Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 lipca 2013 r., III SA/Wr 453/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 lipca 2013 r., III SA/Wr 453/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. – R. na pismo Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania skargi na działalnie Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. G. za bezzasadną postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 W dniach [...] r. i [...] r. do Dyrektora Izby Skarbowej we W. wpłynęły skargi skarżącej na działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w J.G. Skargi te – z uwagi na tożsamość przedmiotu - zostały rozpoznane przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. łącznie. Pismem z dnia [...] r. Nr [...] organ II instancji –stosownie do treści art. 237 § 3 i art. 238 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., po rozpatrzeniu skarg- zawiadomił skarżącą, że uznaje je za bezzasadne.

3 Zawiadomienie to zawierało pouczenie, że zgodnie z treścią art. 239 § 1 k.p.a. w przypadku gdy skarga w wyniku jej rozpatrzenia została uznana za bezzasadną i jej bezzasadność wykazano w odpowiedzi na skargę, a skarżący skargę ponowił bez wskazania nowych okoliczności, organ właściwy do jej rozpatrzenia może podtrzymać swoje poprzednie stanowisko z odpowiednią adnotacją w aktach sprawy – bez zawiadamiania skarżącego. Zawiadomienie to zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu [...] r.

4 Pismem z dnia [...] r. skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. W peteitum skargi wskazała, że "składa skargę na postępowanie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z powodu niedochowania nadzoru nad podległym organem pierwszego stopnia".

5 W wyniku zaś Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia [...] r. w przedmiocie wezwania do wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, skarżącą w piśmie z dnia [...] r. potwierdziła, że organem postępowania jest Dyrektor Izby Skarbowej we W., podając jednocześnie "numer i datę zaskarżonej decyzji" tj. pisma Nr [...] Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. G. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Na podstawie art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. Nr 2012 , poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej jako p.p.s.a. - kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

8 1) decyzje administracyjne;

9 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

10 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

11 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

12 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

13 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

14 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

15 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

16 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

17 Tryb składania i rozpatrywania skarg uregulowany został w przepisach działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego.

18 Z akt sprawy wynika, że skarżąca wniosła dwa odrębne pisma do Dyrektora Izby Skarbowej we W. na działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w J.G.

19 W pierwszej kolejności Dyrektor Izby Skarbowej we W. zakwalifikował niniejsze pisma – stosownie do treści art. 227 k.p.a. - jako skargi i z uwagi na ich tożsamość przedmiotową rozpoznał je łącznie. Następnie, na podstawie art. 237 § 3 i art. 238 § 1 k.p.a., zawiadomił skarżącą, że skargi na działanie Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. G. uznaje za bezzasadne. Zawiadomienie to zawierało pouczenie, że zgodnie z treścią art. 239 § 1 k.p.a. w przypadku gdy skarga w wyniku jej rozpatrzenia została uznana za bezzasadną i jej bezzasadność wykazano w odpowiedzi na skargę, a skarżący skargę ponowił bez wskazania nowych okoliczności, organ właściwy do jej rozpatrzenia może podtrzymać swoje poprzednie stanowisko z odpowiednią adnotacją w aktach sprawy – bez zawiadamiania skarżącego. Już tylko z treści samego pouczenia zawartego w zawiadomieniu (art. 239 § 1 k.p.a.) wynika zatem, że zawiadomienie to nie podlega skardze do sądu administracyjnego, może być natomiast podstawą nowej skargi w trybie skarg i wniosków (por. postanowienie NSA z dnia 13 lipca 1983 r., II SA 983/83, ONSA 1983, nr 2, poz. 57). Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków normowane przepisami działu VIII k.p.a. – tak jak miało to miejsce w rozpatrywanej sprawie - nie mają bowiem formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Tym samym, skarga złożona do tutejszego Sądu - jako niedopuszczalna, bo nienależąca do właściwości sądu administracyjnego – winna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 p.p.s.a.

20 Na marginesie wskazać należy, że nawet gdyby przyjąć za skarżącą (pismo z dnia [...] r.), że skarży nie "postępowanie Dyrektora Izby Skarbowej we W." - tak jak wskazała w skardze - lecz "decyzję Nr [...] Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. G.", stanowiącą w istocie "pismo informujące", a zawierające jedynie wyjaśnienia tegoż organu w zakresie prowadzonej wobec skarżącej egzekucji, to i tak skarga ta podlegałaby odrzuceniu, jako nie mieszcząca się w zakresie kognicji tutejszego Sądu (art. 3 § 2 p.p.s.a).

21 Skoro zatem przedmiotowa skarga nie podlega rozpoznaniu przez Sąd administracyjny, to jako niedopuszczalna winna zostać, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., odrzucona.