Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 stycznia 2009 r., I SA/Wr 1222/08

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 stycznia 2009 r., I SA/Wr 1222/08

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Lidia Błystak Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka – sprawozdawca Asesor WSA Dagmara Dominik Protokolant: Aleksandra Słomian po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2009 r. w Wydziale I na rozprawie sprawy ze skargi A Spółka z o. o. w L. na interpretację indywidualną Ministra Finansów – Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług I. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, II. orzeka, że akt wymieniony w pkt I nie podlega wykonaniu, III. zasądza od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 200,00 ( dwieście ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 W dniu [...] do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w L. wpłynął wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego ( wniosek o interpretację indywidualną ) złożony przez A Spólka z o. o. w L.. Z opisanego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka nabyła prawo wieczystego użytkowania działki położonej w L. i zamierza wybudować budynki, w których będą znajdowały się lokale mieszkalne oraz kilka lokali użytkowych na parterze. W budynku zaplanowano garaż podziemny, w którym będą znajdowały się miejsca postojowe i garażowe przynależne do poszczególnych lokali mieszkalnych. Wnioskodawca zwrócił się z zapytaniem, czy do sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z przynależnym miejscem postojowym ( garażowym ) właściwe będzie zastosowanie preferencyjnej stawki VAT 7 % określonej w art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca wyraził pogląd, że ma prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług w odniesieniu do całości planowanej sprzedaży, tj. do sprzedaży lokalu mieszkalnego wraz z przynależnym miejscem postojowym ( garażowym ), częściami wspólnymi budynku oraz udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu, na którym znajduje się budynek.

3 Minister Finansów, działając przez Dyrektora Izby Skarbowej w P., w interpretacji indywidualnej z dnia [...] nr [...], uznał za nieprawidłowe stanowisko podatnika. Wskazał, że do sprzedaży lokali mieszkalnych zastosowanie ma obniżona do 7 % stawka podatku od towarów i usług, natomiast do lokali użytkowych stosuje się podstawową stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 22 %. Wydzielone miejsce postojowe ( garażowe ) nie stanowi lokalu mieszkalnego ani pomieszczenia służącego bezpośredniemu zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych. Mogą one przynależeć do lokalu, ale nie zmienia to ich funkcji. Hala garażowa jest pomieszczeniem przynależnym, a jedno miejsce parkingowe jest ułamkową częścią pomieszczenia przynależnego. Skoro sprzedaż pomieszczenia przynależnego, służącego funkcjom innym niż mieszkaniowe podlega wyłączeniu z opodatkowania stawką 7 %, to sprzedaż jego części ułamkowej również podlega temu wyłączeniu, w efekcie podlega opodatkowaniu stawką w wysokości 22 %.

4 Pismem z dnia [...] podatnik wezwał organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa i zmiany interpretacji.

5 W odpowiedzi na to wezwanie Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany wyrażonego w interpretacji indywidualnej stanowiska.

6 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podatnik wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji. Zdaniem Spółki ma ona prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku określonej w art. 146 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy o podatku od towarów i usług w odniesieniu do całości planowanej sprzedaży. Zgodnie bowiem z tym przepisem w przypadku dostaw budynku lub jego części zasiedlonego po raz pierwszy stosuje się stawkę 7 % w odniesieniu do obiektów budownictwa mieszkalnego lub ich części z wyłączeniem lokali użytkowych.

7 W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie.

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

9 Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej ( ... ). Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej ( art. 1 § 2 ). Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach, których katalog zawiera art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – dalej p.p.s.a.).

10 W określonych przez ten przepis przedmiotowych granicach kognicji sądów administracyjnych mieści się m. in. orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego, wydane w indywidualnych sprawach ( art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. ).

11 W ramach tak wyznaczonej kompetencji Sąd stwierdza, że zaskarżona interpretacja narusza przepisy procesowe, przewidziane dla instytucji interpretacji przepisów prawa podatkowego, w stopniu nakazującym uchylenie tej interpretacji.

