Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 marca 2006 r., II SA/Wr 516/04

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 marca 2006 r., II SA/Wr 516/04

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Cisek - sprawozdawca Sędziowie: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak Asesor WSA Olga Białek Protokolant Kinga Kręc po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi A S.A. z/s w W. na decyzję Wojewody D. z dnia 7 lipca 2004 nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczna decyzją Starosty Powiatowego z dnia 2 lipca 2003r. (nr [...]) o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu na rzecz Burmistrza Miasta Ś. pozwolenia na przebudowę systemu grzewczego zespołu obiektów szkolno-sportowych przy ul. M. S. 4 w Ś., na terenie działek nr 302/1, 302/3 i 302/4, obręb P.; I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody D. na rzecz strony skarżącej kwotę 455 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu; III. stwierdza, że decyzja wymieniona w pkt. I nie podlega wykonaniu.

Uzasadnienie

2 W wyniku rozpoznania wniosku spółki A S.A. - Starosta Powiatu Ś. wydał decyzję nr [...] z dnia 7 kwietnia 2004r. (znak sprawy: [...]) odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną tego organu z dnia 2 lipca 2003 r. (nr [...]) zmieniającą decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w Ś. z dnia 15 lipca 1998r. (nr [...]) o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu na rzecz Burmistrza Miasta Ś., reprezentowanego przez Przedsiębiorstwo Usług Inwestycyjnych B Sp. z o.o. w W., pozwolenia na przebudowę systemu grzewczego zespołu obiektów szkolno-sportowych przy ul. M. S. 4 w Ś. na terenie działek nr 302/ l, 302/3 i 302/4, obręb P.

3 Z rozstrzygnięciem tym nie zgodziła się A S.A., która wnosząc odwołanie od wydanej decyzji zarzuciła, iż organ orzekający w pierwszej instancji nie zbadał okoliczności faktycznych i prawnych sprawy i nie odniósł się do jej argumentów zawartych w piśmie inicjującym postępowanie wznowieniowe poprzestając jedynie na stwierdzeniu, że zakwestionowana decyzja obejmuje niewielkie zmiany polegające na zastosowaniu innych niż pierwotnie urządzeń technicznych wyposażenia kotłowni, które nie powodują jakichkolwiek kolizji z sieciami uzbrojenia podziemnego.

4 W dalszej części odwołania strona podniosła, że przed wydaniem pozwolenia na budowę nie została poinformowana o zastosowanych rozwiązaniach technicznych, a o wydanej decyzji dowiedziała się już po jej uprawomocnieniu - to jest w dniu 3 marca 2003 r. w Urzędzie Miasta Ś. Zdaniem strony powyższe okoliczności uzasadniają jej wniosek o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie oraz o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia.

5 Organ odwoławczy rozpatrując sprawę wskazał, że stosownie do regulacji art. 145 § 1 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowanie zakończone decyzją ostateczną wznawia się, jeżeli spełniona zostanie przynajmniej jedna z przesłanek wymienionych w tym przepisie.

6 Stosownie do art. 147 Kodeksu postępowania administracyjnego wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 oraz art. 145 a tej ustawy następuje tylko na żądanie strony. Przy czym termin złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Ponadto w myśl art. 149 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia. Postanowienie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy.

7 Z treści powyższych uregulowań wynika, że dopóki organ administracji publicznej nie podejmie postanowienia o wznowieniu postępowania w trybie art. 149 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, nie może spełnić żądania strony oceniając wniosek merytorycznie, bowiem wszelkie rozważania i czynności odnoszące się do istoty sprawy są na tym etapie postępowania niedopuszczalne. Zatem w początkowej fazie rozpatrywania podania o wznowienie postępowania organ administracji bada jedynie formalne podstawy wznowienia. Ocena formalnych podstaw wznowienia postępowania sprowadza się do zbadania, czy żądanie wznowienia postępowania zostało zgłoszone przez stronę, czy podana we wniosku o wznowienie postępowania przyczyna mieści się w kategorii przesłanek wymienionych w art. 145 § l pkt 1-8 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz czy wniosek o wznowienie strona złożyła w terminie, o którym mowa w art. 148 Kodeksu postępowania administracyjnego.

8 W badanej sprawie strona postępowania wnioskiem z dnia 12 marca 2004r. zażądała weryfikacji wymienionej na wstępie decyzji ostatecznej Starosty Powiatu Ś. wskazując, iż nie uczestniczyła w postępowaniu zakończonym wydaniem zakwestionowanej decyzji. Jednocześnie też zarówno we wniosku inicjującym postępowanie jak i późniejszym odwołaniu podała, że o decyzji dowiedziała się w dniu 3 marca 2003 r. w Urzędzie Miasta Ś. Organ odwoławczy stwierdził, że organ pierwszej instancji prawidłowo odmówił wszczęcia postępowania wznowieniowego, jednakże błędnie wskazał powody odmowy. Należy

9 bowiem podkreślić, że organ ten zanim przystąpi do zbadania sprawy merytorycznie, winien zważyć na upływ terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

10 Organ odwoławczy zwraca uwagę, że strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, a w razie gdy jak w badanym przypadku żąda wznowienia na podstawie określonej w art. 145 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego, od dnia, w którym dowiedziała się o decyzji.

