Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 listopada 2024 r., I SA/Wr 453/24

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 listopada 2024 r., I SA/Wr 453/24

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Semiczek, Sędziowie sędzia WSA Piotr Kieres, asesor WSA Iwona Solatycka (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 6 listopada 2024 r. sprawy ze skargi O Sp. z o.o. z siedzibą w D. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 8 kwietnia 2024 r. nr 0201-IEE2.7192.27.2024.2 w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki oddala skargę w całości.

Uzasadnienie

2 Przedmiotem skargi O. Sp. z o.o. z siedzibą w D. (dalej: skarżący, spółka) jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu (dalej: DIAS, organ II instancji) z 8 kwietnia 2024 r. nr 0201-IEE2.7192.27.2024.2, którym – po rozpoznaniu zażalenia skarżącego na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu (dalej: NUS, organ I instancji) z 19 marca 2024 r. nr 0229-SEE.711.800.2023.17 w sprawie sprostowania oczywistej omyłki.

3 Jak wynika z akt sprawy, NUS prowadzi z majątku skarżącej spółki postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych nr: [...], [...] oraz [...]. Tytuł wykonawczy nr [...] z 26 października 2023 r., obejmował zaległości z tytułu podatku VAT za sierpień 2023 roku. Wierzycielem należności jest Naczelnik Dolnośląskiego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu (dalej: NDUS). Funkcjonariusz służby celno-skarbowej 1 grudnia 2023 r. o godz. 15:12 w toku wykonywania kontroli celno-skarbowej, dokonał zajęcia należących do skarżącej spółki ruchomości (złom kabla [...] w ilości 23 960 kg) i sporządził protokół tymczasowego zajęcia ruchomości, który następnie, odwzorowany cyfrowo, przekazał za pomocą środków komunikacji elektronicznej do organu egzekucyjnego. Organ egzekucyjny, postanowieniem z 5 grudnia 2023 r. nr 0229-SEE.711.86413476.2023.1.JP, zatwierdził w całości tymczasowe zajęcie ruchomości w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym w oparciu o ww. tytuł wykonawczy. W postanowieniu wskazano błędnie datę wydania 4 grudnia 2024 r. Postanowieniem z 19 marca 2024 r. nr 0229- SEE.711.800.2023,17 NUS sprostował oczywistą omyłkę pisarską. W uzasadnieniu wskazując, że z systemu teleinformatycznego SZD, obowiązującego w Krajowej Administracji Skarbowej, wynika jednoznacznie, że postanowienie zostało podpisane w dniu 5 grudnia 2024 r. o godz. 11.53, co potwierdza raport weryfikacji podpisu. DIAS utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, podzielając stanowisko organu I instancji.

4 Na wydane rozstrzygnięcie DIAS, spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, zarzucając naruszenie przepisów prawa procesowego w postaci art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r., poz. 775 ze zm., dalej k.p.a.) w zw. z art. 144 k.p.a. w zw. z art. 113 § 3 k.p.a. w zw. z art. 96n § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postepowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2023 r., poz. 2505 ze zm., dalej: u.p.e.a.) w zw. z 94 z ust. 2 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 813 ze zm., dalej uKAS) poprzez utrzymanie w mocy postanowienia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu z 19 marca 2024 r. nr 0229-SEE.711.800.2023.17 o sprostowaniu daty wydania postanowienia Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego we Wrocławiu z 5 grudnia 2023 r. nr 0229- SEE.711.86413476.2023.1JP1 o zatwierdzeniu w całości tymczasowego zajęcia ruchomości, jako oczywistej omyłki pisarskiej, podczas gdy rzeczywista data i godzina postanowienia, o którym mowa w art. 96n § 1 u.p.e.a. są rozstrzygające dla oceny dopuszczalności wydania tego postanowienia i dlatego też ww. data nie powinna podlegać sprostowaniu w trybie art. 113 § 3 k.p.a. - co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

5 Skarżąca spółka wniosła o:

6 - rozpoznanie skargi na rozprawie,

7 - uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego postanowienia organu pierwszej instancji,

