Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 lipca 2020 r., II SAB/Wr 26/20

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 lipca 2020 r., II SAB/Wr 26/20

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 24 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowanie przez Wojewodę [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia [...] maja 2020 r. A. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowanie przez Wojewodę [...] w przedmiocie wyrażenia zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego.

3 W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarga do sądu administracyjnego jest niedopuszczalna.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

5 Skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu bez merytorycznej oceny jej zasadności. Sprawa, której dotyczy skarga nie mieści się bowiem we właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Sąd administracyjny, rozpoznając skargę,

6 w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu.

7 Należy podkreślić, że w świetle art. 184 Konstytucji RP, właściwość sądów administracyjnych obejmuje w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej.

8 Kognicja sądów administracyjnych określona została w art. 3 § 2 ustawy

9 z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej: "p.p.s.a."). Przepis ten zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Z treści wskazanego przepisu wynika, że sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane

10 w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

11 z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających

12 z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996 i 1579), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań,

13 o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

14 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

15 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

16 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

17 Dla oceny dopuszczalności przedmiotowej skargi zasadnicze znaczenie ma art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 2009 r. o obywatelstwie polskim (Dz. U. z 2018 r. poz.1829). Zgodnie z tym przepisem, w sprawach o nadanie obywatelstwa polskiego i wyrażenie zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego nie stosuje się, z zastrzeżeniem art. 28 ust. 5 i art. 53, przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisów p.p.s.a. Skoro ustawodawca wyłączył m. in.

18 w sprawie zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego zastosowanie p.p.s.a., to tym samym wyłączona została możliwość wniesienia skargi na akty lub czynności podjęte w takiej sprawie, podobnie jak niedopuszczalne jest wniesienie w tej sprawie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

19 Trzeba zauważyć, że Wojewoda nie jest uprawniony do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego, a jedynie przekazuje, za pośrednictwem ministra właściwego do spraw wewnętrznych, wniosek o wyrażenie zgody na zrzeczenie się obywatelstwa

20 z dokumentami wymaganymi na podstawie art. 48 ust. 4 i to Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w myśl art. 50 ust. 1 ustawy o obywatelstwie polskim, wyraża zgodę na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego lub odmawia jej wyrażenia w formie postanowienia. Należy dodać, że wyłączenie kontroli sądowoadministracyjnej w sprawie wyrażenia zgody na zrzeczenie się obywatelstwa polskiego ma uzasadnienie w tym, że rozstrzygniecie

21 w tej sprawie stanowi prerogatywę Prezydenta RP (art. 137 w zw. z art. 144 ust. 3 pkt 19 Konstytucji RP). Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, wykonywanie przez Prezydenta RP prerogatyw nie podlega kontroli sądów administracyjnych (postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2019 r. sygn. I OZ 550/19; postanowienie NSA z dnia 17 października 2012 r. sygn. I OSK 1876/12 oraz uchwała składu

22 7 sędziów NSA z dnia 9 listopada 1998 r., sygn. OPS 4/98).

23 Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.