Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 listopada 2015 r., II SA/Wr 426/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 listopada 2015 r., II SA/Wr 426/15

Sentencja

1 Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. K.P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi K.K. w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem WSA we Wrocławiu z dnia 14 stycznia 2015 r., sygn. II SA/Wr 668/14 postanawia: przyznać pełnomocnikowi, adw. K.P., wynagrodzenie tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej na zasadzie prawa pomocy za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, w kwocie 147,60 (słownie: sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym 23% VAT.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 16 lipca 2015 r., przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu do Okręgowej Rady Adwokackiej we Wrocławiu, na pełnomocnika K. K. została wyznaczona adw. K. P., która zastępowała skarżącą przed tutejszym Sądem. Wynagrodzenie w tym zakresie zostało jej przyznane w wyroku z dnia 15 października 2015 r.

3 Następnie pełnomocnik sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, wnosząc jednocześnie o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu i oświadczając, że koszty te nie została zapłacone w całości ani w części.

4 Wobec powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

5 Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.), za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, adwokatowi prowadzącemu sprawę w

6 I instancji, przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50 % stawki minimalnej, określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 powyższego rozporządzenia, jednak nie mniej niż 120 zł. Stawkę minimalną w przedmiotowej sprawie określa § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c/ i wynosi ona 240 zł.

7 W związku z powyższym wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi należało przyznać wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w wysokości 120 zł, które podlega podwyższeniu o kwotę podatku od towarów i usług według stawki 23%, to jest 27,60 zł, na podstawie § 2 ust. 3 powoływanego rozporządzenia.

8 Wobec tego postanowiono jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów rozporządzenia oraz art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy procesowej.