11 Ponieważ strona określiła precyzyjnie tę datę wskazując, iż o decyzji dowiedziała się w dniu 3 maja 2003 roku, to swój wniosek winna złożyć najpóźniej w dniu 3 czerwca 2003 r. Złożenie wniosku w dniu 12 marca 2004 r. oznacza, że strona nie zachowała miesięcznego terminu, by wniosek odniósł oczekiwany skutek prawny. Uchybienie terminu do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest podstawą do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego), co też organ pierwszej instancji zasadnie uczynił.

12 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżąca spółka wniosła o uchylenie w całości decyzji Wojewody D. (nr [...]) z dnia 07 lipca 2004 r., i zasądzenie od Wojewody D. na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów z tytułu zastępstwa radcowskiego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucono niezgodność z prawem polegającą na naruszeniu prawa procesowego:

13 -art. 7, 80 i 136 KPA poprzez przyjęcie stanu faktycznego nie znajdującego uzasadnienia w zebranym w sprawie materiale dowodowym, braku dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz nie załatwienia sprawy zgodnie z interesem społecznym i słusznym interesem obywateli,

14 -art. 145 i 148 KPA poprzez odmówienie wszczęcia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty Powiatu Ś. z 02 lipca 2003 r. (Nr [...] r. sygn. [...]), z uwagi na uchybienie formalnym podstawom wznowienia postępowania w sytuacji, gdy skarżący złożył wniosek o wznowienie postępowania z zachowaniem przewidzianym prawem podstaw.

15 Wojewoda D. zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu Ś. z dnia 7 kwietnia 2004 r. (nr [...]). w sprawie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty Powiatu Ś. z 2 lipca 2003r. nr [...], (sygn. [...]) w sprawie pozwolenia na budowę nowej kotłowni zasilającej wraz z siecią cieplną. Uzasadnieniem do wyżej wymienionej decyzji było uznanie przez Wojewodę D., iż skarżący uchybił terminowi do wniesienia wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją, ponieważ przedmiotowy wniosek skarżący złożył 12 marca 2004 r. Wojewoda wskazuje, iż skoro skarżący, jak sam podaje, o wydaniu decyzji Starosty Powiaty Ś. (nr [...]) z dnia 2 lipca 2003 r. powziął wiadomość w dniu 3 marca 2003 r., to przedmiotowy wniosek powinien złożyć najpóźniej do dnia 3 kwietnia 2003 r. Zdaniem skarżącego wydana przez Wojewodę D. decyzja narusza art. 7, 80 i 136 KPA, gdyż organ administracyjny podejmując niezbędne kroki w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz dokonując oceny okoliczności sprawy na podstawie całokształtu materiału dowodowego, powinien zauważyć oczywistą omyłkę pisarską skarżącego i przyjąć, iż skarżący o decyzji Starosty Powiaty Ś. z dnia 2 lipca 2003 r. (nr [...]) dowiedział się w Urzędzie Miasta Ś. nie 3 marca 2003 r. tylko 3 marca 2004 r. Prawdą jest bowiem, iż skarżący we wniosku o wznowienie postępowania z dnia 12 marca 2004 r. oraz odwołaniu od decyzji Starosty Powiatu Ś. z dnia 19.05.2004r. wskazał jako datę powzięcia informacji o wydaniu decyzji Starosty Powiatu Ś. z 2 lipca 2003 r. (nr [...]), dzień 3 marca 2003 r. Jednakże oczywistym jest, iż w powyższych pismach strona skarżąca popełniła omyłkę pisarską podając rok 2003 - zamiast 2004. Nie jest bowiem możliwe, aby skarżący w dniu 3 marca 2003 r., tj. już na 4 miesiące przed wydaniem decyzji, powziął o niej wiadomość.

16 Strona skarżąca zauważa, że gdyby Wojewoda D. podjął niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i powziął wątpliwości, co do rzeczywistego dnia dowiedzenia się przez skarżącego o decyzji nr [...], to powinien z urzędu przeprowadzić dodatkowe postępowanie wyjaśniające, czego jednak nie uczynił.

17 W związku z powyższym, biorąc pod uwagę fakt, iż skarżący uczynił zadość podstawom wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną, określonym w art. 145 oraz 148 KPA, Wojewoda D. powinien, na podstawie art. 138 §1 pkt 2 KPA, uchylić decyzję Starosty Powiatu Ś. z dnia 7.04.2004r. nr [...] w sprawie odmowy wznowienia postępowania i orzec o wznowieniu postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty Powiatu Ś. z 2 lipca 2003r. (Nr [...], sygn. [...]) w sprawie pozwolenia na budowę nowej kotłowni zasilającej wraz z siecią cieplną.