12 Zgodnie z art. 14d ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( t. j.: Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm. – dalej O. p. ) interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Do tego terminu nie wlicza się terminów i okresów, o których mowa w art. 139 § 4 O. p. W ocenie Sądu, termin określony w art. 14d O. p. uznać można za zachowany tylko wówczas, gdy przed jego upływem interpretacja zostanie skutecznie doręczona wnioskodawcy. Stawiając powyższą tezę Sąd miał na uwadze uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2008 r. sygn. akt I FPS 2/08 przesądzającą, że w stanie prawnym obowiązującym w 2005 r. pojęcie "niewydanie postanowienia" użyte w art. 14b § 3 O. p. oznacza brak jego doręczenia w terminie 3 miesięcy, liczonym od dnia otrzymania wniosku. W uzasadnieniu uchwały wskazano, że również na gruncie art. 14d O. p. dla zachowania określonego w nim terminu, konieczne jest doręczenie, a nie samo wydanie interpretacji, rozumiane jako jej sporządzenie, opatrzenie datą i podpisanie przez uprawnioną osobę.

13 Z akt sprawy wynika, że wniosek skarżącego o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynął do właściwego organu w dniu [...]. Potwierdza to prezentata umieszczona na wniosku ( k. [...] akt administracyjnych ). Taką datę wpływu wniosku ustalił także Minister Finansów, powołując ją w treści zaskarżonej interpretacji. Akta sprawy nie wskazują przy tym, aby organ podatkowy podejmował jakiekolwiek czynności przed wydaniem interpretacji, jak również, aby zaistniały okoliczności wymienione w art. 139 § 4 O. p., które przedłużałyby termin do wydania interpretacji.

14 W niniejszej sprawie, termin określony w art. 14d O. p., liczony zgodnie z art. 12 § 3 O. p., upłynął w dniu [...] ( poniedziałek ). Interpretację doręczono podatnikowi w dniu [...], o czym świadczy potwierdzenie odbioru interpretacji ( k. [...] akt administracyjnych ). Nie ulega zatem wątpliwości, że zaskarżona interpretacja wydana – w rozumieniu doręczona – została z uchybieniem 3 – miesięcznego terminu, o którym stanowi art. 14d O. p.

15 Zgodnie z art. 14o § 1 O. p., w razie niewydania interpretacji indywidualnej w terminie zakreślonym w art. 14d uznaje się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania interpretacji, została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie. Oznacza to, że jeżeli organ wydający interpretację nie doręczył skutecznie tej interpretacji wnioskodawcy przed upływem terminu określonego w art. 14d O. p., traci on kompetencję do jej wydania. Przepis ten wskazuje natomiast, że w obrocie prawnym pojawiła się interpretacja uznająca stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe w pełnym zakresie. W niniejszej sprawie skutek ten nastąpił w dniu [...].

16 Z brzmienia art. 14o § 1 O. p. wynika, że prawnym skutkiem uchybienia terminu jest przyjęcie, że interpretacja została wydana jako tzw. "interpretacja milcząca" ( interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie ), aczkolwiek rzeczywistym autorem interpretacji nie jest organ podatkowy, lecz samo prawo, które ją kreuje ( patrz: wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 grudnia 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 1077/08 ). Wskazać przy tym należy, że jedyną możliwość korekty takiej interpretacji przewiduje art. 14e § 1 O. p. Pozwala on Ministrowi Finansów z urzędu zmienić interpretację, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

17 Zauważa się, że w zaistniałej sytuacji procesowej Sąd nie był władny ocenić merytorycznej zasadności zarzutów skargi odnoszących się do stanowiska Ministra Finansów, które – jak wykazano wyżej – nie mogło być wyrażone.

18 Uznając, że zaskarżona interpretacja została wydana z naruszeniem przepisów procesowych, tj. regulacji art. 14d O. p., Sąd na podstawie art. 146 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił interpretację Ministra Finansów. Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania interpretacji oraz w zakresie kosztów postępowania sądowego uzasadnione są odpowiednio treścią art. 152 i art. 200 tej ustawy.