r.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

7 Postępowanie sądowoadministracyjne oparte jest na zasadzie skargowości, może być zainicjowane tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot.

8 Zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 – dalej: p.p.s.a), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

9 W sytuacji gdy skargę wnosi podmiot, w stosunku do którego zachodzi brak legitymacji skargowej, skarga ta podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W myśl tego przepisu sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

10 W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że Gmina O. nie jest uprawniona do zaskarżenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...], gdyż w postępowaniu zakończonym tą decyzją, Wójt Gminy O. występował jako organ podatkowy I instancji.

11 W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że nie można mówić o interesie prawnym organu podatkowego pierwszej instancji do kwestionowania przed sądem administracyjnym orzeczeń organu odwoławczego. Organ powołany do rozstrzygania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej, w ogóle nie jest podmiotem posiadającym własny interes prawny w prowadzonym przez siebie postępowaniu. Wykonywanie władztwa administracyjnego przez organ gminy następuje kosztem ograniczenia uprawnień samej gminy w sferze ochrony jej interesu prawnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 listopada 2007 r. sygn. akt I OSK 1648/07, dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Stroną postępowania sądowoadministracyjnego, a wcześniej administracyjnego (podatkowego) nie może być gmina, której organ wydał zaskarżoną decyzję w pierwszej instancji. Jej rola w postępowaniu kończy się bowiem z chwilą wydania zindywidualizowanego aktu prawnego (decyzji, postanowienia) skierowanego w stosunku do podmiotu znajdującego się na zewnątrz administracji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 18 lipca 2007 r., sygn. akt I OSK 1211/06). Zatem Gmina, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji, nie ma legitymacji skargowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego wydaną w tejże sprawie (por. wyrok NSA z dnia 24 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 1693/13). W takim przypadku zachodzi przesłanka, która skutkuje odrzuceniem skargi z powodu jej niedopuszczalności.

12 Wskazać również należy, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 29 października 2009 r. w sprawie K 32/08 (Dz. U. RP 2009/187/1456) orzekł, że art. 33 i art. 50 § 1 p.p.s.a. są zgodne z art. 165 Konstytucji RP. W uzasadnieniu tego wyroku Trybunał stwierdził, że art. 33 i art. 50 § 1 są zgodne z wymienionym przepisem konstytucyjnym również przy takiej interpretacji, która odmawia jednostkom samorządu terytorialnego prawa do uczestniczenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz prawa do wnoszenia skarg do sądów administracyjnych w sytuacji, w której organ danej jednostki rozpatrywał sprawę administracyjną i wydał decyzję administracyjną w pierwszej instancji.

13 W tym stanie rzeczy Sąd zobligowany był do odrzucenia niniejszej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzekł jak w punkcie I sentencji. O zwrocie uiszczonej kwoty 200 zł (pkt II) Sąd postanowił stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.