Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2004 r., V SA 2799/03

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2004 r., V SA 2799/03

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA U. Raczkiewicz, Sędziowie NSA K. Brzeziński, I. Kudiura (spr.), Protokolant B. Smulska, po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2004 r. sprawy ze skargi A. J. R. na decyzję Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] maja 2003 r. Nr [...] w przedmiocie Odmowa przyznania uprawnień kombatanckich oddala skargę

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] maja 2003 r. Nr [...] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] kwietnia 2001 r. Nr [...] , którą odmówił A. J. R. przyznania uprawnień kombatanckich.

3 W uzasadnieniu decyzji Kierownik Urzędu wskazał, że decyzją z [...] .04.2001 r. odmówił A. R. przyznania uprawnień kombatanckich, zaś decyzją z [...] .08.2001 r. utrzymał poprzednią decyzję w mocy.

4 Wyrokiem z dnia 4.11.2002 r. Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzję Kierownika Urzędu z [...] .08.2001 r. wskazując, że z naruszeniem przepisów Kpa przed podjęciem tej decyzji, Kierownik nie wyjaśnił wszystkich okoliczności podniesionych przez stronę wskazując zarazem na konieczność jej przesłuchania.

5 Po ponownym rozpoznaniu sprawy oraz przesłuchaniu wnioskodawcy, co miało miejsce w dniu [...] maja 2003 r. Kierownik Urzędu stwierdził, że w czasie wojny wnioskodawca przebywał w hitlerowskich obozach, które nie spełniają warunków określonych w przepisach ustawy z [...] .01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (tj. Dz.U. Nr 42/02 poz. 371 z późn. zm.).

6 A. R. we wrześniu 1944 r. został wraz z rodzicami wywieziony z W. początkowo do obozu w P., a następnie w okresie od 8.09.1944 r. do 19.09.1944 r. przebywał w obozie przejściowym w D. ([...] ). Od 18.09.1994 r. do 30.04.1945 r. wnioskodawca przebywał z rodzicami w obozie pracy w M. – F. Żaden ze wskazanych obozów nie został wymieniony w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 września 2001 r. (Dz.U. Nr 106/2001, poz. 1154) w sprawie określenia miejsc odosobnienia, w których były osadzone osoby narodowości polskiej lub obywatele polscy innych narodowości. Rozporządzenie to zostało wydane w oparciu o art. 8 ust. 1 pkt 2 wskazanej wyżej ustawy o kombatantach. W Dachau był obóz koncentracyjny, który jest wymieniony w przedmiotowym rozporządzeniu, lecz wnioskodawca nie przebywał w nim, lecz w obozie przejściowym.

7 Podstawę prawną decyzji z dnia [...] maja 2003 r. stanowił art. 127 § 3 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, w zw. z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach... oraz § 2 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 20.09.2001 r. w sprawie określenia miejsc odosobnienia, w których osadzone były osoby narodowości polskiej.

8 Od decyzji A. R. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

9 W skardze A. R. zarzucił naruszenie art. 4 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego.

10 Skarżący wskazał, że wraz z rodzicami przebywał we wrześniu 1944 r. w obozie przejściowym obozu koncentracyjnego w D., a następnie w obozie pracy przymusowej w M.-F. Warunki panujące w tych obozach nie różniły się od warunków panujących w obozach koncentracyjnych, zaś on sam i inne osoby tam przebywające, pozostawały w dyspozycji hitlerowskich władz bezpieczeństwa z powodów politycznych i narodowościowych. W ocenie skarżącego obydwa obozy, w których przebywał, zostały wymienione w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z 20.09.2001 r.

11 W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wnosił o oddalenie skargi.

12 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

13 Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30.08.2002 r. (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed 1 stycznia 2004 r., w których postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Przedmiotowa sprawa należy do kategorii spraw o jakich była mowa wyżej. Zgodnie zaś z art. 3 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w zakresie orzekania m.in. co do prawidłowości wydawanych decyzji administracyjnych i ich zgodności z prawem.

14 Zaskarżona decyzja jest trafna i w ocenie WSA została wydana po wszechstronnej ocenie zebranego materiału dowodowego. Przesłuchanie skarżącego dowiodło, że po jego wywiezieniu wraz z rodzicami we wrześniu 1944 r., znalazł się on w okresie od 8 do 18 września 1944 r. w obozie przejściowym D. ([...] ), a następnie w przymusowym obozie pracy w M.-F. Zeznania skarżącego znajdują potwierdzenie w dokumentach znajdujących się w aktach administracyjnych dotyczących rejestracji jego i jego rodziców w okresie 1944 - 1945 w 9-tym rewirze policyjnym w M., jak również o ubezpieczeniu emerytalnym matki w związku z pracą w D. R. (dowód k. 5, 6, 7, 43). Z dokumentu PCK z 30.07.1946 r. wynika, że matka skarżącego H. R. z synem A. (skarżącym) mającym 1,5 roku powrócili z N. z obozu przymusowych robót. Jest oczywiste, że pobyt w obozach na terenie N. wiązał się z poddaniem wywiezionych osób dyspozycji władz hitlerowskich oraz pobytem w skrajnie ciężkich warunkach. Tym niemniej zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na przyjęcie za zasadne stanowiska A.R., że przebywał on w podobozach obozu koncentracyjnego w D., o którym jest mowa w § 2 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia z 20.09.2001 r. a więc, że są to podobozy wymienione w ust. 4 § 2 w jego punktach 14 i 56, a co za tym idzie, że są to obozy o jakich mowa m.in. w art. 4 ust. 1 pkt 1 pkt b i c ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach... Sam fakt, że skarżący przebywał wraz z rodzicami w miejscowościach, w których znajdowały się takie podobozy, nie stanowi dowodu na jego pobyt w tych podobozach. Takie stanowisko zajął m.in. Sąd Najwyższy w wyroku z 18.07.2002 r. Nr III RN 48/02-OSNP 2003/14/327. Sam skarżący w swoich zeznaniach oświadczył w odniesieniu do obozu w Dachau, że był to obóz przejściowy, w którym decydowano o dalszym przydziale znajdujących się w nim osób. Jeśli chodzi o jego rodziców, a zarazem jego samego, po 10 dniach pobytu w tym obozie tj. w [...] D., znaleźli się oni w obozie pracy przymusowej.

15 Mając powyższe okoliczności na względzie i uznając, że Kierownik Urzędu dokonał prawidłowej oceny całego zebranego materiału oraz wyjaśnił stan faktyczny w sposób właściwy, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a.