Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 października 2024 r., IV SAB/Wr 430/24

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 października 2024 r., IV SAB/Wr 430/24

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn (sprawozdawca), Sędziowie: Asesor WSA Aneta Brzezińska, Sędzia WSA Marta Pająkiewicz - Kremis, po rozpoznaniu w dniu 30 października 2024 r. w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi V. V. reprezentowanej przez przedstawicielkę ustawową: T. V. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy oddala skargę w całości.

Uzasadnienie

2 Skargą z 23 IV 2024 r. małoletnia V. V. (obywatelka U.) – reprezentowana przez przedstawicielkę ustawową T. V. - zarzuciła Wojewodzie Dolnośląskiemu bezczynność w sprawie z wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy.

3 Jak wynika ze skargi oraz akt administracyjnych, w dniu 26 X 2022 r. wpłynął do wojewody wniosek strony o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Wojewoda pismem z 30 XI 2022 r. zwrócił się do właściwych służb celem umożliwienia im zajęcia stanowiska w sprawie, a nadto, pismem z 8 XII 2022 r., wyznaczył stronie termin osobistego stawiennictwa na dzień 4 I 2023 r. oraz wezwał do przedłożenia dodatkowych dokumentów. Strona skarżąca wniosła ponaglenie pismem z 9 IV 2024 r.

4 Mając powyższe okoliczności na względzie w skardze zażądano: stwierdzenia bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązania organu do załatwienia sprawy w terminie 30. dni, przyznania sumy pieniężnej w wysokości 11 700 zł oraz zasądzenia kosztów postępowania.

5 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że z mocy przepisów szczególnych terminy załatwienia sprawy zostały zawieszone. Podniesiono także, że w sprawie nie wystąpiły podstawy do stwierdzenia rażącego naruszenia prawa. Wojewoda zaznaczył również, że postępowanie administracyjne z wniosku strony skarżącej zostało zakończone decyzją z 30 IV 2024 r., udzielającą zezwolenia na pobyt czasowy do dnia 9 II 2026 r.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

7 Podstawą prawną skargi jest art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 VIII 2002 r. - Prawo

8 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.) - dalej jako "ppsa", z którego wynika, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania kończącego się wydaniem decyzji administracyjnej.

9 W okolicznościach sprawy należało jednak uwzględnić obowiązujące od dnia 24 II 2022 r. przepisy ustawy z 12 III 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa (Dz. U. z 2024 r. poz. 167, ze zm.), dalej "ustawa pomocowa". Postępowanie administracyjne zostało bowiem wszczęte w dniu 24 X 2022 r. wraz z nadaniem przez stronę w placówce pocztowej wniosku o wszczęcie postępowania, a więc w okresie obowiązywania powołanej ustawy.

10 Jak wynika z art. 100c ust. 1 i art. 100d ust. 1 ustawy pomocowej, w okresie do dnia 30 IX 2025 r. bieg terminów na załatwienie spraw dotyczących: 1) udzielenia cudzoziemcowi: a) zezwolenia na pobyt czasowy, b) zezwolenia na pobyt stały, c) zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, 2) zmiany: a) zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, b) zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy w zawodzie wymagającym wysokich kwalifikacji, 3) cofnięcia cudzoziemcowi: a) zezwolenia na pobyt czasowy, b) zezwolenia na pobyt stały, c) zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej - w postępowaniach prowadzonych przez wojewodę nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres.

11 Zarazem zgodnie z art. 100c ust. 4 i art. 100d ust. 4 ustawy pomocowej, zaprzestanie czynności przez organ prowadzący postępowanie w sprawach, o których mowa w ust. 1 (a więc m.in. w sprawach zezwoleń na pobyt czasowy), lub ich dokonywanie z opóźnieniem, w okresie, o którym mowa w ust. 1 (a więc do dnia 30 IX 2025 r.), nie może być podstawą wywodzenia środków prawnych dotyczących bezczynności, przewlekłości lub naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki.

12 Okoliczność złożenia wniosku o udzielnie zezwolenia na pobyt w czasie zawieszenia terminów dla załatwienia tych spraw, wyklucza możliwość stwierdzenia bezczynności czy przewlekłości organu. Skoro bowiem nie biegnie ustawowy termin załatwienia sprawy, nie sposób uznać, że w sprawie doszło do przewlekłego prowadzenia sprawy lub bezczynności (podobnie: wyrok NSA z 13 II 2024 r., II OSK 2362/23; wyrok WSA we Wrocławiu z 16 III 2023 r., II SAB/Wr 1466/22 - publ. CBOSA).

13 Jak wynika z akt administracyjnych, ostatni wjazd strony skarżącej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej z terytorium Ukrainy miał miejsce w dniu 13 X 2021 r., a więc przed wybuchem wojny, jednak nie jest to okoliczność, która powodowałoby, że przepisy ustawy pomocowej nie znajdują zastosowania. Ustawa pomocowa reguluje także prawa i obowiązki obywateli Ukrainy, którzy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przebywali przed rozpoczęciem działań wojennych i to zarówno obywateli przebywających na terenie RP legalnie (zob. m.in. art. 42 ustawy pomocowej), jak i przebywających nielegalnie (zob. art. 42b ustawy pomocowej).

14 Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że w związku z przewidzianym w ustawie pomocowej zawieszeniem biegu terminów załatwienia sprawy z wniosku strony skarżącej oraz zakazem wywodzenia środków prawnych dotyczących bezczynności, przewlekłości lub naruszenia prawa strony do rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki, skargę należało oddalić w całości na zasadzie art. 151 ppsa.

15 Sąd rozpoznał skargę na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 4 ppsa.