Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 maja 2014 r., II SO/Wr 5/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 maja 2014 r., II SO/Wr 5/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon – spr. Sędzia WSA Olga Białek Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym żądania sędziego NSA Jerzego Krupińskiego, sędziego WSA Elżbiety Kmiecik, sędziego WSA Grażyny Jeżewskiej, sędziego WSA Elżbiety Naumowicz, sędziego WSA Darii Sachanbińskiej, sędziego WSA Teresy Cisyk, sędziego WSA Krzysztofa Bogusza, sędziego WSA Ewy Janowskiej, sędziego NSA Romana Ciąglewicza, sędziego WSA Marty Wojciechowskiej, sędziego NSA Gerarda Czecha, sędziego WSA Grzegorza Gockiego, sędziego WSA Marzeny Łozowskiej, sędziego WSA Anny Wójcik o wyłączenie od orzekania w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia: wyłączyć sędziego NSA Jerzego Krupińskiego, sędziego WSA Elżbietę Kmiecik, sędziego WSA Grażynę Jeżewską, sędziego WSA Elżbietę Naumowicz, sędziego WSA Darię Sachanbińską, sędziego WSA Teresę Cisyk, sędziego WSA Krzysztofa Bogusza, sędziego WSA Ewę Janowską, sędziego NSA Romana Ciąglewicza, sędziego WSA Martę Wojciechowską, sędziego NSA Gerarda Czecha, sędziego WSA Grzegorza Gockiego, sędziego WSA Marzenę Łozowską, sędziego WSA Annę Wójcik od orzekania w sprawie.

Uzasadnienie

2 Wskazani w sentencji sędziowie, orzekający w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Opolu złożyli oświadczenia – na podstawie art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wnosząc o wyłączenie od orzekania w sprawie o sygn. akt II SA/Op 131/14 w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

3 Uzasadniając swoje żądanie Sędziowie wskazali, że uczestnik postępowania – B. K. – M. zatrudniona jest w WSA w Opolu na stanowisku asystenta sędziego, a okoliczność ta może wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności i obiektywizmu w rozpoznaniu powyższej sprawy.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

5 Instytucja wyłączenia sędziego od rozpoznania sprawy stanowi gwarancję konstytucyjnego prawa do bezstronnego sądu i sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą powodować powstanie wątpliwości co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w konkretnej sprawie.

6 Podstawy wyłączenia z mocy ustawy zostały enumeratywnie wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.). Ponadto, w myśl art. 19 p.p.s.a, sąd może wyłączyć sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie.

7 Skoro więc Sędziowie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wnieśli o ich wyłączenie od rozpoznawania sprawy ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...]r. w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu z uwagi na to, że uczestniczka postępowania – B. K. – M. zatrudniona jest w tym Sądzie na stanowisku asystenta sędziego, to w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu istnieje okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności. Czyni to zasadnym ich żądanie wyłączenia od rozstrzygania tejże sprawy. Podstawowym bowiem celem regulacji dotyczących wyłączenia sędziego jest przede wszystkim zapewnienie bezstronności sędziego poprzez m.in. eliminację wpływu, jaki może wywierać występowanie powiązań o charakterze osobistym, ekonomicznym oraz służbowym na orzekanie w postępowaniu sądowym.

8 Mając zatem na względzie powyższe i kierując się dyspozycją z art. 19 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.