Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 maja 2017 r., II SA/Wr 153/17

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 maja 2017 r., II SA/Wr 153/17

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 8 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.W. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy - we wznowionym postępowaniu - zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę terenowego zbiornika otwartego do magazynowania soku kukurydzy postanawia: odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dwóch odpisów skargi.

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2017 r. (sygn. akt II SA/Wr 153/17) odrzucił skargę w niniejszej sprawie.

3 K.W. pismem z dnia 20 kwietnia 2017 r. (data nadania w placówce operatora pocztowego) wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dwóch odpisów skargi. Na uzasadnienie wniosku podano, że w terminie 7-dniowym do uzupełnienia braków skargi skarżący przebywał "na wyjeździe", a wezwanie odebrała osoba trzecia (domownik), nie powiadamiając skarżącego o przesyłce. Uzupełniając braki skargi skarżący nie znał terminu odbioru przesyłki i nie wiedział, że uchybia terminowi.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

5 Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

6 Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl zaś art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, zaś w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto, równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

7 Oceniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia sąd przyjął, że skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu wraz z doręczeniem mu odpisu postanowienia z dnia 5 kwietnia 2017 r., co miało miejsce w dniu 14 kwietnia 2017 r. (dowód: k. 49 akt sądowych), a wniosek o przywrócenie terminu złożył w dniu 20 kwietnia 2017 r., czyli w ustawowym terminie.

8 Niemniej, zdaniem sądu, nie można powiedzieć, że skarżący bez swojej winy uchybił terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dwóch odpisów skargi. O braku winy strony można byłoby mówić dopiero wtedy, gdyby istniały przeszkody niezależne od strony, które spowodowały, że strona jakichś działań procesowych nie podjęła, a w konsekwencji uchybiła terminowi. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądowym, brak winy w uchybieniu terminu można stwierdzić tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia terminu wyznaczonego przepisami prawa (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 100/12, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Nadto o braku winy wnioskodawcy, o której mowa w ww. przepisach, można mówić wtedy, gdy wnioskodawca pomimo całej swej staranności nie mógł dokonać czynności procesowej w terminie. Wnioskodawca musi zatem uprawdopodobnić, że dołożył takich starań, których można od niego wymagać w normalnym toku czynności. W każdym przypadku przy ocenie braku winy należy uwzględniać wymaganie dołożenia należytej staranności człowieka przejawiającego dbałość o swoje życiowo ważne sprawy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 12 stycznia 1999 r., II UKN 667/98, OSNAPiUS z 2000 r. Nr 12, poz. 488).

9 Tymczasem skarżący we wniosku podał, że w terminie wyznaczonym do uzupełnienia braków skargi "był na wyjeździe", czego w żadnym razie nie można uznać za okoliczność nadzwyczajną, która mogłaby uzasadniać brak winy w uchybieniu terminu. Nie może też skarżący skutecznie zasłaniać się niedbalstwem domownika, który nie zanotował daty odbioru wezwania sądowego, ponieważ niepoinformowanie strony skarżącej przez dorosłego domownika podejmującego przesyłkę o jej nadejściu, na skutek czego dochodzi do uchybienia terminu nie stanowi o braku winy skarżącego (zob. postanowienie NSA z dnia 1 lipca 2016 r., sygn. akt I OZ 672/16, Orzeczenia.nsa.gov.pl).

10 W tym stanie rzeczy sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie nie zostały spełnione przesłanki warunkujące przywrócenie terminu, gdyż nie wykazano, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącego w rozumieniu art. 86 § 1 p.p.s.a.

11 W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji postanowienia.