Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 października 2014 r., II SA/Wr 647/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 października 2014 r., II SA/Wr 647/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 7 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. R. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. R. K. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie nakładające grzywnę w celu przymuszenia postanawia oddalić wniosek.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia [...] r., Nr [...] D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. odmówił J.R.K. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie nakładające grzywnę w celu przymuszenia. Doręczając mu w dniu 21 lipca 2014 r. niniejsze rozstrzygnięcie pouczył, że przysługuje od niego prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, którą należy złożyć za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia.

3 J. R. K. złożył skargę na opisane wyżej postanowienie, ale skierował ją bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który to w dniu 21 sierpnia 2014 r. przekazał ją Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu. Do skargi dołączył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.

4 Po stwierdzeniu, że skarga na postanowienie z dnia 9 lipca 2014 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie nakładające grzywnę w celu przymuszenia została złożona z pominięciem organu, tut. Sąd w dniu [...] r. przesłał ją D. Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego we W.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

6 Z treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) wynika, że prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Jednakże, zgodnie z art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.

7 Stosownie do art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną z uchybieniem terminu Sąd odrzuca postanowieniem na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a.).

8 Określony w Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi termin do złożenia skargi jest terminem ustawowym, co oznacza, iż niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez Sąd. Jest nadto terminem prekluzyjnym, a zatem jego upływ Sąd uwzględnia z urzędu i z tej przyczyny odrzuca skargę.

9 W niniejszej sprawie - wbrew pouczeniu zawartemu w zaskarżonej decyzji o 30 dniowym terminie do wniesienia za pośrednictwem organu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, liczonym od daty doręczenia rozstrzygnięcia organu odwoławczego, tj. od dnia 21 lipca 2014 r. - skarżący złożył skargę nie tylko z pominięciem organu, ale również do niewłaściwego sądu administracyjnego. Zatem po jej przekazaniu przez Naczelny Sad Administracyjny do tut. Sądu, niezbędnym było jej przesłanie do organu, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi w takiej sytuacji decyduje data jej nadania przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 15 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 295/008, LEX nr 505331).

10 Skargę tutejszy Sąd nadał w urzędzie pocztowym do organu właściwego w dniu 21 sierpnia 2014 r. (tj. w dniu jej przekazania przez Naczelny Sąd Administracyjny), a więc po upływie terminu do jej wniesienia, gdyż ten mijał dnia 20 sierpnia 2014 r.

11 Skoro zatem w realiach niniejszej sprawy strona skarżąca złożyła skargę z uchybieniem terminu zasadnym jest oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy na zasadzie art. 247 p.p.s.a. Zachodzi bowiem przesłanka oczywistej jej bezzasadności, którą należy łączyć nie tylko z merytoryczną jej oceną, ale również z możliwością jej wniesienia do sądu. Skoro zatem warunkiem koniecznym skutecznego wszczęcia postępowania przed sądem administracyjnym jest złożenie skargi w przewidzianym prawie terminem, to uznać należy, że w sytuacji zaniechania spełnienia tegoż warunku, w stosunku do złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy zastosowanie znajduje przepis z art. 247 p.p.s.a. stanowiący o niedopuszczalności przyznania prawa pomocy w razie oczywistej bezzasadności skargi. Powyższa regulacja normatywna może bowiem znaleźć zastosowanie w sytuacjach, gdy skarga kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 cyt. ustawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 września 2010 r., sygn. akt I OZ 663/10; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2006 r. , sygn. akt I OZ 413/06 ), a więc i w sytuacji takiej jak rozważana.

12 Mając zatem powyższe na uwadze, należało zatem orzec jak w sentencji postanowienia.