Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 grudnia 2011 r., II SA/Wr 178/04

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 5 grudnia 2011 r., II SA/Wr 178/04

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 5 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia D. W., M. W. oraz J. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Wr 178/04 w sprawie ze skargi D. W., M.W. oraz J. W. i M. W. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych czynności postanawia: odrzucić zażalenie.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 17 lutego 2011 r. odrzucił zażalenie D. W. na postanowienie tego sądu z dnia 19 lipca 2010 r., którym odrzucone zostało zażalenia na postanowienie z dnia 25 maja 2011 r. w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 października 2009 r. w sprawie ze skargi D. W., M. W., M. W.i J. W. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 29 stycznia 2004 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych czynności.

3 Odpis tego postanowienia doręczono pełnomocnikowi D. W. - adwokat B. S. w dniu 25 lutego 2011 r. (adnotacja na formularzu zwrotnego potwierdzenia odbioru - k. 526 akt sądowych). Natomiast D. W. jako pełnomocnikowi J. W. i M. W. oraz M. W. odpisy postanowienia zostały doręczone odpowiednio w dniu 19 sierpnia 2011 r. i 3 października 2011 r. (adnotacja na formularzach zwrotnego potwierdzenia odbioru - k. 531 i 539 akt sądowych).

4 D. W. i M. W. w imieniu własnym oraz D. W. jako pełnomocnik J. W. i M.W. pismem z dnia 25 sierpnia 2011 r. (k. 533-534), uzupełnionym kolejnymi pismami z dnia 10 października 2011 r. (k.541-545) oraz z dnia 12 października 2011 r. (550-554) wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zażalenie D. W., M. W. oraz J. W. i M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Wr 178/04 podlega odrzuceniu z dwóch powodów. W części dotyczącej D. W. podlega odrzuceniu, bowiem skarżąca zażalenie wniosła po upływie terminu do jego złożenia, natomiast w części dotyczącej M. W. oraz J. W. i M. W., ponieważ niedopuszczalne byłoby rozpoznanie zażalenia wniesionego przez stronę, która wcześniej nie złożyła zażalenia rozpoznanego obecnie zaskarżonym postanowieniem.

7 Odnosząc się do motywów rozstrzygnięcia, które przemawiały za odrzuceniem zażalenia D. W., przede wszystkim zwrócenia uwagi wymaga, że zgodnie z dyspozycją art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zażalenie na postanowienie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Przepis art. 67 § 5 tej ustawy stanowi, że jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. W niniejszej sprawie skarżąca D. W. posiada przyznanego jej pełnomocnika z urzędu w osobie adw. B. S. – pełnomocnictwo k. 194 akt sądowych.

8 Jak jednolicie przyjmuje się w orzecznictwie sądowym i w literaturze prawniczej, przepisy dotyczące doręczeń mają charakter obligatoryjny. Jeżeli więc strona ustanowiła pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism, doręczenia należy dokonywać wyłącznie tym podmiotom. Żaden z tych podmiotów nie może skutecznie domagać się wysyłania korespondencji wprost do strony (por. post. SN z dnia 8 września 1993 r., III CRN 30/93, OSN 1994, nr 7-8, poz. 160). Doręczenie dokonane pod adresem strony jest bezskuteczne wobec pełnomocnika, a więc nie wywiera skutku procesowego (por. W. Siedlecki, Postępowanie cywilne. Zarys wykładu, Warszawa 1977, s. 185; post. NSA z dnia 3 marca 2005 r., I FZ 9/05, niepubl.). Z obowiązku doręczenia pisma pełnomocnikowi nie zwalnia sądu okoliczność, że pismo zostało wniesione przez stronę osobiście (B. Dauter, Komentarz do art. 67 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III). W wyroku z dnia 20 marca 2000 r., II SA/Wr 1907/05 (niepubl.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił uwagę, że gdy strona ustanowiła pełnomocnika, to brak jest podstaw prawnych do doręczania pism bezpośrednio stronie. Doręczenie dokonane w takiej sytuacji pod adresem strony byłoby bezskuteczne. Osoba reprezentowana przez pełnomocnika działa w taki sposób, jakby sama dokonywała czynności procesowych, tyle, że przy wykorzystaniu profesjonalnej pomocy (M. Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III).

9 Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że doręczenie skarżącej D. W. postanowienia z dnia 17 lutego 2011 r. sygn. akt II SA/Wr 178/04 nastąpiło w chwili doręczenia powyższego postanowienia jej pełnomocnikowi z urzędu adwokat B. S., to jest w dniu 25 lutego 2011 r. Licząc zatem od tej daty zaczął biec termin do złożenia zażalenia przez D. W..

10 Natomiast doręczenie skarżącej D. W. wspomnianego postanowienia w dniu 19 sierpnia 2011 r. i 3 października 2011 r. nastąpiło z uwagi na fakt, że jest ona pełnomocnikiem pozostałych stron, tj. M. W. oraz J. W. i M. W..

11 W tej sytuacji złożenie zażalenia przez skarżącą D. W. w dniu 25 sierpnia 2011 r. następnie uzupełnionego kolejnymi pismami z dnia 10 października 2011 r. oraz z 12 października 2011 r. nastąpiło z uchybieniem terminu do jego wniesienia przez skarżącą.

12 Wyjaśniając natomiast motywy, z powodu których Sąd odrzucił również zażalenie wniesione przez M. W. oraz reprezentowanych przez D. W. – J. W. i M. W. przyjdzie zauważyć, że strona, która nie zaskarżyła wydanego w sprawie postanowienia, nie może skutecznie na dalszych etapach postępowania zaskarżyć później wydanych - w wyniku rozpoznania zażalenia złożonego przez inną stronę - rozstrzygnięcia. Zauważyć zatem przyjdzie, że skarżone obecnie postanowienie z dnia 17 lutego 2011 r. zostało wydane w wyniku rozpoznania złożonego w imieniu własnym przez D. W. zażalenia. Stąd też wynika, że tylko i wyłącznie D. W. może skutecznie wnosić środki zaskarżenia od tego rozstrzygnięcia. Tym samym nawet omyłkowe pouczenie o prawie wniesienia w takim przypadku zażalenia, uniemożliwia innym stronom wniesienie zażalenia. Niedopuszczalne byłoby bowiem rozpoznanie zażalenia wniesionego przez podmiot, który nie był stroną postępowania zażaleniowego. Stąd także w tym zakresie zażalenie powinno zostać uznane za bezskuteczne.

13 Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.