18 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

19 Stosownie do dyspozycji art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).

20 Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne i określone ustawowo postanowienia (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), a także na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego.

21 Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c).

22 Z kolei art. 147 § 1 przywoływanej wyżej ustawy procesowej upoważnia Sąd, który uwzględnia skargę na uchwałę lub akt, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeśli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności.

23 Sąd rozpatrując przedmiotową skargę spółki A uznał zasadność stawianych zarzutów przez skarżąca spółkę.

24 W rozpatrywanej sprawie doszło do odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczna decyzją Starosty Powiatu Ś. z dnia 2 lipca 2003 r. o zmianie pozwolenia na budowę.

25 Oceniając zasadność powyższej decyzji odmownej należy zważyć, iż merytoryczne przesłanki domagania się wznowienia postępowania zostały uregulowane w przepisach art. 145 i 145a KPA. Zgodnie z przepisem art. 148 § 1 KPA podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. W § 2 przytaczanego przepisu postanowiono, że termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Jak się wskazuje w orzecznictwie sądowym w pierwszej fazie rozpatrywania podania o wznowienie postępowania organ administracji ma prawo badać - oprócz dopuszczalności wznowienia z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych - tylko kwestię zachowania jednomiesięcznego terminu (art. 148 KPA). Nie wolno mu natomiast oceniać, czy przyczyny wznowienia wskazane przez stronę faktycznie wystąpiły; tę kwestię organ administracji powinien rozważyć dopiero po wydaniu postanowienia o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 KPA - por. wyrok NSA z 1 września 2000 r., III SA 2304/99, ONSA 2001/4/179). W tymże orzecznictwie podkreśla się strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Strona musi więc udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie

26 wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia (por. wyrok NSA z 19 maja 2000 r., I SA/Wr 1038/97, LEX nr 43046). Zgodnie z art. 148 § 2 kpa termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Zatem z treści tego przepisu wynika wprost, iż liczy się dzień, w którym strona się dowiedziała o decyzji, a nie dzień, w którym miała taką możliwość. Okoliczność, że strona nie dołożyła należytej staranności w celu zdobycia tej wiadomości, jest z punktu widzenia zachowania terminu bez znaczenia (por. wyrok NSA z 14 października 1999 r., IV SA 1662/97, LEX nr 48730).

27 Uzasadnieniem do wyżej wymienionej decyzji odmawiającej wznowienia postępowania było uznanie przez Wojewodę D., iż skarżący uchybił terminowi do wniesienia wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją, ponieważ przedmiotowy wniosek skarżący złożył 12 marca 2004 r. Wojewoda wskazał, iż skoro skarżący, jak sam podaje, o wydaniu decyzji Starosty Powiaty Ś. (nr [...]) z dnia 2 lipca 2003 r. powziął wiadomość w dniu 3 marca 2003 r., to przedmiotowy wniosek powinien złożyć najpóźniej do dnia 3 kwietnia 2003 r. należy podzielić zarzut strony skarżącej, że wydana przez Wojewodę D. decyzja narusza art. 7, 80 i 136 KPA, gdyż organ administracyjny był zobligowany do podjęcia niezbędnych kroków w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz dokonać oceny okoliczności sprawy na podstawie całokształtu materiału dowodowego. Gdyby Wojewoda wypełnił prawidłowo przytaczanych przepisów powinien był zauważyć oczywistą omyłkę pisarską skarżącego i przyjąć, iż skarżący o decyzji Starosty Powiaty Ś. z dnia 2 lipca 2003 r. dowiedział się w Urzędzie Miasta Ś. nie 3 marca 2003 r. tylko 3 marca 2004 r. Prawdą jest bowiem, iż skarżący we wniosku o wznowienie postępowania z dnia 12 marca 2004 r. oraz odwołaniu od decyzji Starosty Powiatu Ś. z dnia 19.05.2004 r. wskazał jako datę powzięcia informacji o wydaniu decyzji Starosty Powiatu Ś. z 2 lipca 2003 r. - dzień 3 marca 2003 r. Jednakże oczywistym jest, iż w powyższych pismach strona skarżąca popełniła omyłkę pisarską podając rok 2003 - zamiast 2004. Nie jest bowiem

28 możliwe, aby skarżący w dniu 3 marca 2003 r., tj. już na 4 miesiące przed wydaniem decyzji, powziął o niej wiadomość.

29 Biorąc powyższe pod uwagę zakwestionowana decyzja nie mogła się ostać w obrocie prawnym. Dlatego też sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasadne było uchylenie zaskarżonej decyzji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 tejże ustawy a rozstrzygnięcie zawarte w pkt. III sentencji ma uzasadnienie w art. 152 powoływanej wyżej ustawy.