Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 marca 2008 r., II SA/Wr 113/08

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 marca 2008 r., II SA/Wr 113/08

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Olga Białek, po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Cz.M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie dotyczącej legalności wykonanych robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Pełnomocnik C. M. – radca prawny H. W. – wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...]utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. z dnia [...] odmawiającą wznowienia postępowania zakończonego decyzją tego organu z dnia [...]r. w sprawie legalności wykonanych robót budowlanych z tyłu budynku nr [...] przy ul [...] w D.

3 D. Wojewódzki Inspektor nadzoru Budowlanego we W. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

5 Zgodnie z przepisem art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl § 2 przywołanego przepisu pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.

6 Zasadą jest, stosownie do art. 214 przywołanej ustawy, że do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Zgodnie zaś z art. 219 § 1 wskazanego aktu, opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie.

7 Obowiązujące zasady procesowe nakazują traktować nieuiszczenie wpisu jako szczególny rodzaj braku formalnego skargi, którego stwierdzenie obliguje Sąd do wezwania skarżącego do jego usunięcia przez zapłatę wpisu w podanej kwocie, w ustawowym terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedstawiona zasada doznaje jednak ograniczenia w przypadku, gdy pismo wnoszone jest przez profesjonalnego pełnomocnika. W myśl art. 221 przywołanej wyżej ustawy, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Wpis stały pobiera się zaś we wszystkich sprawach w których przedmiotem zaskarżenia nie są należności pieniężne (art. 231 powoływanego aktu).

8 Przypomnieć wypada, że do dnia 17 marca 2006 r. obowiązywała zasada, zgodnie z którą, w przypadku skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszczano na wezwanie (..) po przekazaniu skargi sądowi - § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniach sądowych (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Od dnia 17 marca 2006 r. w związku z ogłoszeniem wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. , SK 11/05 (Dz.U. Nr 45, poz. 322) sytuacja uległa jednak istotnej zmianie. W przywołanym wyroku Trybunał Konstytucyjny orzekł bowiem, że przepis § 5 ust. 2 omawianego rozporządzenia jest niezgodny z art. 2 Konstytucji oraz z art. 221 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W konsekwencji z dniem ogłoszenia tego orzeczenia , a więc z dniem 17 marca 2006 r., stracił moc wiążącą § 5 ust. 2 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r. i z tą datą obowiązek uiszczania należnej opłaty stałej, bez wezwania, dotyczy również skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego do sądu pierwszej instancji.

9 Rozpoznawana obecnie skarga wniesiona została po dniu 17 marca 2006 r. przez profesjonalnego pełnomocnika. Przedmiotem zaskarżenia nie są należności pieniężne a skarga dotyczy decyzji podjętej w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, a zatem, stosownie do treści § 2 ust. 5 cytowanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., od tej skargi należny jest wpis stały, który wynosi 200 zł . Opłata ta, po myśli art. 221 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powinna być uiszczona przez radcę prawnego, bez wezwania sądu, w terminie jaki dopuszczalny jest dla złożenia danego pisma (por też stanowisko judykatury np. postanowienie NSA z dnia 3 sierpnia 2007r. , II OSK 1018/07 nie publik; postanowienie SN z dnia 16 maja 1969 r., IIICRN 136/69, LEX nr 6505; postanowienie SN z dnia 25 września 1970 r., III CZP 58/70, OSNCP 1971, Nr 9, poz. 146). Dodać należy, że skarżący nie był zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, zatem jego pełnomocnik powinien był uiścić wpis od przedmiotowej skargi wraz ze skargą, najpóźniej do dnia w którym upływał ustawowy termin do wniesienia tej skargi (tj do dnia 1 lutego 2008 r. - piątek). Z akt sprawy wynika, że wymagana opłata dotychczas nie została wniesiona.

10 Skoro więc skarga nie została należycie opłacona, to Wojewódzki Sąd Administracyjny stosując przepis art. 221 w związku z art. 220 § 3 powołanej wcześniej ustawy, postanowił o jej odrzuceniu.