Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 września 2009 r., I SA/Wr 288/09

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 września 2009 r., I SA/Wr 288/09

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Semiczek po rozpoznaniu w dniu 7 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. na postanowienie w przedmiocie kosztów sądowych w sprawie ze skargi A w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2004 r. postanawia: I. uchylić w całości pkt II wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 maja 2009 r. (sygn. akt I SA/Wr 288/09), zasądzając w to miejsce na rzecz strony skarżącej – A od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) zł tytułem zwrotu poniesionych kosztów procesu, w tym kwotę 257 (dwieście pięćdziesiąt siedem) zł tytułem kosztów zastępstwa prawnego; II. określić wpis sądowy od skargi w prawidłowej wysokości 200 (dwieście) zł; III. zwrócić na rzecz A w K. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 32.058 (trzydzieści dwa tysiące pięćdziesiąt osiem) zł uiszczoną tytułem nadpłaconego wpisu od skargi.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 19 maja 2009 r. (sygn. akt I SA/Wr 288/09) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w pkt I uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy J. z dnia [...] (nr [...]), w pkt. II zasądził na rzecz strony skarżącej od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. kwotę 39.475 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, w pkt. III orzekł, że decyzja wymieniona w pkt I nie podlega wykonaniu.

3 Pismem z dnia 29 czerwca 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wniosło zażalenie na pkt II wyroku, kwestionując zasadność obciążenia organu jako strony przegrywającej kosztami procesu w orzeczonej przez Sąd wysokości. W uzasadnieniu zażalenia, powołując się na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 29 stycznia 2009 r. (sygn. akt II FSK 824/08) w którym Sąd ten uchylając wcześniejszy wyrok w sprawie odniósł się także do wysokości wymaganego wpisu od skargi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. wskazywało na wadliwość ustalenia wpisu stosunkowego od skargi i domagało się przyjęcia w sprawie wpisu stałego w kwocie 200 zł, wskazując jako podstawę § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W ocenie organu, sprawa dotyczyła skargi na decyzję wydaną w trybie wznowienia postępowania, a zatem, wysokość należnego wpisu winna być ustalona w oparciu o dyspozycję § 2 ust. 5 nie zaś, jak to zostało uczynione, w oparciu o § 1 pkt 4 w/w rozporządzenia. Konsekwentnie, argumentował organ, zmianie winna ulec wysokość zasądzonych na rzecz strony skarżącej kosztów zastępstwa prawnego, które winny być ustalone na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349).

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

5 Podstawę kognicji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w sprawie zażalenia na pkt II wyroku tego Sądu z dnia 19 maja 2009 r. (sygn. akt I SA/Wr 288/09) stanowi dyspozycja art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w myśl którego jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo.

6 Sąd skorzystał z możliwości jakie daje dyspozycja powołanego przepisu, albowiem stwierdził, iż zachodzi przesłanka oczywistej słuszności wywiedzionego zażalenia.

7 Jak słusznie podnosi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., spór miedzy stronami dotyczył zasadniczo decyzji wydanej w trybie wznowienia postępowania, a zatem, podstawę prawną ustalenia wysokości wpisu w sprawie winien stanowić § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) w myśl którego, w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego wpis od skargi jest stały i wynosi 200 zł.

8 Kwestia prawidłowości ustalania wymaganego wpisu w sprawie została również przesądzona stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonego w wyroku tego Sądu z dnia 29 stycznia 2009 r. (sygn. akt II FSK 824/08).

9 Z tych też względów, należało uznać, iż błędnie Sąd orzekający w sprawie przyjął wysokość wpisu w oparciu o § 1 pkt 4 w/w rozporządzenia (wpis stosunkowy od wysokości kwestionowanego podatku od nieruchomości), co stanowiło podstawę obliczenia wpisu w wysokości 31.758 zł. Wadliwość ta wymagała zatem korekty w trybie art. 195 § 2 u.p.s.a., a także, ustalenia prawidłowej wysokości wpisu, o czym Sąd orzekł w pkt II postanowienia. Konsekwentnie, Sąd skorygował również wysokość zasądzonych od organu kosztów zastępstwa procesowego, zmieniając dotychczasową podstawę ich zasądzenia. tj. § 6 na § 14 ust. 2 pkt 1 c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163, poz. 1349).

10 Jednocześnie, Sąd zwrócił stronie skarżącej nadpłacony wpis od skargi w kwocie 31.558 zł.

11 Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.