Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 sierpnia 2014 r., I SA/Wr 1210/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 sierpnia 2014 r., I SA/Wr 1210/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I w sprawie ze skargi B.K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 13 marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia wznowionego postępowania podatkowego w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Przedmiotem skargi B.K., reprezentowanej przez pełnomocnika procesowego dor. pod. J.T., było postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia 13 marca 2014 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia 31 grudnia 2013 r. zawieszające wznowione z urzędu postępowanie podatkowe w sprawie zakończonej ostateczną decyzją dotyczącą ustalenia skarżącej zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym za 2000 rok.

3 Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 11 lipca 2014 r., wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

4 Zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru przesyłki, odpis ww. zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi w dniu 17 lipca 2014 r.

5 Należny w sprawie wpis sądowy nie został uiszczony, a w dniu 25 lipca 2014 r. pełnomocnik skarżącej wniósł pismo procesowe, w którym złożył oświadczenie, że cofa skargę.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

7 Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia przez stronę skarżącą warunków formalnych, które zostały dla skargi określone w przepisach prawa oraz opłacenia prawem przewidzianych opłat sądowych.

8 Z treści art. 220 § 1 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie: "p.p.s.a." wynika, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie uiszczono należnej opłaty.

9 Pismem podlegającym opłacie jest między innymi skarga na akt wydany przez organ administracji publicznej.

10 Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.

11 Z akt sprawy wynika, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 lipca 2014 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

12 Wezwanie zostało prawidłowo doręczone temu pełnomocnikowi w dniu 17 lipca 2014 r. Zatem uiszczenie wpisu sądowego winno było nastąpić najpóźniej w dniu 24 lipca 2014 r. Akta sprawy potwierdzają jednak, że skarga w zakreślonym terminie nie została opłacona, w konsekwencji czego podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.

13 Odnosząc się natomiast do oświadczenia o cofnięciu skargi wskazać należy, że nie mogło być one przedmiotem rozpoznania przez Sąd.

14 Zauważyć bowiem należy, że cofnięcie skargi spowoduje skutek w postaci umorzenia postępowania tylko wówczas gdy, nastąpi wszczęcie postępowania (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A, Kabat, M Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wydanie 4, s. 458). Ponadto, badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, którego konsekwencją jest umorzenie postępowania sądowego może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy skarga wniesiona została skutecznie tzn. jest opłacona i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r. I OSK 1829/07, LEX nr 335007).

15 Jak już wyżej powiedziano, skarga w niniejszej sprawie nie została skutecznie wniesiona, gdyż nie została ona – pomimo wezwania – opłacona stosownym wpisem sądowym. Zatem oświadczenie o cofnięciu skargi nie mogło odnieść oczekiwanego przez stronę skutku w postaci umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 p.p.s.a.