Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 września 2018 r., I SA/Wr 16/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 września 2018 r., I SA/Wr 16/17

Sentencja

1 Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 17 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. A. S.-G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi Syndyka Masy Upadłości A Sp. z o.o. w upadłości z/s we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 8 listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec 2014 r. postanawia: odmówić przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r. przyznano stronie prawo pomocy w zakresie z ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we [...], na jej pełnomocnika została wyznaczona adw. A. S.-G., która zastępowała stronę przed tutejszym Sądem. Na rozprawie do protokołu wniosła "o zasądzenie kosztów postępowania z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu". Wniosek nie zawierał oświadczenia, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w żadnej części.

3 Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej: p.p.s.a.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

4 Stosownie do treści § 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenie, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części.

5 Jak wynika z brzmienia powyższego przepisu, wskazane oświadczenie jest elementem obligatoryjnym każdego wniosku o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu.

6 Z kolei jego brak nie ma charakteru formalnego, lecz materialny. Zwrócił na to uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 marca 2009 r., sygn. akt II FZ 90/09, stwierdzając, iż brak oświadczenia, że żądane koszty nie zostały zapłacone nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić na wezwanie Sądu w trybie art. 49 p.p.s.a., gdyż nie jest pismem w rozumieniu art. 45-48 p.p.s.a. Oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia.

7 Jakkolwiek powyższe stanowisko zostało zajęte na tle regulacji prawnej, która utraciła moc obowiązującą, jednak z uwagi na tożsame brzmienie powołanego wyżej przepisu nie traci na aktualności.

8 W tym stanie rzeczy, wobec braku powyższego oświadczenia w przedmiotowym wniosku, wniosek ten należało ocenić jako nieuzasadniony.

9 W tym stanie rzeczy, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej, postanowiono jak w sentencji.