Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 maja 2016 r., IV SA/Wr 468/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 maja 2016 r., IV SA/Wr 468/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV w sprawie ze skargi Z. C. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej i utraty prawa do zasiłku postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z dnia 21 stycznia 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił w całości skargę Z. C. na oznaczoną w sentencji decyzję Wojewody D. w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej i utraty prawa do zasiłku. Skarżący w ustawowym terminie złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia do wyroku, które wraz z odpisem sentencji orzeczenia zostało mu doręczone w dniu 7 marca 2016r. W terminie otwartym do wniesienia skargi kasacyjnej skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego . Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 14 marca 2016r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego oraz umorzył postepowanie wszczęte wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych . Pismem z dnia 29 marca 2016r. Okręgowa Izba Radców Prawnych we Wrocławiu poinformowała tut. Sąd o wyznaczeniu dla skarżącego radcy prawnego w osobie K. F. Pełnomocnik w dniu 28 kwietnia 2016r. (data nadania pisma w placówce Poczty Polskiej S.A.) złożył skargę kasacyjną od wydanego w tej sprawie wyroku, oświadczając że zawiadomienie o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie otrzymał w dniu 8 kwietnia 2016r. Złożony środek zaskarżenia nie zawierał wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Wrocławiu zważył, co następuje:

4 Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie do treści art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

5 Na mocy art. 1 pkt 50 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), dalej ustawa zmieniająca, z dniem 15 sierpnia 2015 r. do art. 177 p.p.s.a. dodano § 3, który stanowi, że w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Powołany art. 177 § 3 p.p.s.a. nie mógł być jednak zastosowany w niniejszej sprawie, ponieważ zgodnie z art. 2 ustawy zmieniającej, jedynie przepisy p.p.s.a., w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2-8, pkt 10-14, pkt 19-32, pkt 34-39, pkt 41-47, pkt 51, pkt 52, pkt 55, pkt 57, pkt 58, pkt 60-69, pkt 71, pkt 72 i pkt 74-81 ustawy zmieniającej stosuje się również do postępowań wszczętych przed dniem jej wejścia w życie. W pozostałym zakresie do postępowań wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej stosuje się przepisy p.p.s.a. w brzmieniu dotychczasowym. Przedmiotowa sprawa została wszczęta w dniu 25 czerwca 2015r., kiedy to skarżący złożył osobiście za pośrednictwem Wojewody D. skargę w tej sprawie . W związku z powyższym, niniejsze postępowanie sądowe zostało wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej. Art. 177 § 3 p.p.p.s., w zw. z art. 2 ustawy zmieniającej nie ma zastosowania do postępowań wszczętych przed dniem 15 sierpnia 2015r. Zatem przy obliczaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie należało zastosować art. 177 § 1 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika natomiast, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął bezskutecznie w dniu 6 kwietnia 2016r., skoro odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 7 marca 2016r. Na podstawie przepisów p.p.s.a. w brzmieniu mającym zastosowanie w niniejszej sprawie, wystąpienie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika nie wpłynęło na bieg ustawowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W takiej sytuacji procesowej, należało złożyć wraz ze skargą kasacyjną wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia, aby ten środek zaskarżenia mógł zostać rozpoznany. Pogląd o konieczności złożenia wraz ze skargą kasacyjną wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia w sytuacji takiej jak w sprawie, a więc gdy wyznaczono Stronie pełnomocnika z urzędu po wydaniu wyroku oddalającego skargę, jest zasadniczo ugruntowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, które dotyczyło art. 177 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym przed wejściem w życie ustawy zmieniającej, który, jak już wyżej wskazano, miał zastosowanie w niniejszej sprawie (por. postanowienia NSA z 3.11.2006r., I FZ 515/06, z 8.06.2006r., I FZ 198/06; z 7.07.2009r., II FZ 228/09; z 14.05.2009r., II FZ 125/09, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Reasumując, skarga kasacyjna została wniesiona przez pełnomocnika z urzędu w dniu 28 kwietnia 2016r., a więc z przekroczeniem terminu liczonego na podstawie art. 177 § 1 p.p.s.a. Wobec nie złożenia wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia, Sąd był zobligowany do odrzucenia skargi kasacyjnej jako wniesionej po terminie. Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 178 p.p.s.a.