Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 marca 2007 r., II SA/Wr 814/06

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 marca 2007 r., II SA/Wr 814/06

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2007 r. przy udziale - na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. C. na decyzję Wojewody D. z dnia 16 października 2006 r. Nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zamiaru budowy pomieszczenia gospodarczego przy ul. O. [...] we W. postanawia odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Pełnomocnik S. C. - adwokat K.U. - wniósł w jego imieniu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Wojewody D. z dnia 16 października 2006 r., Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia 16 sierpnia 2006 r., Nr [...], wnoszącą sprzeciw wobec zamiaru budowy pomieszczenia gospodarczego dobudowanego do istniejącego budynku gospodarczego na działce przy ul. O. [...] we W., ponieważ zgłoszenie dotyczy budowy objętej obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

4 Zgodnie z przepisem art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl § 2 przywołanego przepisu pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.

5 Zgodnie z przyjętymi zasadami proceduralnymi nieuiszczenie wpisu traktowane jest jako szczególny rodzaj braku formalnego skargi, którego stwierdzenie obliguje Sąd do wezwania skarżącego do jego usunięcia przez zapłatę wpisu w podanej kwocie, w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedstawiona zasada doznaje jednak częściowego ograniczenia w przypadku, gdy pismo wnoszone jest przez profesjonalnego pełnomocnika. W myśl art. 221 przywołanej wyżej ustawy, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Wpis stały pobiera się zaś we wszystkich sprawach w których przedmiotem zaskarżenia nie są należności pieniężne (art. 231 powoływanego aktu).

6 Wyjaśniać również należy, że do dnia 17 marca 2006 r. obowiązywała zasada, zgodnie z którą, w przypadku skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszczano na wezwanie (...) po przekazaniu skargi sądowi - § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniach sądowych (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Od dnia 17 marca 2006 r. w związku z ogłoszeniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r., SK 11/05 (Dz. U. Nr 45, poz. 322) sytuacja uległa jednak istotnej zmianie. W przywołanym wyroku Trybunał Konstytucyjny orzekł bowiem, że przepis § 5 ust. 2 omawianego rozporządzenia jest niezgodny z art. 2 Konstytucji oraz z art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji z dniem ogłoszenia tego orzeczenia, a więc z dniem 17 marca 2006 r., stracił moc wiążącą § 5 ust. 2 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. i z tą datą obowiązek uiszczania należnej opłaty stałej, bez wezwania, dotyczy również skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego do sądu pierwszej instancji.

7 Rozpoznawana obecnie skarga wniesiona została po dniu 17 marca 2006 r. przez profesjonalnego pełnomocnika. Przedmiotem zaskarżenia nie są należności pieniężne a zatem podlega ona opłacie stałej. Stosownie do treści § 2 ust.3 pkt 1 cytowanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. wpis stały wynosi, w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu budownictwa i architektury 500 zł. Opłata ta, po myśli art. 221 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powinna być uiszczona przez profesjonalnego pełnomocnika, bez wezwania sądu, w terminie jaki dopuszczalny jest dla złożenia danego pisma (por. postanowienie SN z dnia 16 maja 1969 r., IIICRN 136/69, LEX nr 6505; postanowienie SN z dnia 25 września 1970 r., III CZP 58/70, OSNCP 1971, Nr 9, poz. 146). Jak wskazują akta sprawy opłaty w ogóle nie uiszczono a zatem warunek ten nie został dopełniony.

8 Wobec przedstawionych wyżej okoliczności faktycznych i prawnych Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie zastosowanie znajduje przedstawiony wyżej przepis art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten, z jednej strony, zwalnia przewodniczącego od obowiązku wzywania do uiszczenia opłaty sądowej, z drugiej strony, obliguje pełnomocnika do uiszczenia należnej opłaty w takim terminie jaki dopuszczalny jest do złożenia danego pisma. Uwzględniając zatem, że przedmiotowa skarga nie została należycie opłacona w terminie właściwym do wniesienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny stosując przepis art. 221 w związku z art. 220 § 3 powołanej wcześniej ustawy, postanowił o jej odrzuceniu.