Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 czerwca 2015 r., IV SAB/Wr 9/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 18 czerwca 2015 r., IV SAB/Wr 9/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w Wydziale IV w dniu 18 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego we W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: przywrócić termin do wniesienia zażalenia.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV SAB/Wr 9/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zobowiązał Prezesa Sądu Okręgowego we W. do rozpatrzenia wniosku skarżącego R. S. z dnia 9 czerwca 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy (pkt I), stwierdził, że bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego we W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt II), odstąpił od wymierzenia grzywny Prezesowi Sądu Okręgowego we W. (pkt III), oddalił wniosek skarżącego o zasądzenie kosztów postępowania sądowego (pkt IV).

3 Powyższe orzeczenie wraz z uzasadnieniem zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 maja 2015 r.

4 Wnioskiem złożonym w administracji zakładu karnego skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu.

5 Postanowieniem z dnia 22 maja 2015 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu umorzył postępowanie sądowe wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych (pkt I) oraz odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego z urzędu (pkt II).

6 Pismem z dnia 1 czerwca 2015 r. skarżący złożył zażalenie na rozstrzygnięcie Sądu w przedmiocie kosztów postępowania sądowego zawarte w pkt IV wyroku z dnia 9 kwietnia 2015 r. Skarżący jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.

7 Złożony wniosek uzasadnił brakiem odpowiedniego pouczenia przez Sąd wskazując, że w doręczonym pouczeniu widniało tylko odniesienie do skargi kasacyjnej. Zgodnie z otrzymanym pouczeniem skarżący złożył odpowiedni wniosek o ustanowienie radcy prawnego z urzędu w celu wniesienia skargi kasacyjnej. Sąd postanowieniem z dnia 22 maja 2015 r, odmówił skarżącemu ustanowienia radcy prawnego a w uzasadnieniu wyjaśnił m. in., że rozstrzygnięcie o kosztach nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną tylko zażaleniem. Zgodnie z tym pouczeniem skarżący niezwłocznie zażalenie przesłał do właściwego sądu.

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia należało uwzględnić.

10 Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl zaś art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

11 W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł o przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania, zawarte w pkt IV wyroku z dnia 9 kwietnia 2015 r. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 13 maja 2015 r. (dowód: k. 79 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania biegł więc do dnia 14 maja 2015 r. Tymczasem zażalenie zostało przez skarżącego wniesione w dniu 1 czerwca 2015 r. (data złożenia w administracji zakładu karnego, k. 96 akt sądowych), czyli już po upływie ustawowego terminu do dokonania tej czynności procesowej, wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.

12 Oceniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia sąd przyjął, że warunkami skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu są: 1) brak winy strony w uchybieniu terminowi; 2) powodowanie przez uchybienie terminowi ujemnych skutków dla strony w zakresie postępowania sądowego; 3) złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi; 4) równoczesne ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu dokonanie czynności uchybionej.

13 Omawiając wskazane przesłanki Sąd stwierdził, że przesłanki te zostały spełnione bowiem skarżący wraz z wnioskiem wniósł zażalenie na postanowienie w zakresie kosztów. Sąd uznał również, że spełniona jest przesłanka nr 3, gdyż skarżący dowiedział się o przysługującym prawie złożenia zażalenia z uzasadnienia postanowienia referendarza sądowego, które otrzymał w dniu 28 maja 2015 r. a wniosek o przywrócenie terminu złożył w dniu 1 czerwca 2015 r., czyli przed upływem 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi. Nie budzi również wątpliwości spełnienie przesłanki nr 2, ponieważ wniesienie zażalenia po terminie może wywołać ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.

14 W ocenie Sądu skarżący w sposób oczywisty wykazał też brak winy w uchybieniu terminu.

15 Zgodnie bowiem z art. 140 § 2 p.p.s.a. stronie działającej bez adwokata lub radcy prawnego, która na skutek pozbawienia wolności była nieobecna przy ogłoszeniu wyroku, sąd z urzędu w ciągu tygodnia od ogłoszenia wyroku doręcza odpis jego sentencji z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia.

16 Nie ulega wątpliwości, iż skarżący jako osoba przebywająca w zakładzie karnym i nie korzystająca z pomocy fachowego pełnomocnika, został pouczony o trybie i terminie złożenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 9 kwietnia 2015 r. Wysłane stronie pouczenie było jednak niepełne albowiem nie zawierało informacji, że zaskarżenie wyłącznie postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania, zawartego w pkt IV wyroku z dnia 9 kwietnia 2015 r., następuje w drodze zażalenia, o czym skarżący dowiedział się dopiero z uzasadnienia postanowienia referendarza sądowego z dnia 22 maja 2015 r.

17 W orzecznictwie sądowoadmninistracyjnym podkreśla się, że treść pouczenia kierowanego do strony, ma kluczowe znaczenie, jest ono bowiem wynikiem realizacji zasady wynikającej z art. 6 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd administracyjny powinien udzielać stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. Zgodnie z treścią cytowanego przepisu powinno to być pouczenie precyzyjne i jednoznaczne, które nie wprowadzi strony w błąd (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lutego 2014 r., I OZ 60/14, LEX nr 1452230).

18 W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.