Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 stycznia 2021 r., III SA/Wr 381/20
postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 stycznia 2021 r., III SA/Wr 381/20
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2021 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi Z.W. reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego M.C. na niewykonanie wyroku WSA we Wrocławiu z 8 stycznia 2020 r., sygn. akt III SAB/Wr 1121/19 postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 zł (dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.
Uzasadnienie
2 Pismem z 1 lipca 2020 r. strona skarżąca złożyła skargę na niewykonanie wyroku WSA we Wrocławiu z 8 stycznia 2020 r., sygn. akt III SAB/Wr 1121/19.
3 Pismem z 8 grudnia 2020 r. strona skarżąca cofnęła skargę na niewykonanie wyroku.
4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
5 W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie czynność procesowa strony skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
6 W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu (punkt I postanowienia). W punkcie II postanowienia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.