8 - zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

9 W odpowiedzi na skargę DIKS wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

11 Stosownie do art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi - ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi - przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W oparciu o art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie. Skarga złożona w niniejszej sprawie została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do przepisu art. 119 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę, co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów (art. 120 p.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

12 Skarga jest niezasadna.

13 Sąd nie stwierdził wad zaskarżonego rozstrzygnięcia, ani poprzedzającego je postanowienia NUS.

14 Według art. 113 §1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste pomyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Co do istoty i zakresu uzdrowienia oczywistej pomyłki wielokrotnie wypowiadał się Naczelny Sąd Administracyjny. Za reprezentatywny można uznać wyrok NSA z dnia 2 lutego 2022 r. II OSK 1657/20). Sąd wskazał w nim, że nieprawidłowość usuwalna w drodze prostowania przybiera postać oczywistych pomyłek polegających na widocznym, niebudzącym wątpliwości niewłaściwym użyciu słowa, wbrew zamierzeniom organu administracji publicznej; takim uchybieniem jest w szczególności błąd pisarski czyli nieprawidłowy dobór słów lub mylna pisownia, jak i błąd rachunkowy czyli nietrafny dobór cyfr lub wynik obliczeń. Wady powinny mieć charakter techniczny, a przy tym nie oddziaływać istotnie na wydane rozstrzygnięcie.

15 Oczywista omyłka to, między innymi, widoczne, wbrew zamierzeniu organu, niewłaściwe użycie daty (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 2020 r. II UK 271/19).

16 Trzeba przy tym podnieść, że postanowienie wydawane w celu prostowania oczywistej pomyłki, nie ma charakteru merytorycznego i nie służy usuwaniu wad o merytorycznej naturze. Tym samym nie modyfikuje ono orzeczenia głównego co do istoty, nie zmienia praw i obowiązków z niego wynikających, a jedynie dostosowuje ono orzeczenie główne do realiów i zamiaru autora (organu administracji). W tym sensie postanowienie w sprawie sprostowania oczywistej pomyłki nie zmienia podstawy prawnej, nie kreuje praw i obowiązków, nie uzupełnia podstawy prawnej, ani jej nie naprawia, bowiem podstawą prawną pozostaje nadal akt merytoryczny (decyzja, postanowienie).

17 Zakresem dokonanego sprostowania w sprawie, objęta jest omyłka pisarska, polegające na podaniu błędnej daty postanowienia Naczelnika Urzędu nr 0229-SEE.711.86413476.2023.1.JP1, którym zatwierdził w całości tymczasowe zajęcie ruchomości dokonane protokołem z 1 grudnia 2023 roku. Zdaniem Sądu zaistniała w sprawie sytuacja, w której NUS błędnie określił datę wydania spełnia znamiona oczywistej pomyłki. Błąd popełniony przez organ pierwszej instancji jest ewidentny i polegał tylko na braku modyfikacji daty postanowienia. Projekt postanowienia został 4 grudnia 2023 r. przygotowany przez pracownika organu egzekucyjnego i wprowadzony do systemu teleinformatycznego SZD obowiązującego w KAS. Faktyczne podpisanie postanowienia kwalifikowanym podpisem elektronicznym w systemie teleinformatycznym nastąpiło 5 grudnia 2023 r., jednak bez modyfikacji daty postanowienia nr 0229-SEE.711.86413476.2023.1.JP1. Z systemu teleinformatycznego SZD wynika jednoznacznie, że postanowienie podpisane zostało faktycznie 5 grudnia 2023 r. o godz. 11:53, co potwierdza raport z weryfikacji podpisu. Zatem zaistniały podstawy do zastosowania art. 113 §1 k.p.a. przez NUS, z uwagi ma błąd pisarski w postanowieniu w sprawie zatwierdzenia w całości tymczasowe zajęcie ruchomości.

18 W konsekwencji powyższego Sąd - uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione, a równocześnie nie stwierdzając innych naruszeń przepisów, które zobowiązywałyby w oparciu o art. 145 p.p.s.a. do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia, na podstawie art. 151 p.p.s.a. – skargę oddalił w całości.